ความลำเอียง/ความเห็นแก่ตัว นิยาย & เรื่องราว

ข้อที่เป็นนิสัยไม่ได้ของหล่อน ชอบโวยวาย ดื้อรั้น ปากจัดเอาเรื่อง และบางครั้งความเห็นแก่ตัว แต่เขายังมองข้ามสิ่งเหล่านี้ไป “ฉันเป็นคนที่ไม่ดีหรอกค่ะ ไม่เคยชมตัวเองหรอก นิสัยก็เอาแต่ใจตัวเอง วีนเหวี่ยงเก่ง ถ้าเจออะไรไม่สบอารมณ์เข้า..อย่างที่คุณเองก็เห็น”

บางทีเธออาจจะเห็นแก่ตัวเกินไปจริง ๆ ที่เอาแต่คำนึงถึงความรู้สึกส่วนตัวโดยไม่คิดถึงอย่างอื่นเลย

“รักเหรอ หวังดีเหรอ จอมปลอม พ่อแกมันก็เห็นแก่ตัว เห็นแก่ได้ เหมือนกันนั่นแหละตัวเองอยู่สุขสบายส่วนฉันที่ทำงานหนักแต่กลับไม่ได้อะไรเลย” “แกต่างหากที่เห็นแก่ตัว เห็นแก่ได้ ทำร้ายได้แม้กระทั่งคนที่เคยช่วยชีวิตแกเอาไว้”

ความรักความอาทรที่มากับเสียงทุ้ม ทำให้จูอี้หลินอดที่จะเศร้าใจแทนอีกฝ่ายไม่ได้ หากไม่ใช่เพราะว่าเขายึดมั่นจนเกินไป จนกลายเป็นความเห็นแก่ตัว พยายามทำทุกอย่างให้ตัวเองได้มาในสิ่งที่ต้องการ โดยไม่คำนึงถึงความถูกต้องหรือมองในแง่มุมของคนอื่น และหากไม่ใช่เพราะเขามองตนเป็น ตัวแทนของหญิงสาวอีกคนแล้ว

ฉันต้องไร้สติขนาดไหน ถึงจะปล่อยให้ความเห็นอกเห็นใจ กลายมาเป็นสิ่งที่ทำลายตัวฉันเองในภายหลัง! คนเห็นแก่ตัวบางคนใช้ความเมตตา และความเห็นอกเห็นใจของผู้อื่น มาเป็นเครื่องมือเพื่อเรียกร้องหาความชอบธรรมและกอบโกยผลประโยชน์ให้ตัวเอง การเรียนรู้ที่จะปฏิเสธคำขอร้องของ

“ เพราะผมรู้ไงครับว่าผมคงไม่ได้มีโอกาสได้อยู่กับคุณหนูในฐานะผู้ชายคนนึง จะบอกว่าผมเห็นแก่ตัวก็ได้ครับ วันนั้นคุณหนูเริ่มมีความสัมพันธ์กับผม ผมก็เห็นแก่ตัวเก็บเงียบปล่อยให้คุณหนูทำแบบนั้น ผมแค่อยากตักตวงความสุขที่มีกับคุณหนูให้มากที่สุดก่อนที่ผมเห็นคุณหนูเดินไปกับค นอื่น” “ เจียมตัวกูเข้าใจได้ แต่แบบมึงเค้าเรียกกดตัวเองให้ต่ำ การกระทำแบบนั้นคือการกระทำของคนโง่มึงจำไว้” “!!!!!!!”

เซี่ยจินเย่คาดเดาการกระทำบุคคลที่มีนิสัยเห็นแก่ตัว ขี้โกง และก้าวหน้าในตำแหน่งการงานโดยการเหยียบหัวคนอื่นขึ้นไปผู้นี้ไม่ผิดจริงด้วย นางคิดไว้อยู่แล้วว่าหลงจู๊เฒ่าผู้นี้หากแพ้ก็จะปลิ้นปล้อนให้ตนเองชนะในที่สุด

หลังจากที่นารากับโซนแยกย้าย ประตูห้องน้ำห้องริมสุดก็เปิดออก ร่างงดงามในชุดเจ้าสาวก้าวออกมาอย่างคนไร้เรี่ยวแรง ทุกถ้อยคำของนารากับโซนเธอได้ยินชัดเต็มสองหู หยาดน้ำตารินไหลอาบสองแก้มด้วยความรู้สึกผิดระคนเสียใจ และรู้สึกโกรธเกลียดตัวเองในคราวเดียวกัน ความเห็นแก่ตัว ม องแค่ตัวเอง ไม่เคยใส่ใจความรู้สึกคนรอบข้าง และความอยากเอาชนะคนคนเดียวจนทำร้ายคนอีกสองคนอย่างไม่รู้ตัว และตอนนี้มีคนอีกหลายคนที่ต้องรับผลจากความเห็นแก่ตัวของเธอ

สีหน้าและแววตาของเจียงซู่แสดงออกถึงความดูแคลน​อีกฝ่ายเป็นอย่างมาก​ เขาคือคนที่น่ารังเกียจ​ที่สุด​ นอกจากไม่รู้จักผิดชอบชั่วดีแล้ว ยังเห็นแก่ตัวและเห็นแก่ได้อีกต่างหาก ในหัวของเขาคงลืมสิ้นถึงสามัญ​สำนึกที่พึงมีไปแล้วกระมัง

พูดอย่างนี้หมายความว่ายังไง “เห็นแก่ตัว เอาแต่ใจ” เวียงพิงค์ไม่รู้จะด่าเขาด้วยคำไหนดี ยิ่งด่าเขาก็ยิ่งพอใจ