รักโบราณ

“เธอพูดแบบนี้หมายความว่ายังไง หรือว่าเธอยอมรับแล้วว่าคืนนั้นเป็นเธอที่นอนอยู่กับฉันเกือบทั้งคืน” หลีเหว่ยเอ่ยถามลู่หลิน พลางนึกย้อนไปถึงคืนที่เขาถูกวางยา

นางหงส์ที่พลัดพราก หวนกลับคืนรวงรังอีกครั้ง เพื่อทวงคืนและปกป้อง แผ่นดิน และ บุคคลอันเป็นที่รัก 'นางหงส์สลัดปีก ขาวฟูฟ่อง เนื้อนวลผ่องเสลาดั่งจันทร์ฉาย ตระกอง กอดแนบเนื้อมิรู้คลาย ลูบไล้กาย สอดประสานสมใจปอง ยอดพยัคฆ์แข็งแกร่งราวเหล็กกล้า ขับเคลื่อนกายาของเราสอง ฝ่ามือหนาบีบเคล้นเป็นทำนอง ตามครรลองแห่งวสันต์รัญจวนใจ บทเพลงรักบรรเลงจรุงจิต กายแนบชิดเติมเต็มสุขสดใส หงส์มังกรเกี่ยวกระหวัดขยับไป เชื่อมสายใยแห่งรักให้หลั่งริน สะโพกสอบบดอัดบุปผาร่อน ส่ายวนว่อนร้อนเร่าทั้งหยางหยิน เร่งจังหวะให้ซาบซ่านเป็นอาจิณ ต่างดื่มกินรสรักสลักทรวง'

‘ท่านรักข้าหรือไม่นั้นไม่สำคัญ ขอเพียงแต่งกับท่านแล้วข้ากลายเป็นสตรีที่มีเกียรติที่สุดในต้าเว่ย เพราะเช่นนี้ข้าจึงมีอำนาจชี้เป็นชี้ตายผู้ใดก็ได้’ ‘เจ้ามันเป็นสตรีไร้ยางอายไม่มีหัวใจหานเซียง’ ‘ไร้ยางอายก็ดี ไม่มีหัวใจก็ช่าง ขอเพียงข้าได้เป็นฮองเฮา กุมอำนาจอยู่ในมือ อยากฆ่าใครก็ฆ่า อยากรังแกใครก็ทำได้ ต่อให้เลวกว่านี้หรือกลายเป็นปีศาจข้าก็ไม่สน’

นางคือจิ้งจอกเก้าหาง พบบุรุษคนหนึ่งบาดเจ็บหนักหายใจรวยรินจึงช่วยชีวิต พอฟื้นขึ้นมาดันตาบอดอีก ด้วยความรูปงามของเขาจึงทำให้นางใช้หางช่วยรักษา ตั้งแต่นั้นมาก็สัญญารักกัน เขาไปออกศึก2ปีกลับมาพร้อมสตรีอีกคน ยังบอกให้นางยอมเป็นรอง นางปฏิเสธแล้วชี้ไปที่อ๋องพิการ " ข้าจะแต่งกับเขา" หลังแต่งงานนางทำให้ชีวิตอ๋องพิการเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือ ทั้งเฟื่องฟูและมั่งคั่ง ยังใช้หางอีกอันปรุงยาทำให้ขาของเขากลับมาเดินได้ ในวันที่ทุกคนกล่าวหาว่านางเป็นปีศาจ จับนางไปเผาไฟ เขายืนเฉยมองนางด้วยสายตาเย็นชา " ในเมื่อท่านทรยศข้า ทุกสิ่งที่ข้าให้ไปข้าจะทวงคืนทั้งหมด" ค่ำคืนมืดมิดจันทราเปลี่ยนเป็นสีโลหิต นางทำพิธีเรียกหางคืน " เกิดเรื่องประหลาด แม่ทัพฉีอยู่ดีๆก็ตามองไม่เห็น ส่วนเจี้ยนอ๋องก็กลับไปพิการเดินไม่ได้อีกแล้ว"

