Semua

ตัวเขาอยู่กับเธอ แต่ใจของเขาอยู่กับใครอีกคน ทว่า…เธอกลับเผลอใจรักเขา ทัังที่เขาไม่เคยมีใจให้เธอ

ท่านหญิงอย่าง จ้าวกุ้ยอิน นอกจากสถานะสูงส่งกับรูปโฉมงดงามปานเทพธิดาแล้ว ยังมีสิ่งใดให้ยินดีบ้าง... เริ่มจากวัยเยาว์ นางเปิดโปงธิดาท่านโหวที่มีกลิ่นกายล่อลวงบุรุษดุจนางปีศาจ จึงถูก ฉินอ๋อง ผู้เป็นคู่หมายรังเกียจว่าเป็นสตรีใจคับแคบ แม้ต่อมานางจะใช้ร่างกายต่างโล่กันธนูปกป้องเขา ก็ยังถูกกล่าวหาว่าเป็นแผนทุกข์กาย เพื่อจะได้แต่งเข้าจวนอ๋อง นอกจากเขาจะไม่สนใจไยดีสตรีที่บาดเจ็บสาหัส ยังแต่ง เยี่ยนเยว่ฉี บุตรีแม่ทัพใหญ่เป็นหวางเฟยหน้าตาเฉย อาจเป็นเพราะฉินอ๋องไม่ต้องการรับผิดชอบหญิงผู้มีแผลเป็นจากคมธนู จึงเป็นตัวตั้งตัวตีให้ฮ่องเต้พระราชทานสมรสให้ เยี่ยนหยางจง พี่ชายของสตรีที่แย่งชิงทุกสิ่งจากนางไป โดยตนเองมีค่าเป็นเพียงรางวัลในงานล่าสัตว์เท่านั้น เมื่อต้องแต่งงานกับบุรุษที่ไม่ได้รัก จึงตั้งใจว่าต่อให้ต้องตายก็จะไม่มีวันร่วมหอกับเขาเป็นอันขาด ทว่าคืนแต่งงานนางกลับถูกวางยาปลุกกำหนัด ครั้นนางตั้งใจจะใช้ชีวิตอย่างสงบ แต่เรื่องยังคงประดังประเด เมื่อนางกำนัลคนสนิทต้องถูกโบยจนตาย ซ้ำร้ายน้องสามี หรือจิ้งจอกสีเงินแห่งแคว้นอย่าง เยี่ยนจิ้นหลิง กล่าวกับแม่สามีว่านางไม่อาจตั้งครรภ์ นอกจากจะทำให้ไม่เป็นที่โปรดปรานแล้ว ยังบังคับกลายๆ ให้นางรับอนุ สวรรค์! ข้ายังต้องเจอเรื่องยุ่งยากอะไรอีก...

รักร้อนๆ ที่ซุกซ่อนไว้ด้วยเข็มฉีดยาอันโตฉีดได้ทุกเมื่อที่ปรารถนาเข็มใหญ่ ยาว และปริ่มน้ำสุดๆ #คุณหมอขาขอเข็มใหญ่(นายแพทย์เจนจบ ครบทุกท่า) #คุณหมอขาขอเข็มยาว(นายแพทย์ติณณ์ ทั้งใหญ่ทั้งยาว) #คุณหมอขาฉีดยานะคะ(นายแพทย์ไมเคิล เข็มเดียวเสียวถึงชาติหน้า)

สาวโสดยุค 2024 ทะลุมิติมาอยู่ในร่างของฮูหยินลูกแฝด นางจะทำอย่างไรเมื่อไม่เคยเลี้ยงเด็กและไม่เคยมีความรักมาก่อนแต่กลับทะลุมิติมามีสามีและลูกอีกสอง! ชีวิตครอบครัวที่อยู่อย่างเรียบง่ายที่ดูเหมือนจะไม่มีอะไรแต่แท้จริงแล้วกลับมีบางอย่างหลบซ่อนนางเอาไว้?! สวรรค์! นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันเนี่ย!!

รักกันมาก แต่อยู่ด้วยกันไม่ได้ จุดเริ่มต้นของความรักคือความเข้าใจผิด และเมื่อเขารู้แจ้งเห็นชัดด้วยตัวเอง ความเกลียดชังในจิตใจแปรเปลี่ยนเป็นความรัก ที่อยู่บนพื้นฐานของความไม่ถูกต้อง ความรักหลบๆ ซ่อนๆ จึงเกิดขึ้น .......... เธอต้องเลือกระหว่าง ถูกใจกับถูกต้อง และเดินจากเตมินทร์ด้วยใจร้าวราน พร้อมกับสายใยรักระหว่างเขากับเธอ

