ท่านประทาน Novels & Stories

สุรเสียงทรงอำนาจสั่งการเฉียบขาด ​การสั่งประทานเงินท้องพระคลังอย่างสายฟ้าแลบ โดยไม่มีการซักไซ้ไล่เลียงหรือทัดทานแม้แต่คำเดียว ทำเอาเหล่าขุนนางทั้งท้องพระโรงเบิกตากว้าง ตกใจจนแทบสิ้นสติ! พวกเขาต่างลอบสบตากันด้วยความฉงนฉงาย ทว่าก็ทำได้เพียงก้มศีรษะลงจรดพื้น น้อมรับคำสั ่งด้วยความยำเกรง “ชินอ๋องปรีชาสามารถ พะย่ะค่ะ!”

Alan : มุกจะซื้อมาฝากเหรอ MooK_MooK : ใช่ค่ะ Alan : ขอบคุณครับ ขอเป็นต้มยำได้ไหม MooK_MooK : ได้ค่ะ หิวมากไหม Alan : ไม่ครับ มุกไม่ต้องรีบนะ ตอนบ่ายพี่กินข้าวไปเยอะรอได้สบายมากเลย MooK_MooK : ค่ะ อลันยิ้มเมื่อนึกไปถึงใบหน้าสวยหวานของมุกตาภาที่ไม่ว่าเหนื่อยแค่ไหนแต่เธอก็ยิ้มให้กับเขาได ้ทุกวัน

“ขอบคุณเจ้าค่ะท่านอาเขย ข้าซาบซึ้งในน้ำใจยิ่งใหญ่ของท่าน ข้าเป็นหนี้ชีวิตท่านไม่รู้ต่อกี่ครั้งกี่หน ชั่วชีวิตนี้ข้าคงชดใช้ไม่หมด” “หมดสิ ข้าไม่คิดดอกเบี้ยเจ้าแพงด้วย เจ้าควรจ่ายข้ามา ทยอยจ่ายได้ ไม่เป็นไร”

เทพประทานเข้าไปประคองบุพการี แม้ว่ามารดาจะเป็นเช่นไร อย่างไรท่านก็คือผู้มีพระคุณ เขาไม่เคยโกรธเกลียด มีแต่ความเป็นห่วงเป็นใยให้ท่านเท่านั้น ข้อนี้คุณนิดาเองก็รู้ดีว่าแม้เทพประทานจะเชื่อมั่นในสิ่งที่ตัวเองคิดเพียงใด แต่ถ้าท่านขออะไรบุตรชาย ในสภาวะที่ตัวเองกำลังแย่ บุตรช ายคนเดียวอันเป็นที่รักก็จะยอมนางทุกอย่างไม่มีวันขัด “จ้ะเทพ ขอบใจมาก วันนี้ทำอะไรเยอะแยะไปหมดเลย” คุณนิดาทรุดนั่งก่อนจะมองอาหารมากมายบนโต๊ะที่จัดตกแต่งสวยงามประณีต ชวนน่ารับประทาน

เพราะตกงานจากบริษัทเก่า ทำให้เธอต้องดิ้นรนหางานใหม่เพื่อเร่งหาเงินมารักษามารดา แต่ใครจะไปรู้ล่ะว่า เจ้านายคนใหม่จะยื่นข้อเสนอที่เธอไม่มีทางปฏิเสธได้

เสียงโรยแรงของคนบนเตียงเอ่ยขึ้น “ท่านประมุข” “ไม่ใช่ความผิดเจ้า ไม่เป็นไร ข้าจะทำทุกทางเพื่อหายาถอนพิษมาให้ได้ ข้าสัญญา”

“ถูกต้อง นางเป็นแก้วตาดวงใจของใต้เท้าเตียว” “ถือเสียว่า ข้าได้ตอบแทนบุญคุณใต้เท้าเตียว ชีวิตใหม่ของนางที่ข้ามอบให้นี้ คงแทนอาหารหลายมื้อได้” “เอ กล่าวเช่นนี้ คุณชายผู้นี้คือ”

“พี่ขอสาบานด้วยชีวิต พี่ไม่มีวันทำผิดต่อเจ้า” “ท่านไปชำระร่างกายและหนวดเครานี้เสียเถอะ ข้าไม่ชินตาจริง ๆ” “ได้ พี่จะรีบไปเดี๋ยวนี้และจะให้บ่าวนำอาหารมาให้เจ้า”

จางเหวินหลุดขำ “ไม่คืน ให้เจ้าทั้งหมด” “ขอบคุณเจ้าค่ะ”เด็กสาวค้อมหัวขอบคุณหันไปยื่นเงินให้มารดา “เงินส่วนนี้ให้ท่านแม่เจ้าค่ะ อันเอ๋อร์ยังเด็กให้ท่านแม่เก็บไว้จะดีกว่า”หลิงซุนมองเงินในมือ นัยน์ตารื้นขึ้นมาคล้ายจะร้องไห้อีกแล้ว

“ ช่วยนำเข้าไปให้ท่านประทานด้านในด้วยนะคะ ท่านสั่งกำชับไว้ รบกวนด้วยค่ะ ” ลูกพีชมองเงินปึกนั้น พลางหันไปมองประตูบานใหญ่ของห้องท่านประทาน ในใจก็แอบคิด.. การที่จะได้เงินมาฟรีๆ คงไม่มีสินะ เขาจะต้องมีเจตนาอื่นแอบแฝงแน่นอน