นางสนม นิยาย & เรื่องราว

“ข้าว ปลา อาหาร ไข่ เนื้อ ไม่มีให้กินบ้างหรือไง ข้าวต้มก็ยังดี“ พระสนมใหม่รำพึงหน้าเศร้า ปกติมื้อเช้าเป็นมื้อหนักก่อนไปทำงานของเธอแท้ๆ นางกำนัลทั้งสามมองหน้ากันไปมา “พระสนมกากีดูท่าจะไม่ใคร่สบาย จึงยังสับสน พระสนมกากีเดิมเป็นนางอัปสร จุติจากสวรรค์ลงมากำเนิดชาติเ ติบโตอยู่ในเกสรอุบล เป็นครึ่งมนุษย์ครึ่งอัปสร เสวยได้แต่ผลไม้ ดอกไม้สด น้ำค้าง และน้ำผึ้งนี่เพคะ หากเสวยข้าว เสวยเนื้อ รัศมีกายแบบนางอัปสรอาจมีราคีก็เป็นได้ พระเจ้าพรหมทัตย้ำพวกเราให้ดูแลพระสนมในเรื่องนี้มาแต่น้อย”

ครอบครัวของพระสนมอันฝ่ายมารดาเป็นพ่อค้า ดังนั้นอาหารการกินจึงไม่ขัด พระสนมอันเข้าวังมาก็มีของกินแปลกใหม่มากมาย นางไม่ได้เดือดร้อนที่ฮ่องเต้ไม่ได้มาหา ยังคิดเลยว่าหากวันใดฮ่องเต้ไม่โปรดและปลดนางให้กลับบ้าน นางก็ยินดี การอยู่ในวังหลังอันแสนเงียบเหงานี้ หาใช่สิ่งที่นางต้องการไม่ วันรุ่งขึ้น มีนางกำนัลคนหนึ่งเดินมาที่ประตูตำหนัก "ข้าได้กลิ่นอาหาร" "ข้าด้วย" "ขายหรือไม่" ชิงเหอกะพริบตาปริบ ๆ ก่อนรีบวิ่งไปถามพระสนมของตน "พระสนมเพคะ" "เกิดอะไรขึ้น"

อัมราสนับสนุน ช่วยอ้อนวอนอีกคน “นะทิวลิป นะ” นุจรีก็ไม่น้อยหน้าเพราะมองสีหน้าของยุรนาแล้วเธอก็สงสารเพื่อนเหลือเกิน

ทั้งคนนอกและคนในต่างก็มั่นใจ ว่าคนที่จะได้รับตำแหน่งประธานคือคุณเหมันต์ อัศวนันทร์ ฉันเองก็ไม่เคยเจอกับคุณเหมันต์หรอก แต่รู้แค่ว่าเขาเป็นลูกชายคนโตของท่านประธาน และเป็นพี่ชายต่างแม่ของคุณคิมหันต์ แล้วทำไมถึงกลายมาเป็นคุณคิมหันต์ที่มารับตำแหน่งประธานโรงแรมแทนได้ล่ ะ?

ตำหนักพระพันปี “เฉินหยวนฮ่องเต้โปรดปรานสนมหลี่เกินกว่าสนมคนไหน ข้าพูดเรื่องนี้กับเฉินหยวนฮ่องเต้ทว่ากลับเฉยชา หึไม่เห็นหัวข้าอย่างนั้นหรือให้ข้าเป็นไทเฮาแต่ไม่เชื่อฟังข้า สนมสุ่ยเอ่อก็ไร้ความสามารถทุกวันนี้ฝ่าบาทไม่เคยเรียกหานาง ข้าเห็นจะต้องลงแรงด้วยตัวเองตระกูลกู้ข องเราเป็นฮองเฮาและไทเฮามาช้านาน จะมายอมง่ายดายให้กับสนมไร้ชื่อเช่นนั้นหรือ” นางกำนัลข้างกายย่อกายลงช้าๆ

ฮ่องเต้ต้าฉู่เองก็พยักหน้าอย่างจนใจ นานพอสมควร ไทเฮาได้พูดอีกครั้ง "ตำแหน่งพระสนมในวังหลังตอนนี้ มีพระสนมหลานเฟย พระสนมเหวินเฟย พระสนมหนิงเฟยสามคน พระสนมเหวินเฟยนั้นเป็นคนที่มาจากแคว้นต้าลี่ และไม่เคยปรากฏมาโดยตลอด ย่อมไม่เหมาะสม" ไทเฮาพูดจบก็ดูเหมือนจะ เหนื่อยล้าเล็กน้อยและดูเหมือนจะครุ่นคิดอีกครั้ง จากนั้นก็นิ่งเงียบไปครู่หนึ่งและเอ่ยต่อว่า

นางสนมเจียงกัดฟันกรอด “เสียนเฟยจะต้องดักรอฝ่าบาทระหว่างทางเป็นแน่! ต้องเป็นเช่นนั้นแน่นอน! ใครก็ได้ เตรียมน้ำแกงไข่มุกแปดมงคลที่ข้าทำเอาไว้ ข้าจะไปเข้าเฝ้าฝ่าบาท!” “พระสนม...” สาวใช้คิดว่าทำเช่นนี้ไม่เหมาะสม แต่ไม่อาจโน้มน้าวนางสนมที่กำลังเหิมใจเนื่องจากได้รับความโปรดปร านได้เลย อีกฝ่ายไม่ฟังคำทัดทานสักนิด

ณ หอเป่าอัน (หอแห่งความสงบ) สนมกลุ่มหนึ่งนำโดย สนมเอกเหยา และ สนมหลี่ ซึ่งเคยเป็นมือขวาของฉินกุ้ยเฟย นั่งรอด้วยสีหน้าไม่สู้ดีนัก พวกนางต่างรู้ดีว่าช่วงนี้หวงกุ้ยเฟยกำลังกวาดล้างอำนาจเก่าอย่างหนัก "พวกเราต้องรวมตัวกันไว้" สนมเหยากระซิบ "หากนางถามเรื่องเงินสนับสนุน จากตระกูลฉิน ให้บอกว่าเป็นเงินสินเดิมจากทางบ้าน อย่าได้ปริปากเรื่องอื่นเด็ดขาด"

พระสนมอายุน้อยราวสิบเจ็ดสิบแปดปีนางหนึ่ง สวมชุดราชสำนักสีชมพูอ่อน ถือสุราไว้ในมือหนึ่งแก้ว เดินมุ่งหน้ามาทางนาง ใบหน้านี้ เจียงหวนคุ้นเคยอยู่บ้าง ดูเหมือนว่าจะเป็นสนมที่สนิทกับเจียกุ้ยเฟยมากในระยะนี้ ทั้งยังเป็นที่โปรดปรานของพระพันปีหลวง ดูเหมือนว่านางคือ... ฉินฉางไจ้ [1]?

พระสนมจางเฟย มารดาขององค์ชายห้าหลงเจิ้นซีนั่นเอง พระสนมหลันผิน แม้เป็นสนมคนโปรดแต่เมื่อเทียบกับพระสนมจางเฟยที่ร่วมทุกข์ร่วมสุขกับองค์ฮ่องเต้มาตั้งแต่ยังทรงเป็นองค์ชายไร้อำนาจ แน่นอนว่าความโปรดปรานที่นางมีย่อมไม่ถึงเศษเสี้ยวที่อีกฝ่ายได้รับ