"เงินติดตัวสักเหรียญข้าก็มิมีให้หนีออกไป ชีวิตข้าอนาถขนาดนี้เชียวหรือ" นักศึกษาภาควิชาวัสดุ หลุดเข้าไปอยู่ในยุคจีนโบราณที่กำลังเกิดสงคราม ในร่างของ 'จูเฟิงเหยา' สตรีผู้ถูกลืม บ้า สติเลอะเลือน จึงถูกขังไว้ในจวนมิให้ออกไปไหน เนื่องด้วยเกรงว่าจะขายหน้า นางถูกมองว่าไร้ค่ายิ่งกว่าบ่าวรับใช้ในเรือนเสียอีก เข้าไปอยู่ในร่างได้เพียงสามวันก็จะถูกส่งตัวไปเป็นสนมคนที่ยี่สิบสามขององค์ชายบ้ากาม เพียงเพราะนางหน้าตางดงาม ทางเดียวที่นางทำได้คือหนีออกจากตระกูลซะ กลายเป็นคนเร่ร่อน ในโลกที่ไม่มีความเจริญการเอาตัวรอดอย่างเดียวที่คิดได้ตอนนั้นคือ หลบซ่อนอยู่ในโรงตีเหล็ก 'ซูอันเพ่ย' แม่ทัพใหญ่แห่งแคว้นกำลังประสบปัญหาเรื่องอาวุธ ดาบที่ทหารใช้ไร้ประสิทธิภาพจนเกือบพ่ายแพ้ศึกให้ศัตรู กำลังตามหาช่างฝีมือตีดาบ ผู้ใดจะคิดว่าวิชาความรู้ที่นางเรียนมา สามารถใช้ต่อรองกับเขาเพื่อมีชีวิตรอดต่อไปได้ "นางเป็นเพียงสตรีไร้ค่าท้ายจวนเท่านั้นขอรับท่านแม่ทัพ อ่านเขียนก็มิได้ คำพูดคำจาก็ฟังมิรู้เรื่อง" "หากนางไร้ค่า ไร้ความสามารถอย่างที่เขาล้ำลือ คงมิหนีออกจากเรือนตัวเปล่าเช่นนี้ แววตาของนางเต็มไปด้วยความมั่นใจ"

มือสังหารสาวได้รับหน้าที่กำจัดท่านอ๋องปีศาจ นางต้องหาวิธีหลบหนีคมดาบของเขาเพราะถูกจับได้ นางจึงเลือกจบชีวิตด้วยการกระโดดหน้าผา ทว่าชะตาดันเล่นตลก นางได้ย้อนกลับมาในวันที่ตนอยู่บนเกี้ยวเจ้าสาวอีกครั้ง!

"พี่อยากรับผิดชอบนิลกับลูก" "รับผิดชอบ! แบบไหน?" ดวงตากลมโตที่รื้นไปด้วยหยดน้ำตาจ้องมองชายหนุ่มตรงหน้าอย่างไร้ซึ่งความไว้เนื้อเชื้อใจ ไม่มีแล้วทั้งความรักและความเทิดทูนเหมือนดั่งเก่าก่อน "พี่อยากให้นิลและลูกกลับไปอยู่ที่บ้าน" พอรับรู้ความต้องการของเขา รอยยิ้มสมเพชแกมเวทนาก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าเศร้าหมอง "ในฐานะอะไรคะ คนใช้? หรือเมียน้อย?" "พี่ไม่อยากให้นิลคิดแบบนั้น ตอนนี้นิลเป็นแม่ของลูกพี่แล้ว" "อยู่ที่ไหนนิลก็เป็นแม่ของลูกทั้งนั้น" "พี่ไม่อยากให้นิลอยู่คนเดียว คนท้องอยู่คนเดียวมันอันตรายนิลก็รู้" ความดื้อดึงของเธอเริ่มทำให้จอมพลหัวเสีย "ถ้านิลไม่ห่วงตัวเองก็ควรห่วงลูกบ้าง" "แล้วถ้านิลบอกว่าไม่ไปละ" ว่าที่คุณแม่เสียงแข็งขึ้นทันควัน เมื่อโดนกล่าวหาว่าไม่เป็นห่วงลูก "งั้นพี่คงต้องใช้กฎหมายเข้าช่วย" จอมพลสบประสานสายตากับหญิงสาวยามเอื้อนเอ่ยประโยคข่มขู่ออกมาอย่างชัดถ่อยชัดคำ "คุณจะแย่งลูกไปจากนิล?" เธอไม่คิดว่าจอมพลจะใจร้ายได้ขนาดนี้ แล้วถ้าหากเขาทำตามดั่งปากว่าจริงๆ เป็นไปไม่ได้เลยที่เธอจะชนะ แค่คิดก็แพ้แล้ว... "ถ้ามันจำเป็น พี่ก็ต้องทำ"