'เหยียนหว่านเอ๋อร์' หญิงสาวนักเดินทางข้ามเวลาจากยุคปัจจุบัน ผู้กุมชะตาขององค์ชายสามแคว้นจ้าว 'จ้าวเหยียนเจี๋ย' แรกพบนางหัวใจของเขาพลันถูกสั่นคลอน การได้พบกันของสองโชคชะตา ทำให้คำตอบของโศกนาฏกรรมในอดีตค่อยๆ เฉลยออกมา คำทำนายที่ทำให้ชีวิตสั่นคลอน อดีตที่ยังคงส่งผลถึงอนาคต ไม่ว่าสิ่งใดที่นางเลือก ก็ล้วนแล้วแต่ต้องเจ็บปวด แม้จะรู้ทั้งรู้นางก็ยังคงเลือกที่จะปกป้องเขา บุรุษผู้เป็นหนึ่งเดียวในดวงใจ

“ตายยังไม่พอ..ฉันต้องแต่งกับผู้ชายตั้ง 7 คนในนิยายที่ฉันเพิ่งสาปแช่งด้วยเรอะ!” ลี่เหยา นักอ่านสาวสมัยใหม่ตื่นขึ้นมาในร่างของไป๋หลิน นางเอกในนิยายย้อนยุคดราม่าเรตเจ็บหัวใจ ที่เธอเพิ่งสาปส่งไปเมื่อคืน!

ในเมื่อมีคนยื่นข้อเสนอให้หลัวไป๋เย่ผู้นี้เป็นนางบำเรอ นางก็จะปรนเปรอเขาให้ถึงใจ รวยมากใช่หรือไม่ คอยดูเถิดนางจะปอกลอกเขาให้หมดตัวไปเลย แล้วอย่าหาว่านางใจร้ายก็แล้วกัน

หนังสือนิยายลึกลับทำให้นางรู้จักเขา ตัวร้ายผู้แสนร้ายกาจ ผู้ขึ้นเป็นฮ้องเต้ที่ชั่วร้าย สุดท้ายตายเพราะขายวิญญาณให้ปิศาจ เมื่อตายแล้วย้อนมาเกิดใหม่ ภารกิจช่วยเขาจึงเริ่มขึ้น แต่เอทำไมเขาจ้องแต่จะฆ่านางหว่า?

โสดอยู่ดีๆ พอรู้ตัวอีกทีว่าดันข้ามภพมาเท่านั้นเธอก็ว่าซวยหนักมากแล้วกลับยังมาถูกสามีทอดทิ้งไปแต่งานใหม่ดูเหมือนโชคชะตาจะยังเล่นตลกกับเธอไม่พอเพราะยังดั๊นเผือกมีลูกสาวติดมาอีกหนึ่ง อกอีเดือนจะแตกจร้า!

นางจงใจเข้ารับการคัดเลือกสนม ข่าวหนาหูว่าฮ่องเต้เป็นบุรุษตัดแขนเสื้อไม่ก็โรคประหลาด นั่นย่อมดีต่อแผนการชำระแค้นมิใช่หรือ ได้เข้าวังในฐานะสนม ซ้ำยังมิต้องเปลืองตัว ผู้ใดจะคาดคิดว่านางกำลังทำผิดมหันต์!

จากคุณหนูลูกนายตำรวจใหญ่ตายแล้วทะลุมิติมาเกิดใหม่ในร่างของหญิงสาวบ้านนอกที่ดันมีสามีร่ำรวยก็คิดว่าจะใช้ชีวิตฉ่ำๆ แต่อุปสรรคใหญ่ดันเป็นพ่อสามีที่ชิงชังสะใภ้บ้านนอกแสนจนเสียได้ แต่ใครแคร์เธอมันตัวแม่!!

นางเคยเป็นดั่งดอกบัวขาว บริสุทธิ์ผุดผ่องมองแล้วสบายตา แต่เขาและน้องสาวต่างมารดาของนางกลับมาแต้มหมึกดำลงบนบัวขาวดอกนี้ คุณหนูเยว่เหลียน นางเปรียบดั่งดอกบัวขาว งดงามใสสะอาดบริสุทธิ์ผุดผ่อง รอยยิ้มของนางกระจ่างใส ไม่ว่าผู้ใดอยู่ใกล้นางก็สบายใจ ฮูหยินตระกูลเยว่และตระกูลตงเป็นสหายรักกันเติบโตเคียงข้างกันมาตั้งแต่เยาว์วัย เมื่อเยว่ฮูหยินคลอดบุตรสาวออกมา จึงถูกจับหมั้นหมายกับคุณชายรองของตระกูลตงทันที แต่เยว่ฮูหยินก็บุญน้อยเสียเหลือเกิน ไม่สามารถเฝ้ามองบุตรสาวผู้งดงามเติบใหญ่ได้ เยว่ฮูหยินจมน้ำเสียชีวิตเมื่อเยว่เหลียนอายุเพียงห้าปี

