การกลับมาของผู้แข็งแกร่ง 소설 & 이야기

ชลอไม่อยากจะเชื่อ แต่เรื่องแปลกๆมันก็เห็นอยู่ตรงหน้าแล้ว "ความจริงแล้วถ้าผมไม่ดึงเธอยอมกลับมาดวงจิตเธอจะค่อยซ้อมแซมตัวเองเพราะทุกชาติเธอกลับมาเกิดดวงจิตก็จะค่อยๆแข็งแรงแต่ผมรอไม่ไหวจริงๆเลยทำให้เธอย้อนกลับมาทำให้ดวงจิตเธออ่อนแอยิ่งกว่าเก่า ผมรอเวลาแค่เธอ หมดอายุไขถึงจะพาเธอไปฟื้นฟุดวงจิตในสระสวรรค์"

“สิ่งที่สำคัญที่สุดตอนนี้คือเราได้กลับมาอยู่ด้วยกัน...และเราจะเข้มแข็งไปด้วยกัน...เพื่อลูกๆ ของเรา” “ฉันดีใจเหลือเกินที่ได้กลับมาพบคุณอีกครั้ง...ได้อยู่ในอ้อมกอดของคุณ...แล้วมันก็ลบล้างทุกความเจ็บปวดในอดีตจนหมดสิ้นแล้วค่ะ”

ในช่วงหนึ่งเดือนที่ผ่านมา หลิวรุ่ยหลินยังคงแสร้งทำเป็นนอนนิ่งและฟื้นฟูร่างกายอย่างลับๆ การไม่มีทางลัดสำหรับการเรียกความแข็งแกร่งกลับคืนสู่กล้ามเนื้อที่อ่อนเปลี้ยของร่างใหม่ มีแต่ต้องอาศัยเวลา และทำอย่างค่อยเป็นค่อยไปเท่านั้น แม้ตอนนี้พลังปราณภายในจะฟื้นมาเพียงน้อยนิด ทว่าความแข็งแกร่งทางกายที่คืนกลับมาก็เพียงพอให้นางสามารถจัดการกับคนธรรมดาได้แล้ว

สวยบาดตากูขนาดนั้นจำไม่ได้ก็แย่ละ “ให้ควยมึงแข็งอย่างเดียวพอ ปากมึงไม่ต้องแข็งตามเพื่อน” “แล้ว” คารอสเลิกคิ้วถามกลับ “มึงอยากกลับไปหาน้องจี” ข้อนั้นมันแน่นอนอยู่แล้ว แต่หนทางที่จะกลับไปริบหรี่เหลือเกิน เห็นค่าในตอนที่สายต่อให้อยู่ใกล้แค่เอื้อมก็เหมือนคว้าได้เพียงอากาศอยู ่ดี

เธอโบกมือเรียก ก้องถอนหายใจเฮือกใหญ่ด้วยความโล่งอก ขาที่แข็งเกร็งเมื่อครู่แทบจะทรุดลงกับพื้น “คุณ... คุณกลับมา”

นางกล่าวด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยน “พลังของเจ้าจะค่อยๆ กลับคืนมาเอง...เมื่อถึงเวลานั้น...เจ้าก็จะกลับมาเป็นเหมือนเดิม”

“เหตุใดท่านไม่เอาราชโองการตัวจริงไปยื่นต่อขุนนางปลดฝ่าบาทลง หรือท่านไม่แข็งแกร่งพอ” คำว่าไม่แข็งแกร่งกลับโดนคนตัวใหญ่ขบที่ปลายยอดถัน จากนั้นเงยหน้าขึ้นมองนาง “หากข้าไม่แข็งแกร่งจงโจวก็มีแต่คนไร้น้ำยาทั้งแคว้น”

จากเรื่องราวที่เริ่มต้นด้วยความเจ็บปวด ความโกรธและข้อตกลง กลายเป็นครอบครัวที่อบอุ่นและเต็มไปด้วยความรัก ซึ่งการกลับมาทวงคืนครั้งนี้ มันคือการกลับมาเพื่อทวงคืนหัวใจ ที่ทั้งสองคนต่างมอบให้กันและกันอย่างแท้จริง จบบริบูรณ์ คีริน&ลลิล

แม่ทัพใหญ่เอามือไพล่หลัง เบือนหน้าหลบสายตาคู่ดุระคนห่วงใยของนาง เอ่ยปากเถียงกลับเสียงอ่อน “ข้าเพียงกลับมาสะสางปัญหาในจวน ร่างกายข้าแข็งแรงขึ้นมากแล้ว...” “แข็งแรงอันใดกันเจ้าคะ พิษร้ายที่ท่านโดนเข้าไปนั้น รอดชีวิตมาได้ก็นับว่าสวรรค์เมตตา อันที่จริงยังต้องฝังเข็มต้มโอสถรั กษากันเป็นปี ๆ ด้วยซ้ำไป”

นางยังไม่ลืมที่จะยกความดีความชอบให้ร่างเดิมด้วย “นั่นสิ!! ตอนนั้นเจ้าก็เก่งมากอยู่แล้ว และไม่ว่าจะตอนนี้หรือตอนนั้น เจ้าก็คือน้องข้า จากนี้ข้าจะรีบหาย จะรีบกลับมาแข็งแรงและปกป้องพวกเจ้า สกุลลู่ไม่ได้ล่มสลายไปดั่งที่ใครอยากให้เป็น เรายังอยู่และจะกลับมาแข็งแกร่งกว่าเดิม!”