ไม่ว่าหนูจะรักใครเป็นคนแรกหรือตัวหนูเองจะเป็นรักแรกของใคร ขอให้พี่เป็นคนสุดท้ายในชีวิตของหนูก็พอเพราะพี่แม่งโคตรรักหนูเลยวะ

ชีวิตก่อนถูกแผนร้ายทำให้พลัดพรากจากสามี ลูกสาวที่คลอดไม่ได้เลี้ยงดู ฟื้นขึ้นมาอีกครั้งตอนอายุ 17ปี ตอนถูกส่งไปชนบท เธอจะกลับมาแก้แค้นและเปลี่ยนชะตาร้าย กลับมาเกี้ยวพาสามีให้มารักกันอีกครั้ง

ให้นางรอสามปีจึงค่อยมาตบแต่งเมี่ยวหลัวก็รอไม่บิดพลิ้ว ทว่าพอถึงวันแต่งงานไอ้ตัวต่ำช้ากลับมีทั้งลูกทั้งอนุภรรยามายกน้ำชา เมี่ยวหลัวจึงค่อยถ่องแท้ขึ้นมา คนดีกับคนโง่มีเส้นกั้นเพียงเล็กน้อยเท่านนั้น!

ครอบครัวของพวกเขา ถูกสังหารในคืนเดียวอย่างโหดเหี้ยม เด็กน้อยผู้รอดชีวิตทั้งห้าคน เมื่อมีหัวหน้าที่เข้มแข็งอย่างซิ่วอิง ก็ไม่หวาดกลัวต่อโชคชะตาที่โหดร้าย เด็กน้อยแค่9ขวบแล้วอย่างไร พวกข้าก็มีความสามารถ

“อยากมากเหรอหนูลิน” เสียงทุ้มนั้นเป่ารดอยู่ที่ซอกคอ ทว่าทำให้มิลินอึ้งจนพูดไม่ออก เพราะนั่นหมายความว่าทุกสิ่งที่หล่อนทำ… คุณเตี่ยเห็น ฝ่ามือที่ทาบปิดริมฝีปากค่อยๆ ลดลง แต่ไม่ได้ละไปจากร่างกายของหล่อน เพราะเพียงละออกแต่กลับลูบไล้จากปลายคางลงมาตามลำคอเคลื่อนลงมาถึงทรวงอกอวบที่หอบหายใจถี่จากสัมผัส กอบกุมลงน้ำหนักบีบเค้น ฝ่ามืออีกข้างก็คลายออกและรั้งหล่อนให้หันเข้าหา ดันเข้าชิดร่างจนความแข็งขืนเสียดสีอยู่บริเวณหน้าท้อง และปะป่ายที่บริเวณนั้น จนหล่อนเกือบแล้วที่จะร้องคราง “ว่าไงล่ะ ฉันถามว่าอยากมากเหรอ” มิลินเม้มริมฝีปาก หล่อนกำลังสั่นไปทั้งร่าง สั่นเพราะกลัว และสั่นเพราะสัมผัสที่เขายังคงลูบไล้ ทุกจุด ทุกน้ำหนักที่ลงไป คือการปลุกเร้า “ปล่อยหนูเดี๋ยวนี้นะคะ ถ้าไม่ปล่อยเรื่องนี้ก็จะไม่รู้แค่หนูคนเดียวแน่ แต่ถ้าคุณเตี่ยปล่อยหนู หนูก็จะถือว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นระหว่างเรา หนูจะถือว่าหนูไม่รู้ไม่เห็นอะไรทั้งนั้น” +++++ คำเตือน!! พ่อเลี้ยงผัว เป็นนิยายที่เดินเรื่องด้วยเซ็กซ์ เนื้อหา 80% ของเรื่องเป็นเซ็กซ์ล้วนๆ แนวพ่อสามีกับลูกสะใภ้ หากท่านรับเรื่องราวแนวนี้ไม่ได้ แนะนำให้ผ่านค่ะ

ชีวิตแรกข้าเชื่อคำหวานของฉู่เลี่ยงหวงและเชื่อไป๋เยว่เล่อสหายรักจนนำไปสู่เคราะห์ใหญ่ของตระกูลหาน แต่ชีวิตที่สองข้า...จะไม่โง่งมอีกแล้ว

ก้อนเนื้อที่มีชีวิตที่ฝากไว้ในท้องของเธอ เขากลับปฏิเสธอย่างไม่ไยดี เมื่อความลับเปิดเผยคุณแม่จำเป็นจำต้องเลี้ยงลูกแฝดสองคนด้วยตัวคนเดียว

