นางสนม Novels & Stories

พิสุทธิ์เดินขึ้นไปบนแคร่ไม้ที่สั่นไหวเล็กน้อยก่อนจะคุกเข่าลงต่อหน้ายายสายที่นั่งสานตะกร้าอยู่ ยายสายเงยหน้าขึ้นมองด้วยแววตาขุ่นมัวตามประสาคนแก่ที่ไม่ค่อยได้ต้อนรับใคร "ยายสาย... สวัสดีครับ" ยายสายมองหน้าพิสุทธิ์นิ่งๆ แล้วเลิกคิ้วถาม "ใคร... มาทำไมท้ายหมู่บ้าน" "ผมชื่อพิสุ ทธิ์ ลูกยายสีที่อยู่กลางหมู่บ้าน"

หาลูกน้องคนสนิท “ไอ้อังคาร” “ครับนายหัว” “รับโทรศัพท์โคตรเร็ว” “ผมอยู่หน้าจอครับ” “แกอู้งานแอบเล่นไลน์คุยกับสาว” “ผมไม่เคยทำแบบนั้นนะครับ นายหัวอย่าใส่ความผม”

พระสนมหรงตรัสอย่างเมตตา “เพคะ” เจียงหว่านค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นมองตรงไปยังพระสนมหรง ผู้หญิงตรงหน้านางดูไม่เหมือนคนที่มีลูกมาแล้วแม้แต่น้อย คงเพราะพระสนมดูแลร่างกายมาเป็นอย่างดีกระมังจึงทำให้พระนางแลดูเหมือนคนวัยเพียงสามสิบ

“พระสนมเดิมทีมาจากทางเหนือสายเลือดของพระนางทุกรุ่นต่างแพ้เย่เซิงอัวจวี๋เพคะ สามารถเอามาทอดลองได้แม้จะแพ้แต่ไม่ได้หนักหนาเพียงขึ้นผื่นแดงทั่งตัวแต่ไม่กี่ชั่วยามก็จะหายไปเอง” ฮ่องเต้เมื่อได้ยินเช่นนั้นก็พลันนึกได้ว่า พระสนมเยี่ยนเฟยหรงเคยกล่าวเช่นนั้นไว้เช่นกัน พร ะองค์ทรงหันไปพยักหน้าให้กับจางกงกง จางกงกงโค้งรับก่อนจะก้าวออกจากลานพิธีไปอย่างรวดเร็ว

อนโดนล่อลวงไปขาย เพราะแม่เลี้ยงของเพื่อนหนันเค้าตอบกวนๆ ไม่ชอบมาพากล เขาติดการพนัน อาจจะเป็นหนี้เลยต้องการเงิน อาจจะล่อลวงเพื่อนหนันไปขายก็ได้ หนันเพิ่งสืบรู้มาตอนที่รสหายไปแล้ว คนที่เป็นหนี้จริงๆ ไม่ใช่ลุงพล แต่เป็นน้านิดค่ะ น้านิดอาจจะขายรสให้ใครเพื่อเอาเงินมาใช้หนี้แ ละถลุงในบ่อนแทน”

ถังไท่หลินมีดวงตาคมกริบที่มองทะลุความคิดผู้คนได้อย่างง่ายดาย พระองค์ยกยิ้มบาง ไม่เอ่ยวาจา สนมแต่ละนางช่างติดอกติดใจในรสกามารมณ์เสียจริง สนมผู้นี้มีนามว่าจางซีเยี่ยน เพิ่งเข้าวังหลังมาไม่นาน แต่ได้รับความโปรดปรานล้นเหลือ ยามนี้ยังได้รับแต่งตั้งตำแหน่งหนึ่งในเก้าสนมเ ป็นจางเจาอี๋ ถือตนว่าโดดเด่นที่สุดจากทั้งหมดของสาวงามซึ่งได้รับคัดเลือกเข้าวังเมื่อต้นเดือนนี้

[1] ลำดับของผู้ที่อยู่ใต้ฮองเฮาลงไป มีพระสนมเอก 4 คนคือ กุ้ยเฟย (ผู้สูงศักดิ์ล้ำค่า) ซู่เฟย (ผู้บริสุทธิ์และดีงาม) เต๋อเฟย (ผู้มีศีลธรรมจรรยา) เสียนเฟย (ผู้พร้อมด้วยคุณธรรมปัญญา) ต่ำกว่าสนมเอกมี 9 คน คือ เจาอี๋ (ผู้งามเลิศยิ่ง) จาวหยง (ผู้มีกิริยางามส

“พระสนมคงเป็นหลานสาวของแม่ทัพหวังกระมัง หรงฟู่กุ้ย…ไม่สิ! หรงชิวอี๋” รู้จักข้าไม่พอยังรู้ตำแหน่งของข้าด้วย หรือองค์ชายสืบประวัติของข้ามา

พรวดดดด เยี่ยหรงเบี่ยงตัวหลบเล็กน้อยก็พ่นวิถีที่บิดาพ่นน้ำชาออกมา เขายังคงสีหน้าเดิมแสดงให้เห็นชัดว่าจริงจังกับคำพูดนั้น “เจ้า.....เจ้ารู้หรือไม่ สนมของฮ่องเต้แม้จะไม่ได้โปรดปรานแล้วก็ตามก็ยังเป็นของต้องห้ามสำหรับชายอื่นโดยเด็ดขาด”

ะสนม" เสียงนุ่มนวลทว่าสุขุมดังขึ้นจากด้านหลัง อวี้หลัน หัวหน้านางกำนัลก้าวเข้ามาใกล้ นางกำนัลอาวุโสผู้เคยรับใช้ไท่โฮ่วมาก่อนกวาดสายตามองความเรียบร้อยของเจ้านายด้วยความถี่ถ้วน "กิริยาและอาภรณ์ของพระสนมในวันนี้ถูกต้องตามขนบธรรมเนียมทุกประการ มิมีสิ่งใดให้ผู้ใดคัดค้า นได้เพคะ"