ทะลุมิติมาเป็นซุปตาร์ 소설 & 이야기

ที่เหลือปล่อยให้พวกเขารบราฆ่าฟันกันให้สำราญใจ พวกเราเดินทางไปทางใต้เพื่อผจญภัยกันเถิด” ข้อดีของการทะลุมิติมามีห้วงมิติไร้ขอบเขตของนางคือ นางได้ล่วงรู้เหตุการณ์ล่วงหน้าสามปี และเป็นสามปีที่นางหลบหลีกความวุ่นวายได้ ดังนั้นนางเลือกที่จะพาน้อง ๆ ไปหาความสบายใจ ดีกว่า

"ฉันหาทางออกเอง ว่าแต่นายไปแล้วจะมีแวะมาไหม" "ไม่แล้วครับ เว้นแต่เจ้านายตายแล้วได้ทะลุมิติอีกครั้งเราอาจได้เจอกัน" จางอวี้ซินวางพู่กันในมือมองระบบตัวน้อยแล้วเอ่ยเสียงเย็น

ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกโชคร้าย นางทะลุมิติมาคนเดียว อยู่ในที่ที่ไม่รู้จัก ไม่รู้หนทางกลับ น้ำตาจึงไหลออกมาเงียบ ๆ โดยไม่สามารถห้ามตัวเองได้ “จะร้องไปไย ช่างอ่อนแอสิ้นดี พวกมันก็เป็นแค่เศษสวะไร้ฝีมือ เจ้าไม่ต้องไปกลัวหรอก”

นางยกมือขึ้นปิดปาก “แล้วของที่เจ้าออกมา นำออกมาได้อย่างไร” “เจ้าไม่มีมิติเช่นข้ารึ” ซูหนี่คิดว่าคนที่ทะลุมิติหรือย้อนเวลากลับมาได้ ตามนิยายที่นางเคยได้ยินมามักจะมีมิติติดตัวมาได้

ไม่ต้องแปลกใจเลยว่าไยวิธีการทำการตลาดของร้านหลันฮวาจึงแปลกใหม่มิเคยมีใครทำเช่นนี้ เพราะเจ้าของร้านเป็นใครไปมิได้ ซูเมิ่งสตรีจากมิติสาวล้ำสมัยยุคสองพันนั่นเอง

ฟู่ววว ค่อยยังชั่ว แบบนี้ก็ไม่ต้องกลัวว่าชีวิตในภายภาคหน้าจะลำบาก. “โชคยังดีที่เนตรปีศาจไม่หายไป ความรู้สึกของตัวละครในนิยาย ตอนทะลุมิติมาใหม่ๆ เป็นอย่างนี้เองสินะ แล้วฉันทะลุมาเป็นคาแร็คเตอร์ไหนเนี่ย นางเอก นางร้าย หรือว่าเป็นตัวประกอบใช้แล้วทิ้งกันแน่ น่าปว ดหัวชะมัดโผล่มาที่ไหนก็ไม่รู้” บ่นจบก็ลงไปนอนแผ่หลาอีกรอบ

สายลมแปร่ง ๆ วูบผ่านตัวเราทั้งคู่ พร้อมแรงดึงดูดที่ผิดธรรมชาติเกิดขึ้นรอบตัวของเรา จังหวะข้ามมิติครั้งนี้นุ่มนวลกว่าทุกครั้งที่ฉันเคยเจอ อาจเพราะพี่ยำใช้เส้นทาง VIP สุดพิเศษที่เชื่อมตรงจากมิติจันทรามาถึงโลกมนุษย์

ในชาตินี้นั่นเอง 'สหาย...คุณไม่ต้องการเครื่องมือ' เสียงของเทพซูในครั้งนี้สงบนิ่งอย่างประหลาด 'เพราะการมาถึงของระบบในมิติเวลานี้ ได้ทำให้เกิดการหักเหของมิติจึงทำให้ส่งผลต่อโครงสร้างทางกายภาพของคุณ...หากจะให้พูดง่าย ๆ ก็คือร่างกายของคุณในตอนนี้จะแข็งแกร่งมากกว่ามนุษย์ท ั่วไป...หากคุณไม่เชื่อก็ลองใช้มันดูได้เลย'

แปลกประหลาดมากเกินไปแล้ว ซูหนี่ว์เลิกใส่ใจขนาดทะลุมิติมาอยู่ในร่างนี้ ก็ยังเกิดขึ้นมาแล้ว นับประสาอะไรกับเครื่องปรุงทะลุมิติจะเกิดขึ้นไม่ได้ เมื่อทุกคนมาพร้อมกันที่โต้ะอาหาร ก็ต้องตกใจกับอาหารที่อยู่ตรงหน้า กลิ่นของอาหารและสีสันที่น่ากิน

เธอร้องอุทานออกมาเสียงเบา การดีดหน้าผากตัวเองครั้งนี้ทำเอาเจ็บจนน้ำตาเล็ด ตอนนี้ซูเฟยรู้แล้วว่ามันไม่ใช่ความฝัน เธอทะลุมิติมาอยู่ที่นี่จริง ๆ เธอถอนหายในด้วยความท้อแท้