Positive Quotes About Stress 소설 & 이야기

Mainit naman silang winelcome ng mga staff doon. "I am assuring you na hindi ka lang mag-eenjoy today, makakapagpahinga ka rin. Stress free kumbaga. Kahit minsan naman, hayaan mong makapag-relax ka sa buhay, hindi 'yung puro trabaho lang."

sabay-sabay na tanong nilang tatlo na ikinatampal ko ng noo. Jusko! Simula noong umuwi ako hindi ko pa naranasan ma stress. Pero ngayong nakaharap ko sila parang nakaramdam ako bigla ng stress. Sabi pa naman ni Doc. Yvette hindi ako pwedng ma-stress, iwasan ko raw iyon. Hindi iyon maganda sa health ko at sa baby ko. “Gaga kayo, akala ko naman iisa lang ang nasa isip natin hindi naman pala.” Nakasimangot kong sabi sa kanila.

"It will help you live longer, relieve stress, elevate mood, and nakaka-boost siya ng immune system. Isa pa, smile often, Boss, bagay po talaga sa inyo ang nakangiti." Pinigilan ko ang sarili na lumawak lalo ang pagkakangiti ko dahil sa papuri nito. "I'll keep that in mind, Ms. Marquez. But for now, we gotta get our ass working. Ang dami nating naiwan na trabaho last week."

bigla na naman itong naging negative. "Wag kang mag isip ng ganyan, magiging okay ang lahat. Magaling yung doctor na yun. Sigurado akong hindi ka niya pababayaan." pagpapakalma niya dito, "wag kang ma- stress, malalagpasan natin yan. Saka hindi naman kita pababayaan pagkatapos, susuportahan kita."

“Ano ba ang nagpapa-stress sa ‘yo? I told you not to think too much about the company’s problem.” “Iniisip ko ang sitwasyon mo. Alam ko stress ka na sa nangyayari sa ZT Holdings at nanganganib na mawalan ng karapatan. Ang tagal mong iningatan ang reputasyon mo para makuha ang tiwala ng lolo mo.” “Sanay na ako sa bardagulan pagdating sa negosyo, Yana. Kabisado ko na ang mga tao sa ZT Holdings. I know how to deal with them.”

Ang bawat salitang lumalabas sa kanyang bibig ay may diin at tindi ng emosyon. "Ito naman, masyado kang seryoso ngayon, ah. Okay nga lang talaga 'yon," pilit kong pagpapagaan sa atmospera habang bahagyang tumatawa. "Tsaka mabuti na rin itong suspensyon para makapagpahinga muna ako. Baka mawalan pa ako sa aking katinuan kung ipagpapatuloy ko ang pagtuturo sa gitna ng stress na ito."

Pero bakit parang malaking bagay? Napapikit siya, pinipigilan ang sarili na mag-overthink. Pero imposible. Paano siya hindi mai-stress kung mismong boss niya ang nagyaya? At hindi lang basta yaya—kasama pa ang mga salitang, “Don’t think too much. Just let me try.” Don’t think too much pa nga, samantalang ilang araw na niyang iniisip ang panliligaw nito na nagdadala pa sa kaniya ng stress. Paanong hindi siya ma-stress kung palagi niyang iniisip?

“ Uminom ka muna ng juice, para naman may bitamina sa katawan mo. Iba na yung puti mo, parang papunta na sa bangkay.” Sinamaan ko naman siya ng tingin at nag peace sign naman siya. “Charot lang, pero kasi gaga ka. Wala ka na ngang maalaala, stressin mo pa sarili mo. Bobo!” “Wow ah, nakaka encourage ka talaga, pero kasi naman, hindi ko mapigilan. Habangbuhay na ba akong walang maalala?”

"Totoong chismis ito, ano ka ba," "Kasi alam mo, mas maganda yung wala ka na lang pakialam sa buhay ng ibang tao kesa pag-chismisan pa. Wala ka naman mapapala roon. Mind our own business, sis, iwas sa stress, may peace of mind ka pa," casual na sabi ko.

May mga bagay kasing prinapriority niya at iyon ang natutunan niya. The more na magiging consistent sa anumang sitwasyon, less stress at makapagpahinga pa mentally kung saan kalamdo lang isip sa maaring maganap. Emotionally, kung sana makakapag-isip ng mabuti sa bawat sitwasyon at hindi magiging sensitibo sa maaring marinig. Spiritually, kung saan hindi makakapagmura dahil hindi ka nai-stress dahil late o ano pa man, higit sa lahat physically, hindi ka nanlilimahid sa pawis at mawawalan ng poise dahil nakapagpahinga na less hassle pa.