องค์นางประกาศิต นิยาย & เรื่องราว

วันที่จะได้ประกาศศักดาว่านางคือสตรีที่เพียบพร้อมที่สุดในใต้หล้า และยังเป็นว่าที่มารดาแห่งแผ่นดินในอนาคต โดยที่นางไม่ได้รู้เลยว่าในสายตาของผู้คนทั่วไปที่ยืนมุงดูอยู่สองข้างทาง งานมงคลนี้กลับแฝงไปด้วยความรู้สึกแปลกประหลาด ราวกับเป็นงิ้วฉากหนึ่งที่ถูกจัดวางไว้อย่างประณี ตจนเกินไป

​"หยุดอยู่ตรงนั้นนะ! ข้า... ข้าไม่ใช่ญาติผู้น้อยอะไรทั้งนั้น! ข้าคือ ‘พระชายาฉีอ๋อง’ ตัวจริงเสียงจริง! หากเจ้าไม่อยากหัวขาด ก็รีบหันหลังแล้วไสหัวออกไปเดี๋ยวนี้นะ ไอ้องครักษ์ไร้มารยาท!" ​สิ้นคำประกาศิต บรรยากาศรอบสระน้ำพลันเงียบกริบจนได้ยินเพียงเสียงหยดน้ำตกกระทบโขดห ิน

นี่คือ ช่วงที่สอง ของการต่อสู้ที่แท้จริง สิงขรกระชับดาบในมือที่ยังสั่นระริกจากการปะทะ แววตาของเขาจ้องเขม็งไปยังร่างที่ค่อยๆ ลุกขึ้นยืนอย่างสง่างามของพระนางจันทราพิลาส บัดนี้นางไม่ได้เป็นเพียงหญิงบ้าที่กอดไข่ศิลาอีกต่อไป แต่นางคือ “ราชินีแห่งพระจันทร์เต็มดวง” ผู้ครองมนตราท ี่แข็งแกร่งที่สุดในเขตทะเลสาบชาด “เตรียมตัวให้ดี วายุ...” สิงขรกระซิบ “ของจริงเริ่มขึ้นแล้ว”

องค์หญิงนามว่า ‘ลู่เสียน’ ผู้สูงศักดิ์ ใบหน้างดงามเหนือหญิงงามทั่วแคว้นเว่ย เรียกว่าเป็นหญิงงามล่มปฐพีหาผู้ใดเทียบยากย่อมไม่ผิด นางมีรูปโฉมสะคราญงามสง่าราวกับสวรรค์สร้างจนน่าหลงใหล ชวนให้หญิงสาวทั่วแคว้นอิจฉาที่ไม่อาจเทียบเทียม ตั้งแต่องค์ฮ่องเต้ประกาศว่าจะ

กระนั้นคำถามว่านางเป็นใครยังคงมีอยู่ให้ได้ยินราง ๆ “รุ่ยฟาง นางคือบุตรสาวบุญธรรมหนึ่งเดียวของข้าเสิ่นหยวน นายน้อยหญิงคนสำคัญแห่งหูเตี๋ย" เจ้าของเสียงคือเสิ่นหยวน เขาลุกขึ้นยืน ประกาศกร้าวอย่างหนักแน่นต่อหน้าฝูงชน จนเกิดเสียงดังอื้ออึงอีกครั้ง

นางประกาศชื่อของตนเสียงดังฟังชัด (เผยลี่อิง นี่มันสตรีโง่หลงในรักบุตรสาวของรองเสนาบดีกรมพิธีการ ผู้ที่เทิดทูนหรงเจี้ยนคังราวกับเทพเจ้า) หรงจื่อเหยา มองดรุณีน้อยในวัยเดียวกันตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าอย่างละเอียด (สวยใสไร้สมองตามแบบฉบับผู้งมงายในรัก) นางวิเคราะห์

ต้าเหนิงถอนหายใจจะนางอะไรก็เหอะจะแพศยา นางมาร นางจิ้งจอกเก้าหาง หรือจะอะไรก็แล้วแต่ ไม่มีผลต่อต้าเหนิงหรอกน่า “บอกมาใครบงการเจ้า ให้ทำเรื่องร้ายแรงเพียงนี้แค่เพียง สนมเอ่อต้าเหนิงไม่น่าคิดอะไรอย่างนี้ได้” “ไม่มี”

เสียงของเจียงฟ่านดังขึ้น พลางทอดสายตาเย้ยหยันมองดูพวกเขาทรุดตัวลงคุกเข่าอย่างดูแคลน ก่อนจะอ่านราชโองการในมือด้วยน้ำเสียงดังก้องชัดเจนในคำ "ราชโองการแห่งองค์ฮ่องเต้ ไป๋ฟางเซียงมีคุณงามความดี ช่วยเหลือประชาชนจากโรคระบาด เป็นสตรีอันควรเป็นแบบอย่าง โปรดแต่งตั้งข ึ้นเป็น 'ผิงไป๋' รับราชโองการ..."

นางไม่กล้ารับสิ่งตอบแทนที่ยังไม่รู้ว่าคือสิ่งใด “ข้าฮ่องเต้ฝูหรงขอแต่งตั้งเสิ่นฉางซีเป็นองค์หญิงอันเล่อมีศักดิ์และสิทธิ์ในราชสกุลเทียบเท่าเชื้อพระวงศ์ทุกประการ” เสิ่นฉางซีอ้าปากค้าง เมื่อครู่นางได้ยินว่ากระไรนะ แต่งตั้งนางเป็นองค์หญิงอันเล่อ?

หลังประกาศรางวัลตามความเหมาะสมเพื่อมิให้เป็นที่ครหาในน้ำพระทัย โอรสสวรรค์ปิดเปลือกพระเนตรลง นึกถึงภาพวาดของสตรีนางหนึ่งในห้วงภวังค์ ก่อนลืมพระเนตรขึ้นมาอีกครั้ง แล้วทอดพระเนตรไปที่สตรีกลางลานผู้มีใบหน้าเหมือนภาพวาดนั้นทุกประการ สตรีนางนั้นคือซานซาน แม่ทัพหญิงคนใหม่ ซึ่งแท้จริงนางคือชิงหลิน... สตรีที่พระองค์คิดกำจัดเมื่อห้าปีก่อน