เหอชุนหลานย้อนเวลามาสู่ยุคอดีต ยังไม่ทันตื่นก็ถูกบุรุษแปลกหน้าจับขึ้นเตียงทั้งคืน โดยที่เขาไม่รู้เลยว่าจับสตรีมาผิดตัว

"ยอมเป็นสตรีของข้า อุ่นเตียงให้ข้า แล้วเจ้าจะอยู่รอดปลอดภัยในฐานะหญิงบำเรอของข้า" คำพูดน่ารังเกียจของคนผู้นี้ที่เอ่ยออกมามันช่างน่าชิงชังอย่างที่สุด นางไม่รู้หรอกว่าเขาและบิดาของนางมีบุญคุณความแค้นใดกันมาแต่หนหลัง แต่ก็ไม่ควรใช้ความรู้สึกที่มีต่อบิดามาข่มเหงรังแกกันเช่นนี้ เขาเกลียดชังนางถึงเพียงนี้เหตุใดจึงไม่ปล่อยให้นางตายๆ ไปซะ หรือการตายมันสบายไปสำหรับนาง จึงคิดจะเหยียบย่ำนาง ย่ำยีนางให้ตายทั้งเป็น "ข้ายังมีเรื่องที่ต้องจัดการ หวังว่าคืนพรุ่งนี้จะเห็นเจ้าแต่งกายงดงามรอปรนนิบัติข้าอยู่นะ"

เขาเป็นอ๋องอ้วนอัปลักษณ์ ซ้ำยังว่างงาน ส่วนนางเป็นบุตรสาวที่ถูกฮูหยินใหม่ของบิดากลั้นแกล้งจนต้องหนีมาอยู่ชนบท เนื่องจากยศฐาและเงินทองที่มีไม่อาจเหนี่ยวรั้งคนรักไว้ได้ "โซ่วอ๋อง ฉู่ชิงเฟิง" หอบสารร่างอ้วนใหญ่หนีความช้ำใจจนพลัดตกน้ำ อเนจอนาถอย่างยิ่ง ทว่าเหมือนเขายังไม่หมดบุญ เขาได้ "หลินเสี่ยวหร่าน" บุตรสาวของขุนนางใหญ่ที่กำลังตกยากช่วยเหลือเอาไว้ นางดูแลเขาเป็นอย่างดีในฐานะของ "อาเปา" ชายหนุ่มร่างอ้วนความจำเสื่อม ทว่าเวลาผ่านไป หลินเสี่ยวหร่านกลับค้นพบความพิเศษที่ชายหนุ่มเก็บงำประกายเอาไว้ ทั้งความรู้ ความสามารถ ยังไม่นับรูปร่างหน้าตาที่เปลี่ยนไปราวคนละคนนั้นอีก "ให้ตายสิ นี่อาเปาดูดีแบบนี้ตั้งแต่เมื่อใดกันนะ"

หยางชิวเหยา บุตรสาวคนโตของจวนสกุลหยาง ผู้เกิดจากอนุต่ำศักดิ์ มีใจรักมั่นกับจางลู่เหวิน บัณฑิตยากไร้ผู้ต่ำต้อย แต่แล้วโชคชะตากลับชักนำให้นางต้องแต่งงานกับหานอี้หลง บุตรชายคนเดียวของสกุลหาน เมื่อคนหนึ่งถูกพรากจากคนรักพร้อมความแค้นที่สุมอก ส่วนอีกคนหนึ่งก็รักมั่นและเฝ้ารอเพียงแต่นางผู้เดียว เรื่องราวความรักสามเส้าจึงเกิดขึ้น....

