องค์นางประกาศิต นิยาย & เรื่องราว

เขมิกาเอ่ยถามหญิงสาวหน้าตาน่ารัก "เอ่อ..ชะ..ชื่อช่อเอื้องค่ะ" เธอตอบเสียงแผ่ว "เป็นอะไรกับไอ้ธีร์" ชาตรีเอ่ยถามบ้าง เธอเงยหน้าขึ้นแต่ก็ต้องก้มหน้าอย่างรวดเร็วเมื่อสายตาอำมหิตจ้องมองอย่างโกรธเคือง

ถชุ่มกระชวย เพราะใครๆ ต่างก็รู้ว่า เธอสวย มีเส่ห์ ชวนหลงไหลเธอ และเธอเด่นดัง ที่สุดในคลับแห่งนี้ ทุกๆคนต่างต้องการที่จะเป็นคนที่ทุ่มเงินหนักๆ เพื่อจะได้เธอไปครอบครองและเชยชมให้สาแก่ใจ แต่กิติศัพท์ ของเธอใครๆ ก็ต่างขนานนามไปว่าเธอ คือ" นางฟ้าจันทร์ทรา "ที่ สวย เร ิด เชิด ผยอง.. แต่พวกผู้ชายหลงโลมกามาทั้งหลาย ก็ไม่ได้คิดและใส่ใจในเรื่องนั้นแม้แต่น้อย เพียงแค่ต้องการร่างกายของเธอมาครอบครองใต้ร่างของพวกเขาแค่นั้นเป็นพอ

ะดาด้วยโคมไฟรูปทรงกระต่ายที่นางชื่นชอบ ดวงตาสวยเบิกกว้างอย่างตกตะลึงมีเพียงท่านแม่เท่านั้นที่รู้ "เจ้าชื่นชอบหรือไม่"เสียงเข้มเอ่ยขึ้นจากเบื้องหลังนางพินหลังไปมองบุรุษรางสูงกำยำยืนสง่าผ่าเผยราวกับอินทรีย์ ดวงตาเข้มเปล่งประกายขึ้น เผยยิ้มกว้างมาทำให้ใบหน้าหล่อเหลานั้นเ ปล่งประกายอย่างที่นางไม่เคยพานพบบุรุษใดงดงามเช่นนี้มาก่อน ในทั่วหล้ายากนักจะมีใครเทียบเขาได้ ท่านอ๋องรอง ผู้ที่ผู้คนเล่าลือว่า “อาจสิ้นลมได้ทุกเมื่อ” ยืนตัวตรงกลางงานเลี้ยงฉลองชัย "คาราวะท่านอ๋องรอง" นางแสดงท่าทางเคารพด้วยความนอบน้อม

จีนมันหันไปจับแก้มทั้งสองข้างของไอ้นอร์ทดึงไปมาอย่างน่าเอ็นดู ซึ่งผมดูแล้วมันน่าถีบมากกว่า “แล้วใครเป็นนางเอกวะจีน?” ไอ้นายถามบ้าง “มีนา นางเอกประจำเอกนั่นแหละ คนนี้ก็ถูกเสนอชื่อในที่ประชุมเหมือนกัน”

างมารเกิดกำหนัดแล้ว ช่างเป็นสตรีที่ไฟจุดติดง่ายนัก เขากดร่างบางของนางบดเบียดแท่งเอ็นร้อน มันตอบสนองด้วยการกระดกหัวสู้เนินอวบผ่านเนื้อผ้า เสียงครางแว่วหวานร้องต่ำในลำคอก่อนนางมารจะเอ่ยคำพูดหนึ่งออกมาด้วยน้ำเสียงติดแหบพร่า "ข้าไม่อาจให้อนาคตของบุตรชายท่านโลดแล่นอยู่ในราชสำน ักได้ แต่เขาจะมีอำนาจเหนือผู้คนนับหมื่นแน่นอน" สิ้นสุดคำพูดนางก็ไม่อาจข่มกลั้นอารมณ์ความหวาบหวามได้ ใบหน้างามเหยเหเมื่อร่องสาวตรงกลางหว่างขาถูกดุ้นเอ็นใหญ่ถูไถติ่งเนื้อโดยตรง

‘ประกาศิตของเจ้า ข้ามิเคยไม่ทำตาม เพียงเจ้าต้องการ ไม่ว่าสิ่งใดสามีผู้นี้จะมิแข็งขืนแม้แต่น้อย’ ไท่ห้าวหนานคลี่ยิ้มละมุน ก่อนจะฝังจมูกลงยังกลุ่มผมดำขลับอีกครั้ง ประกาศิตของพระชายา มีเพียงเรื่องเดียวคือเขาห้ามตาย แต่ประกาศิตที่เขาจะบัญชาต่อนางในวันข้างหน้า คือให้นางอยู่เ คียงข้างเขาไปชั่วลมหายใจสุดท้าย “ท่านพี่ ข้าดีใจเหลือเกินที่คืนนี้ มันมิใช่ความฝัน”

อลันถามเธอด้วยสีหน้าเย็นชาพร้อมกับสำรวจเธอไปด้วย ก่อนที่จะแค่นเสียงว่า “นี่เป็นเรื่องภายในของนิกายเมธาสวรรค์ เลิกมายุ่งเรื่องของเราได้แล้ว” “สามหาวนัก” ทันทีที่อลันพูดจบก็มีเสียงตวาดดังขึ้นก่อนที่โทเฮงสุนจะโผล่ออกมา เขาชี้ไปที่อลันพร้อมคำรามว่า “เจ้ารู้ไหมว่าพระนางเป็นใค ร? พระนางคือพระมเหสีฉางเอ๋อที่โด่งดัง เจ้ากล้าพูดเช่นนั้นกับพระนางได้อย่างไร?”

โจวชิงเหยียนถามออกไปด้วยน้ำเสียงเบาหวิว เพราะหวาดกลัวกับคำตอบ “ลี่อินนางเป็นคนประกาศคนแรกเลยขอรับ เจียวจูคนที่สอง และซิ่วอิงคนที่สามขอรับ” “กรี้ดดด” จู่ ๆ สตรีทั้งสามนางก็กรีดร้องออกมาด้วยความดีใจ

องค์ชายเจ็ดมองเห็นทางชิดใกล้สหาย “เอ่อคือข้า” “ท่านอ๋องน้ำเพคะ” นางกำนัลที่ดูจะทำหน้าที่เกินกว่าความเป็นจริง หน้าอกของนางแทบจะเกยหน้าจวิ้นอ๋องอยู่รอมล่อ ในใจเกิดโทสะหึงหวงจนต้องกำมือจิกเล็บระบายอารมณ์

สิ้นเสียงประกาศรายชื่อของนักแสดงนำหญิงคนที่สอง ร่างระหงของดาว สุนิศาก็ลุกขึ้นยืนก่อนที่จะยกมือไหว้ไปรอบด้านเช่นกัน เสียงแฟนคลับโห่ร้องชื่อเธอออกมาพร้อมกับเสียงปรบมือ “คนสุดท้ายครับ คนนี้เป็นนางเอกระดับแถวหน้าเช่นกัน ทุกคนคงรู้แล้วใช่ไหมครับว่าผมหมายถึงใคร ครับ... นางเอกส