Novel & Cerita ระรินรัก

น้ำตารื้น “ข้าขอขอบคุณน้ำใจของท่านแม่ทัพ ที่มีความปรารถนาดีให้กับข้าเสมอมา ข้าขอรับความรู้สึกนี้ไว้เจ้าค่ะ”

สายฟ้าพลันระเบิดคำรามก้องที่นอกหน้าต่าง ข้างหูได้ยินเสียงฝนห่าใหญ่กระหน่ำลงมา กระทบกระเบื้องสีดำจนเป็นจังหวะที่ไพเราะ ละอองน้ำที่ไหลกระเซ็นไหลมารวมกัน กลิ้งหล่นลงมาจากช่องระหว่างกระเบื้องสีดำ รวมตัวกันดุจพวงอุบะผลึกแก้วอันงดงาม ภายใต้สายฝนกระหน่ำ ต้นไม้แห่งสารทฤดู ดอ กไม้ที่เบ่งบานจนถึงคราวโรยรา ปลิวร่วงลงมาอย่างแผ่วเบาสั่นไหว ดวงตาจ้าวหยวนเช่อแดงก่ำ ไม่พูดสักคำ

คืนนั้นหลังกลับถึงบ้าน รินรดาเปิดสมุดบันทึกสีดำเล่มเดิมอีกครั้ง หน้ากระดาษเก่าเริ่มซีดจางตามเวลา เธอค่อย ๆ เขียนข้อความใหม่ลงไปเป็นครั้งแรกในรอบหลายปี “เมื่อก่อนฉันเคยคิดว่า ความรักที่ดี คือความรักที่ไม่ทำให้ร้องไห้ แต่ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่า บางความรักถึงจะทำให้เร าเจ็บ…แต่มันก็ทำให้เราเติบโต”

“ถึงร้ายก็รักเธอนะระริน รักคนเดียว.รักแบบที่ไม่เคยรักใคร รอวันนี้มานานแสนนาน” “เดี๋ยวก็ต้องมีใครสงสัยว่าระรินเข้ามาในนี้ แล้วหายไปเลย” “โอ้ยเรื่องมากจริง ใจจะขาดแล้วคนงานของเธอป่านนี้ไปพักร้อนกับผัวสบายไปแล้ว ฉันจ่ายค่าเดินทาง ค่าที่พักให้เรียบร้อย เห็นไหมลงทุนขนาดไหนเร ื่องมากเดี๋ยวอุ้มไป...ที่บ้านเลย หลังเมื่อคืนเตียงนุ่มดีไหม รับรองไม่มีใครรู้ปิดบ้าน...กัน เจ็ดวันเจ็ดคืนไม่มีใครสงสัย คนของฉันทั้งนั้น”

ฉันร้องถาม “รินครับที่สวย” “นี่ก็สวยครับ” “รินเหรอที่สวย” ฉันถามเขาอีก “ดาวครับ ฮ่าๆ” กาลนานหัวเราะชอบใจใหญ่

ฉันทำได้แค่ส่งเสียงในลำคอ คงจะลืมหรอกนะ ไม่รู้เหรอว่าทุกครั้งที่มองหน้าระพีพัฒน์ เธอก็เหมือนเห็นหน้านาวินและภาพที่พวกเขาจูบกัน “ตกลงแกจะบอกฉันได้หรือยังว่าคู่ขาไอ้พี่วินคือใคร” รินลณีจะบอกได้อย่างไรว่าคู่ขาแฟนเก่าของเธอก็คือสามีตีทะเบียนคนปัจจุบันของเธอนี่ไง “ช่างมันเถอะ แกไม่ต้องรู้หรอก ฉันไม่อยากพูดถึงมันอีก”

“ระริน พูดอะไร” “ตกใจมากเหรอคะที่ระรินรู้ว่าคุณเล็กชอบพี่หนูดี... ชอบจนพูดว่าถ้าไม่มีระรินคุณเล็กคงจีบพี่หนูดีไปแล้ว ระรินก็เลิกให้แล้ว พอคุณเล็กคว้าพี่หนูดีมาไม่ได้ จะกลับมาหาระรินเพราะเห็นว่าระรินเป็นของตาย ถึงระรินรักคุณเล็กแต่ระรินก็ไม่ได้โง่พอที่จะคบกับคนที่ไม่ได้รักตัวเอ ง ได้ยินไหมคะว่าระรินไม่ได้โง่” หล่อนบอกเสียงสูงบ่งบอกบอกอารมณ์ที่พุ่งขึ้นจวนเจียนถึงขีดสุดเพราะสิ่งในใจระเบิดพร่างออกมา

มือเรียวยกขึ้นจับแก้มทั้งสองข้างอย่างไม่อยากเชื่อสายตา นี่คือตัวเธอในวัยรุ่น เป็นไปได้ยังไง เกิดเรื่องอย่างนี้ได้ยังไงกัน! ---------------------------------------------------------------- ฤดูฝนที่ชุ่มฉ่ำ เหมาะกับนิยายรักดราม่าที่สุดแล้วค่ะ ละอองอายของเสิร์ฟ รอยรักในสายฝน ร่วมกันย้อนเวลากลับไปช่วยยัยน้องให้ผ่านพ้นชะตาชีวิตที่ระทมท ุกข์ไปพร้อมกันนะคะ คิดถึงช่วงเวลาที่มีความสุขร่วมกับทุกคนผ่านตัวหนังสือ ช่วงนี้ละอองอายยังขาดความมั่นใจในผลงานของตัวเองอยู่มาก ฝากเพื่อนๆช่วยเป็นกำลังใจ คอมเม้นต์เข้ามาพูดคุยเรื่องนิยาย หรือจะไม่ใช่นิยายก็เม้นต์มาได้นะคะ คิดถึงมากกก

ร้ายกาจ มาลิน เนตรวรชัย ลูกสาวคนสุดท้องของคุณมาลินี เนตรวรชัย “ลินคงไม่ได้กลับบ้านนานจนเกินไป ไม่คิดว่าพี่สาวสุดที่รักทั้งสองจะคิดถึงกันจนพูดถึงไม่หยุดปากเลยนะคะ”

คุกเข่า เขาปาดเลียลิ้นร้อนไปกลางกลีบกายสาวราวกับหมาป่าหิวกระหายนิ้วแข็งจ้วงแทงเข้าไปในร่องลึกจนสุดข้อ ลิ้นร้อนปาดเลียสลับกับปากหยักดูดดึงเม็ดเสียวจนหญิงสาวตัวสั่น หน้าท้องแบนราบเกร็งค้าง เขาขยับข้อมือรัวนิ้วเข้าร่องรักช้า ๆ แต่หนักแน่น ไม่นานหยาดน้ำหวานก็พวยพุ่งออกมา เกราะ พราวไปทั้งนิ้วและอุ้งมือ