Romans & histoires คำสาป

“ข้ากลับสู่เงามืดครั้งนี้ มิใช่เพื่อหนี แต่เพื่อเปิดโปงความจริงแทนสตรีผู้หนึ่งที่ไม่เคยทำผิด แต่กลับถูกป้ายสีว่านางผิด” หิมะที่โปรยปรายรอบตัวสว่างไสวขึ้นเมื่อถูกกระทบด้วยแสงจันทร์ราวกับสวรรค์กำลังส่องทาง แต่แท้จริงแล้วทุกย่างก้าวที่เขาก้าวออกไป กำลังนำเข้าไปสู่กลเกมอ ันตรายที่ไม่มีวันหวนกลับ

เหงื่อเม็ดเล็กๆ ผุดซึมเต็มหน้าผากกว้าง ใบหน้าซีดเผือด ดวงตาเบิกค้าง เพราะที่แท่งอุปกรณ์ ปรากฏขีดสัญญาลักษณ์ถึง2 ขีดด้วยกัน มันหมายความว่า ผลพวงจากเพศสัมพันธ์ระหว่างตนเองกับธรรวา กำลังก่อกำเนิดชีวิตใหม่ อีกหนึ่งชีวิต แม้เขาจะไม่รู้อีโหน่อีเหน่ แต่นี่คือสิ ่งที่ประจานความเผอเรอของตัวเอง ปลายนิ้วสั่นระริก ยกกรีดเกล็ดน้ำตาที่เอ่อจวนจะล้นขอบตา ดลยารีบสูดลมหายใจลึกๆ เพื่อกลั้นก้อนสะอื้น นี่ไม่ใช่เวลาที่เธอจะมานั่งเสียใจ

เปาโลถามขึ้นด้วยความงง "มัน...มันไม่ใช่แผ่นดินไหว คำสาป...คำสาปในตัวฉันกับโลเวลกำลังหายไป" ครูสพูดออกมาอย่างตื่นตระหนก

ฒ่าอย่างดุเดือด "อ๊า... เสียวเหลือเกิน เอาอีก! เอาแรงๆ เลย!" บทรักที่วิปริตและพิสดารดำเนินไปท่ามกลางหมู่แมกไม้จนกระทั่งทุกอย่างจบลงด้วยหยาดน้ำรักที่เปรอะเปื้อนไปทั่วร่าง เอกจ่ายค่าตัวให้เธอเป็นรางวัลอย่างงาม หลังจากนั้นทั้งคู่ยังคงนัดพบกันลับๆ อีกหลายครั้ง จนกระทั่งเธอคลอดบ ุตรและเริ่มห่างหายไปตามกาลเวลา ทิ้งไว้เพียงความทรงจำของบทเรียนกามที่ทั้งดิบและเถื่อนที่สุดครั้งหนึ่งในชีวิตของเอก

นางรีบหันไปมองทางป้าหนิว ป้าหนิวสะอื้น "คำสาปเลือดเป็นผลแล้ว ลูกน้อยที่น่าสงสารของข้า เพิ่งเกิดออกมาก็ต้องมาแบกรับความเจ็บปวดเช่นนี้ แม่ผิดต่อเจ้าเหลือเกิน" กู้ชูหน่วนรู้สึกเพียงแค่ว่าโลกช่างวิปริตแปรปรวน บุรุษเมื่อโดนคำสาปเลือด ก็จะสูญเสียสามัญสำนึก ฆ่าคนอย่างบ้าคลั่ง ภายในร่างยังมีแรงกัดกร่อนบางอย่างคอยกัดกร่อนร่างกายของพวกเขา ทำให้สุดท้ายผุเน่าจากภายในสู่ภายนอกจนตายไปในที่สุด

คมกฤชกล่าว พลางชี้ไปยังข้อความในตำรา “ในนี้มีการกล่าวถึงคำสาปโบราณ ที่จะส่งผลต่อผู้ที่ปลุกพลังมืดขึ้นมา” “คำสาป?” สิงขรถามด้วยความสนใจ

นางเรียกชื่อเขาอย่างแผ่วเบา ร่างวิญญาณของอวิ๋นเทียนหาน ค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมองนาง ดวงตาของเขาว่างเปล่าและเต็มไปด้วยความปวดร้าวที่ไม่มีจุดจบ เขาจำเธอไม่ได้แล้ว เพราะถูก คำสาปแห่งบึงดำ ทำลาย ความทรงจำทั้งหมด ที่เกี่ยวข้องกับความรู้สึกของมนุษย์และเซียน คำสาปนี้ถูกสร ้างขึ้นโดยมารานตี้ฮ่องเต้ เพื่อทำให้รัชทายาทปีศาจกลับไปเป็นเครื่องมือที่ไร้ความรู้สึกและพร้อมที่จะทำสงครามกับสวรรค์อย่างแท้จริง

เขายกมือแตะไพ่ The Lovers ที่ลอยอยู่ ดวงตาสีฟ้าสะท้อนประกายแสงจันทร์ ทรงพลังและอ่อนโยนไปพร้อมกัน “คำสาป? หากความรักของข้าคือคำสาป...ข้าก็ยินดีที่จะถูกสาป หากนั่นหมายความว่า... ข้าจะได้อยู่เคียงข้างเจ้า” ใครก็ได้พาฉันกลับโลกเดิมทีค่ะ ฉันไม่ไหวแล้วววว!

กำจัดคำสาปดูดวิญญาณ (คำสาประดับ 2) ภายในสองชั่วยาม ไม่อย่างนั้นสิ่งที่เลวร้ายกว่านี้จะปรากฏขึ้น (ผู้บ่มเพาะสายมาร) รางวัล : รัศมีแห่งเซียน (รัศมีความเมตตา) +100 คะแนน , ตำราวิชาสลายคำสาป ขั้น 1 (รับทันที) บทลงโทษ : ผู้บริสุทธิ์จำนวนมากติดคำสาปภายในสองชั่วยาม”

"แล้วถ้าฉันไม่ทำตามคำสั่งคุณล่ะ หมายถึงยกเลิกสัญญานี้ได้ไหม" "ก็ได้นะ เจ้าก็แค่ตาย ครอบครัวเจ้าพบกับความวิบัติ เพราะคำสาป" "คุณมันราชาปีศาจชั่วร้าย" "หุบปาก" (นางคนนี้ช่างดื้อด้านยิ่งนัก)