ไท้สวี Novels & Stories

"เชี่ยย สวิงเหรอวะ" "ในแชตบอกทดลองเซรั่ม มีใบรับรองจากแลบประเทศญี่ปุ่น อยากรู้รีวิวและความอึด ถ้าสวิงก็ไม่ติดอะ แก่กว่านี้กูก็เอามาแล้ว"

​เอาไปไว้ที่เซฟเฮ้าส์ส่วนตัว เป็นการหารายได้เล็กๆ น้อยๆ ตอนนั้นเขาอยากได้รถรุ่นใหม่คันหนึ่ง ท่านเกื้อในตอนนั้น คิดสนุกๆ ว่าจะหาทุนซื้อรถ จากพวกสวะนี่. ​พวกมันคือสวะ คือคนทำผิดอยู่แล้ว มันจะผิดตรงไหน ถ้าเขาจะลงโทษพวกมันแบบนั้น

ยัดกล่องข้าวใส่มือเธอ “อ้าว เเล้วคุณณคินจะกินอะไรละคะ เอ๊ะ! เเล้วนั้นจะไปไหน” “ไปตามหาเกี๊ยวครับ” “ณคิน! จะไปไหน” ณคินมองหน้าผู้จัดการไม่ได้พูดอะไร รีบสับเท้าวิ่งออกจากเต้นท์ เสียงผู้จัดการตะโกนไล่หลังมาเป็นทอด ๆ ไม่มีคำดีมีเเต่คำด่าว่า เขาไม่สนใจไม่หันไปมองวิ่งไปด้านหน้าสายตาเ ฉียบคมมองซ้ายมองขวา หาชายหนุ่มรูปร่างเล็ก ส่วนสูง 178 เซนติเมตร ผิวขาว จุดเด่นคือลูกชายลูกชายที่พวกเขาสองคนตั้งใจปั้นขึ้นมา

“ได้ค่ะ ทัวร์จากจีนคอนเฟิร์มแล้วนะคะคุณวิน” “อืม” “ส่วนทัวร์ชาวรัสเซียส่งไปเสนอราคาให้แล้ว” “อืม” ชายหนุ่มพยักหน้ารับ ก่อนจะยกมือปัดเป้นคำสั่งให้ผู้จัดการโรงแรมออกไป มาถึงก็มีเรื่องให้เครียดเลย และการระบายความเครียดของเขาก็คงไม่พ้นการดูดบุหรี่ ธาวินดึงลิ้นชักด้านข้าง หยิบสารนิโคตินออกจากซองและไฟแช็ก คาบมันไว้บนปาก เขาเอียงหน้าเล็กน้อย จ่อเปลวไฟสีส้มจุดบนปลายบุหรี่ ก่อนจะวางไฟแซ็กลงที่เดิม ดูดเอากลิ่นที่ชื่นชอบและติดมาตั้งแต่สมัยเข้ามาบริหารงานในเครือ NESTFEST Group ใหม่ๆ

ท่ามกลางกฎระเบียบที่เคร่งครัดและกำแพงสูงตระหง่านของคฤหาสน์ตระกูลหวัง หลินเมี่ยวอิน แม่นมหม้ายผู้มีชะตากรรมอาภัพ ก้าวเข้ามารับหน้าที่ดูแลคุณชายน้อย โดยไม่รู้ตัวว่านางดึงดูดสายตาของบุรุษผู้กุมอำนาจสูงสุดในตระกูล... หวังหยางหมิง นายท่านใหญ่ผู้เย็นชาและไร้หัวใจ ทว่ากลับพ่ายแพ้ต่อความปรารถนาอันแรงกล้าที่ซ่อนอยู่ภายในเมื่อได้อยู่ใกล้แม่นมผู้นี้ หวังจิ้งเทียน คุณชายรองผู้โศกเศร้าจากการสูญเสีย ทว่ากลับพบแสงสว่างและความสุขในอ้อมกอดของแม่นม ความผูกพันที่เกิดขึ้นท่ามกลางความโศกเศร้าเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นความหลงใหลที่ยากจะถอนตัว

บทที่ 10 จันทริกาถามขึ้น เชฟยิ้มและตอบว่า “วันนี้เรามีเทอร์รีนตับห่านชั้นยอดครับ รสชาติหอมมันทานคู่กับซอสแอปเปิ้ลและขนมปังโฮลเกรนปิ้งโรยเกลือสีชมพูจากเทือกเขาหิมาลัยครับ ทานคู่กับไวน์ขาว White Sweet Un Point C’est Tout Bergerac 2011”

com: 建议改为ข้า จวินเย่เสวียนใช้สายตาเรียบสงบจับจ้องไปที่เธอ ไทเฮารู้จักนิสัยของหลานชายคนนี้ของเธอดี กลัวว่ากู้อวิ๋นซีจะไปทำอะไรให้เขาไม่พอใจ

“จะมีเรื่องใดเกิดขึ้นอีก แม่ทัพสวินเย่ว์ปราบข้าศึกที่มารุกรานจนได้รับแต่งตั้งเป็นแม่ทัพปกป้องแคว้น แผ่นดินผลัดเปลี่ยนผู้ปกครอง องค์รัชทายาททรงขึ้นครองราชย์เป็นฮ่องเต้ ทุกอย่างก็ราบรื่นดีมิใช่หรือ” “เจ้าไม่เคยได้ยิน ‘คลื่นใต้น้ำ’ หรืออย่างไร ไม่แน่ว่าในวังอาจเกิดเรื่องท ี่พูดไม่ได้ก็เป็นได้” “จะเกิดสิ่งใดก็ช่างเถอะ อย่าให้หญ้าแพรกอย่างพวกเราเดือดร้อนก็พอ”

ที่ทั้งชันและลับตาคนมากกว่า! “มิผิด!” แววตาของอวี่เหวินฮ่าวสาดประกายอำมหิตราวมฤตยูร้ายที่จ้องตะครุบเหยื่อ “กลที่สอง กัดกร่อนกระดูกบั่นทอนคมกล้า... ริมเส้นทางเดินทัพผ่านช่องเขาเหยี่ยวร่วง มีแหล่งน้ำแห่งหนึ่งนาม “ลำธารชิงซี” น้ำที่นั่นใสกระจ่างรสหวานล้ำ ทั้งคนและม้าล้วนต้องดื่ม

สวีไทเฮาที่พักในตำหนักใหญ่จิบน้ำชาอย่างสบายใจ พระนางกำลังรอฟังข่าวดี "บอกให้เมิ่งฉีจัดการได้" นางกำนัลรับคำของสวีไทเฮา วันนี้จะเป็นวันตายของรัชทายาทตงเปยและคนรับกรรมคือรัชทายาทต้าโจว เขาไม่ใช่สายเลือดโดยตรงของนางกระนั้นนางจึงไม่สนใจอะไรทั้งนั้น...