ประธานร้ายพ่ายรักยัยเด็กเลี้ยงอ่านฟรี นิยาย & เรื่องราว

“นายพูดอย่างกับเคยมีแฟนเป็นเด็ก” “ถึงแฟนฉันกับฉันอายุจะไม่ห่างกันมาก แต่ฉันก็พอเข้าใจนะว่าผู้หญิงอารมณ์อ่อนไหว โดยเฉพาะเด็กอย่างเมียของนายนะ นายลองคิดดูสิเธออายุแค่ 18 แล้วต้องมาแต่งงาน ชีวิตกำลังลงตัวและมีความสุขจู่ๆ นายก็ไปพูดจาแบบนั้นกับเธอ”

อทั้งพี่สาวเขาที่เป็นแฟนเก่าของพี่วายุ "ไม่ต้องรีบก็ได้กินข้าวกันให้อิ่มก่อนเดี๋ยวจะไม่มีแรงเรียนหนังสือนะส่วนเรื่องไปเข้าแถวไม่ทันเดียวย่าจะบอกกับครูฝ่ายปกครองให้เอง แม่น้อมให้เด็กตักข้าวต้มได้ละเดี๋ยวหลานฉันจะไปเรียนไม่ทัน" ท่านผ.อพูดกับฉันก่อนจะหันสั่งงานกับแม่บ้าน ท่านดูเป็น คุณย่าที่รักหลานมากๆ ต่างจากตอนที่เป็นผ.อที่ใครๆ ต่างก็พากันเกรงกลัว

“เธอผิดแล้วยายปุ้ย พี่แอบเห็นคุณภัทรคอยมองผักอยู่เรื่อยๆ เลยนะ ก็คงจะคิดว่าผักกับท่านประธานมีซัมติงกันแล้วก็เลยไม่กล้ามากกว่า” ทักษพรหน้าเจื่อน “ไม่มีนะคะ ผักไม่มีอะไรกับท่านประธานสักนิด” พราวพรายทำหน้าผิดหวัง “ท่านประธานยังไม่สารภาพรักกับผักเลยเหรอ? น่าแปลกนะ ทำถึง ขนาดนี้แล้วยังไม่ยอมพูดให้ชัดเจนอีก”

บางอย่างที่ดูเหมือนว่าพายุเองก็ต้องการไม่ต่างจากเธอ เพียงแต่ไม่รู้ว่าเพราะฤทธิ์ยาหรือเพราะสัญชาตญาณบุรุษเพศที่ทำให้ประธานพีกรุปเลือกที่จะพาเธอไปจบบนเตียง ดาหลาไม่รู้อะไรเลย “ฮึ!” หญิงสาวแค่นหัวเราะใส่ความโง่เขลาของตัวเองและพ่อของลูก เธอรักพายุ พายุรักปรียาดา เ ราทั้งคู่ต่างมอบหัวใจให้คนที่ไม่เคยเห็นค่าของมัน

ชงหยวนจึงยกยิ้มชอบใจและก้มหน้ามองสตรีในอ้อมแขนด้วยสายตาอบอุ่นมีเสน่ห์มากล้นพร้อมยอมรับหน้าตาเฉยว่า "ยอดรักของข้า เจ้าไม่เป็นไรใช่หรือไม่ อย่าได้สนใจนางมารตนนี้เลย"

เสี่ยวหลานรีบยกมือปรามมาเฟียหนุ่มกับผู้เป็นสามีทันที ก่อนเอื้อมมือไปหยิกแก้มบุตรสาวด้วยความรักใคร่ "โอ๋ ๆ ไม่ขำแล้ว ๆ ทานข้าวกันดีกว่า" สิ้นเสียงเสี่ยวหลานประมุขของบ้านและมาเฟียหนุ่มก็รีบปรับสีหน้าให้ราบเรียบเหมือนเดิม ก่อนลงมือทานอาหารไปเงียบ ๆ

ลูกหว้าคิดว่าควรจะปล่อยเขาไปมีชีวิตของเขาได้แล้ว "ทำไมผมต้องหย่ากับคุณด้วย รักขนาดนี้ไม่หย่าหรอก" "รัก?!" "ใช่ ผมรักคุณ" ว่าแล้วใบหน้าหล่อคมก็ค่อยๆ โน้มลงมาใกล้ริมฝีปากของอีกฝ่าย

"ผมต้องขออภัยด้วยนะครับที่พูดไม่คิด ไม่รู้เลยว่าคุณเป็นภรรยาของท่านประธาน" และเมื่อพนักงานหน้าเคาน์เตอร์พูดแบบนั้น พนักงานอื่น ๆ ก็ถึงกับเบิกตากกว้างด้วยความตกใจ ใครจะคิดว่าภรรยาของท่านประธานจะดูเด็กขนาดนี้ ไม่รู้ว่าถึง 18 ปีแล้วหรือยัง "คุณเป็นภรรยาของท่านประ� �านเหรอคะ"

รมย์นลินบดเบียดสะโพกไปมากับต้นขาแกร่งพร้อมกับใช้สายตาหวานเชื่อมมองเด็กเลี้ยงของตนเองอย่างหลงใหล ถึงแม้เธอจะได้ชื่อว่ามีสามีแล้ว แต่ก็เป็นเพียงทางนิตินัยเท่านั้น ความเป็นจริงเธอไม่เคยมีอะไรกับชัยพัฒน์เลย คนที่ได้ความบริสุทธิ์ของเธอไปคือชายที่กำลังปรนเปรอให้ความสุ ขกับเธอในเวลานี้

เจษพิพัฒน์ยังคงพูดให้กำลังใจแก่เจ้านายหนุ่ม “เออ ฉันก็พึ่งเข้าใจสิ่งที่นายพูดนี้แหละ พลาดไปรักเด็กจนได้ แถมยังเป็นเด็กดื้อด้วย...” เขายอมเสียฟอร์มเมื่อนึกถึงคำพูดของเจษพิพัฒน์ในครั้งนั้น เขาเข้าใจอย่างแจ่มแจ้งแล้วว่าทำไมเลขาคนสนิทถึงได้หลังรักเมียเด็กของม ันได้ถึงเพียงนี้ จนกระทั่งเขาตกหลุมรักชนิดาเข้านี้แหละ