นางสนม Novels & Stories

เซวียนอี้หยางโน้มตัวลงเล็กน้อย มุมปากหนายกขึ้นอย่างดูแคลน แม้น้ำเสียงฟังดูหวานเยิ้มแต่ทุกคำกล่าวกลับคมจนเลือดซิบ “หรือว่า…สนมเช่นเจ้า มีธุระสำคัญนักถึงต้องมาหาฝ่าบาทถึงตำหนักโดยไม่บอกกล่าวผู้ใด”

สุ้มเสียงของ ‘เนเฟรตารี’ สนมเอกแห่งวังหลวง ทายาทของตระกูลขุนนางสูงศักดิ์จากเมืองเธบส์ เอ่ยขึ้นด้วยความร้อนรุ่ม กระวนกระวาย “แต่ทรงวาดภาพดอกบัว… หัวร่อต่อกระซิกกับนางทาสไร้ตัวตนจากแคว้นล่มสลาย!!!” สนมอีกผู้หนึ่งกล่าวเสริมเสียงแหลมเจือพิษริษยา สายตาดุร้ายจิกมอ งออกไปยังนอกตำหนักสนมที่อยู่รวมกันนับสิบคน นางมักสอพลอยกยอสนมเอกอยู่เนืองๆ และเพียรพยายามยกตนข่มสนมบรรณาการต่างถิ่นต่างแดนอยู่ตลอด และไม่ยอมน้อยหน้าและลงให้สนมคนใด... ยกเว้นสนมเอกเนเฟรตารี เท่านั้น

ซือคงเซี่ยน เป็นบุตรชายของนางสนม ซึ่งนางสนมเป็นหลานสาวของไทเฮา ไทเฮาไม่ใช่พระมารดาโดยกำเนิดของฮ่องเต้องค์ปัจจุบัน แต่เป็นเพียงพระมารดาโดยชอบด้วยกฎหมาย เพื่อที่จะส่งเสริมครอบครัวของตัวเอง ไทเฮาให้หลานสาวเป็นนางสนมของพระองค์ ฮ่องเต้แต่งตั้งนางผู้นี้เป็ นพระสนมเอก เพื่อแสดงความเคารพต่อครอบครัวของไทเฮา

ถังหยางรีบไปส่งนาง แม่นมฉีก็ถือขนมเดินมาพอดี “พระองค์ บ่าวนำมาถวายเพคะ...” พระสนมไม่ได้สนใจอะไรเลย ยื่นมือออกมาปัดขนมตกลงไปที่พื้น แม่นมฉีก็คุกเข่าลงด้วยความตกใจ “บ่าวผิดไปแล้วเพคะ!” พระสนมก็ไม่หยุด ชุดกระโปรงกวาดมาตามขั้นบันไดหิน จากไปอย่างเย็นชา

นางสนม หมายความว่าอย่างไรรึ" เล้งชิงชิงยิ้มอย่างรวดเร็ดและพูดว่า:"พระชายา สร้อยข้อมือเส้นนี้ฝ่าบาทมอบให้กับนางสนม นางสนมมองว่ามันเป็นสมบัติมาโดยตลอด เธอชอบคุณมาก ดังนั้นเธอจึงต้องการมอบสร้อยข้อมือนี้ให้กับคุณไงล่ะ"

พระสุรเสียงทรงอำนาจตวาดใส่พระสนมคนงาม "ฝ่าบาท... นะ นี่มันเรื่องอะไรกันเพคะ" พระสนมเสียนเฟยผู้มาจากตระกูลหวัง อันเป็นตระกูลของคหบดีใหญ่ในเมืองหลวง ทรุดกายลงคุกเข่าด้วยความขลาดกลัว แม้ยังไม่รู้แน่ชัดว่าฮ่องเต้ทรงกริ้วเรื่องอะไรก็ตาม

น้ำเสียงของพี่สาวไม่ได้รุนแรงหรือกระชากเหมือนก่อน เพราะอาจมีแขก เธอมองหน้า ‘คุณสน’ แล้วหลบสายตาคมกริบของเขา เขาชื่อสนอย่างนั้นเหรอ จากการเรียกขานของพี่สาวทำให้รู้ว่าสนิทกัน เขามาสนิทสนมกับครอบครัวของเธอตอนไหนนะ นั่นคือประเด็นที่เธออยากรู้ สน สุริยะภพ ชายหนุ่มวัย 27 ปี ที่บ ิดาแนะนำนั้น เขาเป็นนักธุรกิจที่มีชื่อเสียง นั่นคือสิ่งที่ทุกคนชื่นชมเขา

พระสนมต้วนที่บัดนี้ได้เลื่อนตำแหน่งขึ้นเป็นหวงกุ้ยเฟยที่อำนาจบารมีในวังหลังเป็นรองเพียงฮองเฮา ทรงอ่านจดหมายที่นางกำนัลนำมาถวายแล้วเต็มไปด้วยโทสะ “ร้านเริ่นสือ! คนของเราไปซื้อข้าวสารของร้านนี้จนหมดเมื่อเดือนก่อนแล้วนี่”

ทสนมกับฮองเฮาเป็นพิเศษ ไม่แน่หากท่านอ๋องแข็งใจลงมือ อาจพบพิรุธในตัวพระสนมถางเร็วขึ้น คนลงเรือลำเดียวกันมักไม่ทำร้ายกันเอง ฮองเฮาเป็นพี่สาวคุณหนูรองหลิว คุณหนูรองหลิวเป็นภรรยาซ่งซื่อจื่อ ซ่งซื่อจื่อเป็นคนของฝ่าบาท พระสนมถางก็เป็นคนของฝ่าบาท สุดท้ายคนเสีย เปรียบคือผู้ใด”

ร่างบอบบางของจิงหยูมีอันต้องกลิ้งลงจากพื้นศาลาตามแรงส่งของเท้าพระสนม สายตาคมกล้าของพระสนมว่านเสียนเฟยตวัดมองขันทีประจำตัว ก่อนจะตวาดถามด้วยน้ำเสียงโกรธเกรี้ยวในที “ใครสั่งให้พวกเจ้าหยุดมือ” สิ้นเสียงตวาด ขันทีทั้งสองจึงเริ่มขยับกายอีกครั้ง ถึงแม้อีกฝ่ายจะเป็นบุต รสาวแม่ทัพ ทว่าเจ้านายของพวกเขานั้นเป็นถึงพระสนมเอกแห่งฮ่องเต้ ระหว่างสองฝ่ายควรจะตามผู้ใดคนฉลาดย่อมรู้ดี ว่านเสียนเฟยยิ้มเย็นในใบหน้าเมื่อเห็นขันทีประจำตัวขยับกายทำตามคำสั่งนางอีกครั้ง