Novel & Cerita กลั่นแกล้ง

ฉันส่งผ้าเช็ดหน้าผืนน้อยให้ นางรับไปเช็ดน้ำตา แต่ก็ยังถอยห่างด้วยความระแวง “โดนกลั่นแกล้งมาใช่หรือไม่ วังหลังมักจะมีเรื่องการกลั่นแกล้งรังแกกันอยู่บ่อยๆ ข้าจึงไม่เข้าไปร่วมในงานน้ำชาวันนี้ เจ้าร้องไห้เสร็จแล้วก็เช็ดหน้าเช็ดหน้าให้ดูดี อย่าให้ผู้ใดมาเห็นเข้า จะโดนเยาะเ ย้ยได้อีก” ฉันพูดด้วยน้ำเสียงปกติ ไม่เห็นใจมากและไม่เยาะเย้ย

เสียงหวานกระเง้ากระงอดริมใบหูของชายหนุ่ม “ใครแกล้ง...ไม่มีใครแกล้งน้องปานสักหน่อย” กำปั้นน้อยทุบหลังกว้างสองสามครั้ง “คนขี้แกล้ง” ปานรักยังบ่นอุบอิบ

ครั้งนี้ไม่ใช่แค่จุ๊บแต่เป็นแรงกดหอมแก้มแรง ๆ ฉันทำเป็นไม่สนใจไม่โวยวาย ไม่อยากจะใส่ใจคนขี้แกล้ง แต่ดูแล้วคนขี้แกล้งก็ยังขี้แกล้งไม่หยุด เมื่อมือหนาวางแหมะบนหน้าขาฉัน

หญิงใจร้ายมือสั่น ตัวสั่น โกรธและแค้นจับใจ ดวงตานางจ้องมายังอวิ๋นมู่หลันราวกับอยากกลืนกินอีกฝ่ายแทนโจ๊กชั้นเลว “ฮิ ๆ ๆ มีคนจงใจกลั่นแกล้งข้า คอยดูเถิด ข้าต้องให้มันชดใช้อย่างสาสม”

“ยังจะมาทำตอแหลอยู่อีกงั้นเหรอ? เหอะ เหอะ อย่าคิดว่าพวกเราไม่รู้นะ แกเองก็ไม่ได้ชอบหน้าพวกเราสักเท่าไหร่นี่! ก็เลยคิดจะกลั่นแกล้งพวกเราด้วยวิธีสกปรกแบบนี้น่ะเหรอ?” หนึ่งในสองสาวทำหน้าทำตาเหยียดหยามใส่ ยิ้มเยาะด้วยความสมเพชพร้อมกับพูดต่อว่า

เจียวจูแกล้งทำเป็นโกรธแทนซิ่วอิง ตวาดใส่สาวใช้เสียงดังลั่น [แกล้งโมโหกลบเกลื่อน จงใจเปลี่ยนประเด็น] ระบบว่ามาอย่างนั้น ซิ่วอิงตอบกลับ ‘เสแสร้งแกล้งทำ พบเจอได้บ่อยในกลุ่มคนสตรอเบอแหล แต่เจียวจูเหมือนจะอาการหนักกว่า’

เขาพออดทนได้เมื่อถูกศิษย์ร่วมสำนักกลั่นแกล้ง แต่ถ้าเป็นคนอื่นเขาจะไม่สามารถเก็บความรู้สึกเสียใจไว้ได้เลยเพราะมันเหมือนเป็นการตอกย้ำว่าเขาน่าสมเพชเพียงไร “ข้าก็แค่นึกอยากแกล้ง ไม่ได้มองว่าเจ้าเป็นคนน่าสมเพช” เพราะคิดว่าพอกลั่นแกล้งคนอื่นแล้วจะได้รับความแค้นกลับคืนมาและจ ะถูกฆ่าตายในตอนสุดท้าย นางก็เลยเผลอติดนิสัยกลั่นแกล้งคนอื่นมานิดหน่อย “ข้าไม่เหมือนคนอื่นที่กลั่นแกล้งเจ้าเพราะความอิจฉาหรอกนะ ทั้งหน้าตาและความเก่งกาจข้าเหนือกว่าเจ้าทั้งสิ้น ข้าจึงไม่มีเหตุผลที่จะต้องอิจฉาเจ้า”

เขาฉีกยิ้ม “กลั่นแกล้งกันตั้งแต่กลางวันแสกๆ แบบนี้จะไม่เกินไปหน่อยหรือ?” เฟิ่งชูอิ่งมองออกไปนอกหน้าต่างเล็กน้อยแล้วเอ่ยเสียงแผ่วเบาว่า “นี่ไม่ใช่การกลั่นแกล้งหรอก แต่หมายเอาชีวิตต่างหากล่ะ

ที่แท้การกลั่นแกล้งผู้อื่นก็สนุกถึงเพียงนี้ “คุณชายท่านเบามือกับคุณหนูรองหน่อยเถิดขอรับ ประเดี๋ยวนางจะช้ำไปทั้งตัวเสียก่อน” “เจ้าเคยเกี้ยวพาสตรีหรืออย่างไร ถึงได้มาแนะนำข้า”

“กลั่นแกล้งกันอย่างเห็นได้ชัด!” “พวกเจ้าไม่ต้องพูดแล้ว แม้จะรู้ว่าพวกเขาตั้งใจรังแกพวกเรา พวกเราก็ทำได้เพียงยอมรับ”