หย่ารักนางร้าย Novels & Stories

ในคืนฝนพรำคืนนั้นบนโต๊ะไม้หน้าหน้าต่าง เธอกำลังนั่งเขียนตอนจบของนิยายเรื่องล่าสุด เรื่องราวของพิงค์มิรา นางร้ายที่ไม่มีใครรักไม่มีใครเข้าใจ และสุดท้ายต้องตายอย่างเดียวดายในห้องนอนที่ไม่มีแม้แต่เสียงตอบรับจากโลกภายนอก “พี่ศรัญถ้าคิดว่าเกรซโกหกก็ยิงเลย” “อย่ามาท้าฉันเกรซ แ ละจำไว้ว่าคนที่ฉันรักมีพราวฟ้าคนเดียวฉันไม่เคยรักเธอ!” เขาตะโกนสุดเสียงมือไม้สั่นเทาเพราะเกียจคนตรงหน้า ที่เข้ามาทำลายเขาและคนที่เขารัก

หวังต้าอยากจะหัวเราะให้ฟันร่วงหมดปากจริงๆ หากจำไม่ผิดมิใช่ว่าคนผู้นี้เอ่ยปากว่าตนเองเป็นชู้นางก็มีสามีแล้วมิใช่หรือ “นางหย่ากับสามีแล้วงั้นหรือ” ไป๋เฟิ่งอี้เงียบไม่ตอบ…อย่างไรก็ตามนางเป็นของเขา! “ถุ้ย! เจ้ามันก็เป็นได้แค่ชายชู้เท่านั้นไป๋เฟิ่งอี้”

คุณสุดา พลอยไพลินเอ่ยชื่อของผู้หญิงที่เป็นคนรักของสามีอย่างแผ่วเบา แต่หัวใจของเธอนั้นกลับเต้นแรงและเจ็บปวดเหลือเกิน สุดาเดินตรงเข้ามาหาภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายของแฟนหนุ่มด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความอิจฉาและความไม่พอใจ หากเธอยอมตกลงแต่งงานกับเขาตั้งแต่วันนั้นผู ้หญิงที่ยืนอยู่ตรงนี้ก็คงจะเป็นเธอ แต่ไม่เสียใจหรอกนะเพราะตอนนี้แฟนหนุ่มของเธอก็กำลังเสียค่ะแล้วมาใช้ชีวิตกับเธออย่างที่สัญญากันไว้

ตอนที่ 18 นางร้ายทวงรัก...วิวาห์อลเวง “คุณภู! คุณอธิบายเรื่องนี้มาเดี๋ยวนี้!” ชัญญาตวาดใส่เจ้าบ่าว

ปากหนาเม้มเข้าหากันก้นบึ้งของหัวใจปวดหนึบไปหมด ไม่รู้ว่าจะเอ่ยคำไหนออกไปเพราะรู้ดีว่าเอ่ยอะไรออกไปหญิงสาวตรงหน้าคงไม่ได้ยินแต่ผิดคาดเธอไม่ได้หลับและได้ยินในสิ่งที่เขาพูด “ไม่ต้องทำอะไรค่ะ แค่เซ็นใบหย่าให้กรีนก็พอ” หญิงสาวลืมตาขึ้นแล้วหันไปบอกกับผู้ชายที่กำลังจะก ลายเป็นอดีตสามีในไม่ช้า

ขุนนางท่านหนึ่งกล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงจริงจัง “การแต่งงานนั้นต้องอาศัยความรักและความไว้ใจ หากไร้ซึ่งสิ่งเหล่านี้แล้วก็สมควรที่จะหย่าร้างกันไปเสียดีกว่า” “ถูกต้องแล้ว สมควรหย่าขาดจากบุรุษเช่นนี้ไปเสีย” คุณหนูท่านหนึ่งกล่าวเสริม “ในเมื่อเขาไม่เคยแตะต้องฮูหยินของตัวเองเลย แล้วจะให้นางมีทายาทได้อย่างไร นางไม่จำเป็นต้องทนรับความอัปยศขายหน้าเพียงลำพังเพื่อปกป้องเกียรติของบุรุษเช่นนี้อีกแล้ว”

ข่าวใหม่ของวันนี้ นอกจากนางร้ายสายฟาดจะไม่ได้เป็น มือที่สามแย่งแฟนใครแล้ว เธอต่างหากที่จะโดนแย่งสามีที่ถูกต้องตามกฎหมาย นอกจากนี้คู่ขาที่คนนินทากันนักกันหนากลับกลายเป็นพ่อแท้ ๆ ของนางร้ายสายฟาด เท่านั้นยังไม่พอ นางร้ายสายฟาดยังฟาดไม่หยุด “พิซซี่ให้โอกาสทุกคนท ี่หลงผิด สำหรับคอมเมนต์หรือแชร์อะไรแย่ ๆ ให้เวลาถึงแค่เที่ยงคืนนี้เท่านั้น ถ้าคอมเมนต์ไหน ทำให้พิซซี่หรือครอบครัวเสียหาย ขออนุญาตฟ้องนะคะ แต่ค่าความเสียหายขอคิดตามความดังของป๊ะป๋าของพิซซี่นะคะ”

นางเงยหน้าขึ้น ในดวงตามีทั้งความเจ็บปวด ความละอาย และการตัดสินใจอันแน่วแน่ นางยื่นหนังสือหย่าออกไป แม่ทัพเซี่ยชะงักทันที “เจ้าจะหย่าจริงหรือ” เซี่ยฮูหยินยิ้มบาง “ข้าไม่มีหน้าจะอยู่ในตำแหน่งฮูหยินใหญ่ของตระกูลเซี่ยอีกต่อไปแล้วเจ้าค่ะ ข้าอบรมบุตรสาวไม่ดี ทำให้นางสร้างเรื่อ งอื้อฉาว ทำให้ตระกูลเซี่ยเสียชื่อ ตอนนี้นางก็แต่งออกไปแล้ว นับจากนี้นับว่ามิใช่คนของตระกูลเซี่ยอีก”

จืออี้มองนิยายฉบับรีไรต์ด้วยดวงตาที่พร่าเลือน นางร้ายไม่ได้ตายอย่างเดียวดายอีกต่อไป ไม่ได้ถูกใช้เป็นบันไดให้ใครเหยียบขึ้นสู่ความสุข เธอได้แต่งงาน ได้ครองรักกับพระเอกธงแดงคนนั้น ผู้ชายที่รักแรง หวงแรง แต่ซื่อสัตย์กับคนที่เลือกเพียงคนเดียว

น้ำเสียงหนักแน่นบ่งบอกชัดเจน "เอาแต่ใจ!!" ร่างบางยู้จมูกทันที แต่ก็ไม่สามารถห้ามร่างสูงได้เลยสักนิด ชาร์ลสาวเท้าเข้าไปในห้องนอนก่อนจะวางร่างบางลงบนเตียงนุ่มจัดการเสื้อผ้าที่ปกปิดความสวยที่เขาต้องการจะเห็นชัดๆ บทรักได้เริ่มขึ้นอีกครั้ง...และอีกครั้งตามความต้องการของคนตัวสูง แ ต่ไม่ว่าครั้งไหนชาร์ลไม่เคยจะพลาดที่จะลืมป้องกันได้เลย