Novel & Cerita กลับมาเถอะที่รัก

“รอให้คุณสำนึกผิดและแก้ไขตัวเองได้แล้ว ผมจะไปรับคุณกลับมา ได้ยินไหม?” สวีเหยาเพียงแค่พยักหน้าโดยไร้ความรู้สึกใดๆ “ทราบแล้วค่ะ ฉันจะแก้ไขตัวใหม่”

เสียงลมหายใจเร่าร้อนดังสอดประสานกับเสียงลั่นเอี๊ยดอ๊าดของขาเตียงที่เสียดสีกับพื้นห้อง ม่านมุ้งขยับไหวไปตามจังหวะรักที่สอดประสานกันของทั้งสอง สุขเกษมมาเยือนทั้งสองในเวลาไม่ช้านาน แต่กลับอิ่มเอมไปด้วยกันทั้งสอง เพราะการร่วมหอนี้เกิดขึ้นจากความรักของพวกเขาย่อมสุขเกษมเกิน บรรยาย “รักเจ้านะ” กล่าวแล้วจุมพิตที่หน้าผากนวลเนียน “รักท่านพี่เช่นกันเพคะ”

แม้ตัวจะกลับไป แต่หัวใจของเธอยังคงสัมผัสถึงความรักจากคีย์ได้อยู่เสมอ จนกระทั่งวันนี้ ในระหว่างที่คีย์ผล็อยหลับไป เธอกลับฟื้นขึ้นมาได้อย่างน่าอัศจรรย์…และแทบรอไม่ไหวที่คนรักจะตื่นขึ้นมาเจอเธอเป็นคนแรกเหมือนกัน “พี่กลับมาตามสัญญาแล้วนะคะคนเก่ง ต่อไปนี้เราจะอยู่ด้ วยกัน ไม่มีใครที่ต้องหายไปไหนอีกแล้วนะ”

อัญชันพูดด้วยน้ำเสียงอึกอัก แววตาเลิ่กลั่กอย่างเห็นได้ชัด "กลับไป แล้วอย่ากลับมาที่นี่อีก" "แต่เราเป็นแฟนกันนะคะ" "ฉันไม่นับว่าเธอเป็นแฟนตั้งแต่ฉันรู้ว่าเธอแอบคบอยู่กับคู่จิ้นแล้ว"

"คุณคงจะดีใจมากนะคะถ้าคนรักของคุณกลับมา" "ใช่" "คุณคงรักใครไม่ได้อีกแล้วใช่ไหมคะนอกจากเธอ" "เฌอแตมคือรักแรกของฉัน"

บอกลาเธอทั้งน้ำตาและหวังว่าในสักวันหนึ่งเธอกับเขาเราจะวนกลับมาเจอกันอีกครั้ง คารอสปรารถนาอย่างนั้น ขอให้เราวนกลับมาเจอกัน ในเวอร์ชันที่เราต่างเป็นคนที่ดีขึ้นกว่าเดิม (end) ************

************* “ข้าไม่น่าหลวมตัวตอบรับคำรักของท่านเลย” หยางหลินเลิกคิ้ว “ทำไม คิดจะกลับคำหรือ? หึ! ฝันไปเถอะ” จบคำก็บีบแก้มนุ่มอีกข้างอย่างต้องการให้เกิดริ้วแดงเท่าเทียม

“ทำไมฉันต้องทำแบบนั้น” “เพราะฉัน.....” เสียงทุ้มขาดหายไปเพียงครู่พลันก้อนเนื้อใต้อกแกร่งก็กลับมาเต้นไม่เป็นจังหวะอีกครา ก่อนท้ายที่สุดจะตัดสินใจเอ่ยบางประโยคออกมาด้วยความรู้สึกอันแท้จริง “ฉันรักเธอนะสายน้ำ ตลอดเวลาที่ผ่านมาฉันไม่เคยลืมเธอเลยแม้แต่วันเดียว เรากลับมาเป็นเหมือน เดิมได้ไหม”

“ใครจะยุ่งกับใครก็เหมือนกัน ถ้ารักมันมากก็กลับมาคืนดีกับมันเลยสิ!” “ผมจะบอกคุณอีกรอบนะวีนัส ว่าผมอยากกลับมาคืนดีกับตวงรักมากแค่ไหน แต่เธอไม่เอาผมแล้ว!”

“ก็จริงของนาย พี่เคยทำให้นับดาวรักมาแล้วครั้งหนึ่ง ทำไมจะทำให้รักอีกครั้งไม่ได้ว่าไหม” “ใช่พี่ มั่นใจในเสน่ห์ตัวเองหน่อยสิ ถ้าวันนี้ไม่สะดวกงั้นผมกลับล่ะ เจอกันหลังผมกลับจากญี่ปุ่นนะพี่โรม” “อือ เจอกัน เดินทางปลอดภัยล่ะ”