องค์นางประกาศิต Novels & Stories

นางเอก เรเน่ นิชานันท์ ศิริไพบูลย์ อายุ 20 ปี สาวไทยแท้ตัวเล็ก ผิวขาวอมชมพูที่แก้มมีลักยิ้มทั้งสองข้าง เป็นคนจิตใจดี มองโลกในแง่ดี รักสัตว์ ไม่ค่อยทันคนมักมารู้ตัวทีหลัง และเธอเป็นคนที่เชื่อในเรื่องความรักโรแมนติก… ⚠️Trigger Warning⚠️ [Non-consent,Dub-Con,Sexual Harassment] การบีบบังคับ,ควบคุมจิต ใจ,การคุกคามทางคำพูด

เขมิกาเอ่ยถามหญิงสาวหน้าตาน่ารัก "เอ่อ..ชะ..ชื่อช่อเอื้องค่ะ" เธอตอบเสียงแผ่ว "เป็นอะไรกับไอ้ธีร์" ชาตรีเอ่ยถามบ้าง เธอเงยหน้าขึ้นแต่ก็ต้องก้มหน้าอย่างรวดเร็วเมื่อสายตาอำมหิตจ้องมองอย่างโกรธเคือง

ถชุ่มกระชวย เพราะใครๆ ต่างก็รู้ว่า เธอสวย มีเส่ห์ ชวนหลงไหลเธอ และเธอเด่นดัง ที่สุดในคลับแห่งนี้ ทุกๆคนต่างต้องการที่จะเป็นคนที่ทุ่มเงินหนักๆ เพื่อจะได้เธอไปครอบครองและเชยชมให้สาแก่ใจ แต่กิติศัพท์ ของเธอใครๆ ก็ต่างขนานนามไปว่าเธอ คือ" นางฟ้าจันทร์ทรา "ที่ สวย เร ิด เชิด ผยอง.. แต่พวกผู้ชายหลงโลมกามาทั้งหลาย ก็ไม่ได้คิดและใส่ใจในเรื่องนั้นแม้แต่น้อย เพียงแค่ต้องการร่างกายของเธอมาครอบครองใต้ร่างของพวกเขาแค่นั้นเป็นพอ

ะดาด้วยโคมไฟรูปทรงกระต่ายที่นางชื่นชอบ ดวงตาสวยเบิกกว้างอย่างตกตะลึงมีเพียงท่านแม่เท่านั้นที่รู้ "เจ้าชื่นชอบหรือไม่"เสียงเข้มเอ่ยขึ้นจากเบื้องหลังนางพินหลังไปมองบุรุษรางสูงกำยำยืนสง่าผ่าเผยราวกับอินทรีย์ ดวงตาเข้มเปล่งประกายขึ้น เผยยิ้มกว้างมาทำให้ใบหน้าหล่อเหลานั้นเ ปล่งประกายอย่างที่นางไม่เคยพานพบบุรุษใดงดงามเช่นนี้มาก่อน ในทั่วหล้ายากนักจะมีใครเทียบเขาได้ ท่านอ๋องรอง ผู้ที่ผู้คนเล่าลือว่า “อาจสิ้นลมได้ทุกเมื่อ” ยืนตัวตรงกลางงานเลี้ยงฉลองชัย "คาราวะท่านอ๋องรอง" นางแสดงท่าทางเคารพด้วยความนอบน้อม

องค์ชายเจ็ดมองเห็นทางชิดใกล้สหาย “เอ่อคือข้า” “ท่านอ๋องน้ำเพคะ” นางกำนัลที่ดูจะทำหน้าที่เกินกว่าความเป็นจริง หน้าอกของนางแทบจะเกยหน้าจวิ้นอ๋องอยู่รอมล่อ ในใจเกิดโทสะหึงหวงจนต้องกำมือจิกเล็บระบายอารมณ์

เมื่อครู่เขาเรียกนางนั้นหรือ แล้วรู้นามของนางเช่นนี้ ไม่ใช่ว่านางไปสร้างศัตรูไว้ที่ไหนอีกจริงๆ นะ “องค์ชายสาม” หญิงสาวตรงหน้ากล่าวทักชายหนุ่มเสียงแผ่ว นางหน้าตาสง่า ผิวพรรณเนียนขาวดุจเนื้อหยก นับเป็นยอดโฉมงามผู้หนึ่งก็ว่าได้ องค์ชายสาม? เป็นผู้ใดกันเล่า นางไม่เคย มีความแค้นด้วยเสียหน่อย

สิ้นเสียงประกาศรายชื่อของนักแสดงนำหญิงคนที่สอง ร่างระหงของดาว สุนิศาก็ลุกขึ้นยืนก่อนที่จะยกมือไหว้ไปรอบด้านเช่นกัน เสียงแฟนคลับโห่ร้องชื่อเธอออกมาพร้อมกับเสียงปรบมือ “คนสุดท้ายครับ คนนี้เป็นนางเอกระดับแถวหน้าเช่นกัน ทุกคนคงรู้แล้วใช่ไหมครับว่าผมหมายถึงใคร ครับ... นางเอกส

นางร้องเพลงอันใดกัน กลับขึ้นสวรรค์ไป ข้าต้องไปถามเทพผู้คุมมิติเสียหน่อยแล้ว เมื่อไช่เซียงฮวาได้ยินบุคคลตรงหน้าประกาศฐานะของตนเอง จากความตื่นตระหนกสูงเฉียดหลังคา ตอนนี้ลดลงมาเหลือเพียงขื่อเพดาน “เทพแห่งดวงชะตา ซะ ซือมิ่งหรือเจ้าคะ"

มุมปากของนางยกขึ้นช้า ๆ แววตานิ่งเยียบ เงาสะท้อนในดวงตานั้นราวกับคลื่นใต้น้ำ “ท่านอ๋องตั้งตนสูงส่ง ประกาศตนว่า ‘ข้าเป็นอ๋อง’ วางองค์ดั่งอยู่เหนือผู้คน แต่กลับจะให้ข้าเรียกชื่อท่าน?” เสียงของนางเรียบเย็น ราวกระแสน้ำแข็งไหลผ่านในอก

ซูเยียนชะงักปลายนิ้วที่กำลังจับเข็ม เสียงนางราบเรียบ แต่เย็นลึก “ว่าอย่างไร” นางกำนัลก้มหน้าจนชิดพื้น “เช้านี้...องค์รักษ์เสื้อแพรนำราชโองการจากฝ่าบาทไปประกาศหน้าร้านเหยียนหลิงจู๋…”