Fantôme นิยาย & เรื่องราว

ระยะห่างที่ลดลง ทำให้ร่างในเงามืดเริ่มเผยรูปลักษณ์ทีละน้อย จนกระทั่งภาพนั้นชัดเจน… มันไม่ใช่สิ่งมีชีวิต หากแต่เป็นซากศพที่เน่าเปื่อย เสียหายจนยากจะบอกว่าเคยเป็นใคร สภาพนั้นทำให้เขาสั่นสะท้านตั้งแต่แรกเห็น ลูกนัยน์ตาที่หลุดจากเบ้าห้อยโตงเตง น้ำเหลืองและเลือดไหลย้อย เหนียวหนืดเหมือนแป้งเปียกเกาะตามใบหน้า เส้นผมกระเซอะกระเซิงจับเป็นกระจุก บางส่วนของร่างกายเผยให้เห็นกระดูกสีขาว บางส่วนมีหนอนชอนไช และฉีกขาดเหมือนถูกกัดกระชาก ชวนให้สะอิดสะเอียน

โต๊ะที่ 1 ชายญี่ปุ่นมีดาวซามูไรวางบนโต๊ะ เขาเงียบขรีม เขากำลังจิบชา บนโต๊ะมีเนื้อแพะตุ๋นหอมฉุยจานเล็ก ๆ วางอยู่ โต๊ะที่ 2 เป็นชายอาหรับ 2 คน มีจัมบิยา(มีดสั้น ชนิดหนึ่งที่มีใบโค้ง 2 คมสั้นและมีสันตรงกลาง) เหน็บไว้ที่เอว และคนหนึ่งมีผ้าสีดำปิดตาข้าง หนึ่งด้วย

“ลุงชื่อคล้ายผมเลยครับ” “คล้ายยังยังไงล่ะ” วาคิมมองหน้าบอสตันแล้วถามอย่างแปลกใจ “ชื่อไทยของผมชื่อคิมหันต์ ปัญญาสกุลไพศาลครับแต่มันยาวมากผมเลยชอบชื่อบอสตันมากกว่า” คำตอบของเด็กชายคิมหันต์ยิ่งเพิ่มความสงสัยมากขึ้นเพราะชื่อของเด็กชายดันคล้ายกับชื่อของตนเองอีกทั้งนามสกุลท ี่ใช้ก็คือนามสกุลคงเมลดาถ้าบอสตันเป็นลูกของมาวินจริงๆ เขาก็น่าจะใช้นามสกุลของพ่อ

พงศ์... ชายหนุ่มผู้มีความรักมั่นคงให้แก่บัว หญิงสาวที่เขามีความผูกพันด้วยตั้งแต่เด็ก ไม่ว่าจะมีอุปสรรคขวากหนามเพียงใด จะกี่ภพกี่ชาติ เขายังรักเธอไม่เสื่อมคลาย และพร้อมจะฟันฝ่าอุปสรรคทุกอย่างเพื่อจะให้ครองคู่อยู่กับเธอ บัว... หญิงสาวที่รักเดียวใจเดียว มีรักมั่นคงให้เขาแก่พงศ์ เพื่อนวัยเด็ก พี่ชายที่แสนดี และชายหนุ่มที่เธอจะมอบตัวมอบใจให้ทุกภพทุกชาติ ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นก็ตาม เธอจะขอเป็นของเขาแต่เพียงผู้เดียว

แพทริกแบะอ้าร่องเนื้อสาวให้กว้างจนเห็นข้างในสีชมพูฉ่ำวาว บี้บดติ่งกระสันที่บวมเป็นหน่อเนื้อเล็กๆ ปรีชญาขมิบร่องรักให้ตอดรัดแก่นกายมากขึ้น ให้แพทริก กระแทกลำมังกรและโยกร่างจนโซฟาขยับเคลื่อน “โอววว เสียวจัง คุณเอาเก่ง ฉันชอบ”

งามตรึงใจผู้คนมิน้อย ปลายยามอุ้ย (เท่ากับเวลา 13.00 น. จนถึง 14.59 น.) องค์ชายหยวนหรงหย่งหมิงค่อยๆ ลืมตาตื่น ผ้าแพรสีเหลืองนวลยังคงห่มอยู่บนตัวสายตาคมทอดมองร่างกลมป้อมที่ฟุบหลับอยู่ข้างๆ เขา ใบหน้ากลมคล้ายซาลาเปา ริมฝีปากเล็กจ้อยสีแดงสดช่างงดงามน่ารักเหลือเกิน นิ้วยาวเก ลี่ยแก้มขาวป้อมอย่างเบามือ มือป้อมน้อยยกขึ้นปัดป้องอย่างรำคาญเรียกรอยยิ้มจากชายต่างวัยทั้งสองคน

เธอโวยวายพร้อมกับผลักเขาออก “ใครกันแน่ที่โกง กะจะใช้หนี้ผมวันละล้านเลยหรือไง เสียใจ! หนึ่งแสนต่อหนึ่งครั้ง ไม่ใช่หนึ่งน้ำ” พูดจบก็ผละออกถอดถอนตัวตนจากหญิงสาว ปนันชิตาหน้าคว่ำ ไม่พอใจกับกติกาของเขา หนึ่งแสนต่อหนึ่งครั้ง ถ้าครั้งนั้นเขาทำสิบรอบเธอก็ขาดทุนยับเ ยิน

ยุดทุกอย่างไว้แค่ผู้หญิงคนเดียว แล้วคนที่น่าสงสารที่สุดก็คือมีนา เพื่อนสนิทของเธอเป็นสาวน้อยวัยยี่สิบสี่ที่มองโลกในแง่ดีและคิดว่าชีวิตจะเป็นแบบในเทพนิยาย มีนาลุ่มหลง เซบาสเตียนเพราะเขาหล่อเหลาและช่างเอาใจ แต่ก็มีเหตุผลมากมายที่ผู้ชายคนนั้นจะไม่ยอมหยุดรักความสนุกและ ตื่นเต้นจากสาวสวยที่พร้อมจะศิโรราบแทบเท้าเขาได้ทุกเมื่อ ปูนิ่มปลุกปลอบเพื่อนของเธอกระทั่งเห็นว่าอาการฟูมฟายนั้นเริ่มสงบทว่าก็ดูเหมือนมีนาจะมีอาการสะลึมสะลือเหมือนคนง่วงนอนเต็มที

แกร๊ก ประตูห้องน้ำเปิดกว้างออกพร้อมกับคนตัวสูงที่เดินเข้ามาด้านใน ดวงตามองร่างเล็กเปลือยเปล่าที่ยืนอยู่หน้ากระจก

ิลหา มันจินตนาการไปไกลถึงขั้นได้โกอินเตอร์ไปฟัดกับดาราเอวีญี่ปุ่น ยุโรป หรือแม้แต่สาวอาหรับไซส์บิ๊ก ทว่า... ความจริงกลับถีบหน้ามันอย่างแรง! สิ่งมีชีวิตที่ยืนตระหง่านอยู่ตรงหน้านั้นก้าวข้ามทุกขีดจำกัดของความอุจาด ตั้งแต่เกิดมาจนอายุอานามเข้าเลขสาม ไอ้อ๊อดไม่เคยพบเห็นมน ุษย์สายพันธุ์ไหนที่น่าสะพรึงกลัวเท่านี้มาก่อน! นิยามใหม่ของคำว่าตัวท็อป