เจ็ดสาวงาม นิยายเรื่อง”เจ็ดสาวงาม” เป็นนิยายสั้นรวมเจ็ดเรื่อง "หญิงใหญ่สายรุก" จะหาชายหนุ่มคนใดยอมแต่งงานเข้าสกุลหญิงสาวให้เสื่อมเกียรติ ในเมื่อหายากเย็นนัก "หญิงรองแสนเร่าร้อน” พี่สาวคนรองผู้แสนเร่าร้อนอย่างนางจำต้องควานหาชายหนุ่มซึ่งมีสมองมาช่วยคิดหาหนทางไม่ให้กิจการค้าโดนตะครุบไปต่อหน้าต่อตา "หญิงสามจอมหยอกเย้า" นางไม่ชอบการค้าขาย นางชอบเพียงการต่อสู้เท่านั้น "หญิงสี่สุดร้อนแรง" นางเพียงมาเจรจาการค้าในหอคณิกา ไยเขาจึงจับนางมาโยกขย่มอย่างรุนแรงเช่นนี้ "หญิงห้าแสนเย้ายวน" นางเพียงชอบศึกษาเล่าเรียน แต่พวกเขากลับเอาแต่กลั่นแกล้งรังแกนาง "หญิงหกน่าลวงล่อ" ข้าเพียงอยากมีชีวิตสุขสงบ ไยเขาจึงมาล่อลวงข้าถึงเพียงนี้ "หญิงเล็กจอมยั่ว" สาวน้อยวัยแรกแย้มผู้หลงรักชายผู้เคยช่วยชีวิต นางต้องทำอย่างไรเขาจึงจะมองเห็นนาง เรื่องราวของเจ็ดสาวพี่น้องซึ่งโลดแล่นไปตามครรลองของชีวิต ภายใต้สถานการณ์ที่ต้องแต่งชายหนุ่มเข้าสกุลเพื่อช่วยเหลือและดูแลการค้าอันยิ่งใหญ่ เน้นความรักหนุ่มสาวและฉากฟินแซ่บของคู่พระนาง โดยจะลงทีละเรื่องต่อกัน ในแต่ละเรื่องไม่ได้เกี่ยวเนื่องกันมากนักสามารถอ่านอย่างต่อเนื่องหรือไม่ต่อเนื่องก็ได้ค่ะ

นางพบเขาเมื่อตอนไร้หนทางเลือก จึงยอมตกลงเป็นคณิกาของเขาเพียงเพื่อหนีจากหอนางโลม ใครจะรู้ว่าถูกฟ้ากำหนดให้มาพบกับท่านอ๋องเอวดุที่ต้องการนางไม่สิ้นสุดเช่นนี้กันเล่า!! สวัสดีค่ะรี้ดที่น่ารักทุกคน เรื่องนี้เป็น 1 ใน 4 สุดยอดบุรุษแห่งต้าเฉิน เป็นนิยายที่ไร้ต์เขียนและดองในไหอยู่นานกว่าจะนำมาเผยแพร่ค่ะ นิยายต่อเนื่อง 4 เรื่อง 4 ท่านอ๋องของแต่ละเมือง นิยายจะมีตอนไม่มากไร้ต์พยายามจะให้จบประมาณไม่เกิน 40 ตอน / เรื่องนะคะ ( มี E-book แล้วนะคะเรื่องนี้) ว่าแล้วก็ ไปลองตามอ่านกันดูนะคะ เนื้อเรื่องไม่ได้มีปมมากมาย เน้นความรักชายหญิงเบาๆ ไม่เน้นดราม่านะคะ เป็นสายสุขนิยมจ้าาา

“ท่านพ่อกับคุณชายใหญ่ของท่านถูกฆ่าตายที่ชายแดน ตระกูลหม่าถูกกล่าวหาว่าก่อกบฏ ฮึก…นายหญิง คุณชายเล็กและคนอื่นๆ ถูกจับตัวไปและจะถูกประหารในวันพรุ่งนี้”

นางนั้นฐานะเป็นเพียงบุตรสาวของอนุ ถูกปฏิบัติมิต่างจากบ่าวคนหนึ่งในจวน แม้กระทั่งวันหนึ่งพี่สาวต่างมารดาหนีงานแต่ง นางกลายเป็นผู้ที่ต้องก้มหน้ารับผิดชอบเข้าพิธีมงคลนั่นแทน