การกลับมาของผู้แข็งแกร่ง นิยาย & เรื่องราว

นั้นแทน เขาเลือกที่จะคุกเข่าต่อหน้ารูปปั้น ทันใดนั้น โปเปียวก็รู้สึกว่าความแข็งแกร่งได้พุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็วภายในช่วงเวลาสั้นๆ และก็ได้ฟื้นความแข็งแกร่งของระดับมหากาฬกลับคืนมา โปเปียวคิดว่าถ้าแข็งแกร่งขึ้นกว่านี้ได้ก็คงจะดี ทันทีที่คิดแบบนั้น รัศมีของเขาก็ พลุ่งพล่าน และความแข็งแกร่งก็ก้าวไปสู่ระดับจอมยุทธทันที

เย่ซิวยิ้มพลางลูบผมของเธอ “ฉันเพิ่งกลับมา เธอละเลยการฝึกยุทธหรือเปล่า?” มีเพียงความแข็งแกร่งเท่านั้นที่จะสร้างรากฐานของชีวิตที่มั่นคงได้อย่างแท้จริง

และก่อนที่พวกเขาจะล้มลง ฉินเป่ยก็พาพวกเขากลับไปยังแหล่งพักผ่อนด้านหลัง “ให้ตายเถอะ เห็นได้ชัดว่าตอนแรกพวกมันอ่อนแอมาก ทำไมจู่ ๆ พวกมันถึงแข็งแกร่งขนาดนี้?” “เป็นฉินเป่ย ต้องเป็นไอ้สารเลวฉินเป่ยนั่นแน่ ๆ!”

ดอกแก้วเหลียวหลังกลับมาอีกครั้ง สะโพกกลมกลึงขยับขึ้นรับความแข็งแกร่ง “อีกนิด… ใกล้แล้ว… ”

ด้วยความที่ดีนเป็นคนแข็งแรงเขาก็จะกลับมาผงาดได้อีกครั้งหลังจากได้พักฟื้นในระยะเวลาหนึ่ง กาเอลอ้าปากค้าง เขาอยากจะพูดอะไรออกมา แต่ไม่สามารถเอื้อนเอ่ยออกมาได้สักคำเดียว

กวินนั่งตัวแข็งทื่อ ลมหายใจติดขัด ใบหน้าขาวซีดไร้สีเลือด ความหยิ่งผยอง อำนาจเงินตรา และเกราะกำบังตระกูลใหญ่ พังทลายลงต่อหน้าหลักฐานแห่งความจริงใจ

ดีจังที่กลับมาอยู่อย่างมีความสุข ..

นางยังไม่ลืมที่จะยกความดีความชอบให้ร่างเดิมด้วย “นั่นสิ!! ตอนนั้นเจ้าก็เก่งมากอยู่แล้ว และไม่ว่าจะตอนนี้หรือตอนนั้น เจ้าก็คือน้องข้า จากนี้ข้าจะรีบหาย จะรีบกลับมาแข็งแรงและปกป้องพวกเจ้า สกุลลู่ไม่ได้ล่มสลายไปดั่งที่ใครอยากให้เป็น เรายังอยู่และจะกลับมาแข็งแกร่งกว่าเดิม!”

แม่ทัพใหญ่เอามือไพล่หลัง เบือนหน้าหลบสายตาคู่ดุระคนห่วงใยของนาง เอ่ยปากเถียงกลับเสียงอ่อน “ข้าเพียงกลับมาสะสางปัญหาในจวน ร่างกายข้าแข็งแรงขึ้นมากแล้ว...” “แข็งแรงอันใดกันเจ้าคะ พิษร้ายที่ท่านโดนเข้าไปนั้น รอดชีวิตมาได้ก็นับว่าสวรรค์เมตตา อันที่จริงยังต้องฝังเข็มต้มโอสถรั กษากันเป็นปี ๆ ด้วยซ้ำไป”

นิ้วมือของเขาเกร็งแข็ง ฉันเอ่ยเสียงเบา "ทุกสิ่งที่ทำในตอนนี้ล้วนเป็นการชดเชยรอยร้าวในอดีต แต่ฉันไม่ได้อยู่ตรงนั้นอีกต่อไปแล้ว" ลมพัดผ่านสวน ที่อู่กังนั้นหาได้ยากที่จะมีแสงแดดส่องสว่าง