เซียวอี้เหิงพยายามใช้ลมปราณเพื่อสกัดกั้นอารมณ์ที่กำลังจะปะทุของตน เสียงสวบสาบก็ดังขึ้นทางด้านหลัง คราวนี้เขาเข้าใจได้ในทันทีว่าตนเองถูกวางยาแน่แล้ว น่าตายนักใจกล้าเหลือเกินเขาคงใจดีเกินไปสินะ ในสมองก็คิดอย่างหนึ่งแต่ร่างกายกลับไม่ฟัง เซียวอี้เหิงคว้าตัวอวี้ซูเหยาเข้าหาตนแล้วกระชากเสื้อผ้าของนางออกจนหมด จากนั้นไม่นานเสียงครวญครางก็ดังแว่วออกมาจากบ่อน้ำพุร้อน จนกระทั่งรุ่งสางฤทธิ์ของยาปลุกกำหนัดจึงหมดลง เซียวอี้เหิงลุกออกจากตัวของอวี้ซูเหยาอย่างรังเกียจ สายตาลึกล้ำดำมืดที่เหมือนคมมีดมองร่างเล็กที่หมดสติไปนานแล้ว เหมือนกับกำลังมองคนตาย เสี่ยวหลันจื่อหญิงสาวที่ทะลุมิติมา ทำหน้าที่ตัวละครลับเพื่อดำเนินเรื่องในนิยายให้สนุกมากกว่าเดิมโดยไม่ต้องคำนึงว่าเนื้อเรื่องเดิมจะจบอย่างไร แต่กลับถูกท่านอ๋องที่ฆ่าตัวเองตอนต้นเรื่องตามติดเป็นเงา

ฌอห์ณคือแฟนเก่าที่คบกันมานานถึงสี่ปี เขามีฐานะร่ำรวย ครอบครัวมีอิทธิพลและเขาเอาแต่ใจ ฌอห์ณอารมณ์ร้าย ไม่เคยมีสิ่งไหนที่ฌอห์ณอยากได้แล้วไม่ได้ แล้วฉันก็เป็นหนึ่งในนั้น เป็นสิ่งของที่เขาอยากได้ แล้วเขาก็ได้! ฉันเหมือนสัตว์เลี้ยงที่ถูกขังไว้ในกรงทอง เหมือนถังขยะที่ต้องคอยรองรับอารมณ์เขาทุกอย่าง “เราเลิกกันเถอะ” “กล้าพูดคำว่าเลิกงั้นเหรอ ครีมมีสิทธิ์อะไรมาบอกเลิกฌอห์ณ” “ครีมจะเลิก!” “แล้วคนที่อยู่ในท้องจะเอายังไง?” “ครีมจะเป็นคนเลี้ยงเขาเอง” “แล้วจะเอาปัญญาที่ไหนมาเลี้ยงลูกฌอห์ณ?” “คะ…ครีมเลี้ยงได้” “รู้ว่าไปไม่รอดก็อย่าอวดเก่ง กลับเข้าห้องไปเดี๋ยวนี้” “แต่ครีมทนไม่ไหว ครีมจะไม่อยู่กับฌอณห์อีกแล้ว” “ถ้าจะไปก็ไปแต่ตัว อย่าให้เห็นว่ามีอะไรติดตัวออกไปแม้แต่ชิ้นเดียว!” “ขอให้เราจบกันแค่นี้ อย่าให้ได้เจอกันอีกเลย” “เออ! เลิกก็เลิกดิ”

เมื่อจิน กาญจนาสาวนักธุรกิจอาหารแปรรูป ยุ่งจนไม่มีเวลาจนต้องยอมให้สามีมีกิ๊กจนเป็นเหตุแห่งความตาย เมื่อเธอฟื้นมาในอีกภพหนึ่งในตำแหน่งพระชายาที่แถมมาด้วยอนุอีกหลายนาง

นางมิอาจลงสู่ปรโลก ทว่ากลับตื่นขึ้นในร่างหญิงสาวที่มีชื่อแซ่และใบหน้าคล้ายกับตนไม่ผิดเพี้ยน ต่างกันที่หญิงสาวคนนี้ช่างร่างกายอ่อนแอไร้กำลังยิ่ง ในเมื่อปรโลกขับส่ง นางจะขอฝืนชีวิตลิขิตชะตาใหม่อีกครั้ง

จากพยาบาลสาวสู่องค์หญิงใหญ่ในยุคโบราณ ร้ายกว่านั้นคือนางต้องแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์ระหว่างแคว้น เมื่ออยู่ก็ไม่สู้ตาย เช่นนั้นนางขอไปตายเอาดาบหน้ายังดีกว่า แต่ใครจะรู้ว่าเขาจะให้นางเป็นเพียงแค่สาวใช้