องค์นางประกาศิต Novels & Stories

นี่คือ ช่วงที่สอง ของการต่อสู้ที่แท้จริง สิงขรกระชับดาบในมือที่ยังสั่นระริกจากการปะทะ แววตาของเขาจ้องเขม็งไปยังร่างที่ค่อยๆ ลุกขึ้นยืนอย่างสง่างามของพระนางจันทราพิลาส บัดนี้นางไม่ได้เป็นเพียงหญิงบ้าที่กอดไข่ศิลาอีกต่อไป แต่นางคือ “ราชินีแห่งพระจันทร์เต็มดวง” ผู้ครองมนตราท ี่แข็งแกร่งที่สุดในเขตทะเลสาบชาด “เตรียมตัวให้ดี วายุ...” สิงขรกระซิบ “ของจริงเริ่มขึ้นแล้ว”

องค์หญิงนามว่า ‘ลู่เสียน’ ผู้สูงศักดิ์ ใบหน้างดงามเหนือหญิงงามทั่วแคว้นเว่ย เรียกว่าเป็นหญิงงามล่มปฐพีหาผู้ใดเทียบยากย่อมไม่ผิด นางมีรูปโฉมสะคราญงามสง่าราวกับสวรรค์สร้างจนน่าหลงใหล ชวนให้หญิงสาวทั่วแคว้นอิจฉาที่ไม่อาจเทียบเทียม ตั้งแต่องค์ฮ่องเต้ประกาศว่าจะ

"นับจากวินาทีนี้เป็นต้นไป ข้าพเจ้าขอประกาศแต่งตั้งให้ สถาปนิกเกรซ แห่งดินแดนเบื้องบน ดำรงตำแหน่งอันทรงเกียรติและสูงส่งที่สุดแห่งอาณาจักรบาดาล นางคือผู้ที่คืนลมหายใจให้แก่มหาสมุทร นางคือผู้ปัดเป่าความตายและนำพากระแสน้ำที่ใสสะอาดกลับคืนมา นางคือ ธิดาวารี อย่างเป็นทางการ!" สิ้นคำประกาศอันกึกก้อง เสียงโห่ร้องไชโยและเสียงปรบมือก็ระเบิดขึ้นราวกับภูเขาไฟใต้น้ำที่ปะทุขึ้นมา ประชาชนเงือกนับแสนชีวิตต่างชูมือขึ้นและตะโกนเรียกขานฉายานามใหม่ของนางอย่างกึกก้องและพร้อมเพรียง

ต่างฝ่ายสบตากัน เหมือนถูกชะตา แต่เมื่อนางรู้ตัวก็รีบดันตัวออกจากอ้อมกอดที่อบอุ่นเพียงชั่วคราว "ท่านเป็นผู้ใดรึ ข้าไม่เคยเห็นหน้าเลย" นางยืนตัวเกรงในขณะถามกลับไป " ข้าคือองค์ชายเจาฟิง" "หึ....เจาเฟิงรึ ชื่อนี้ข้าไม่รู้จักข้าอยู่แต่ในหุบเขาเลยไม่รู้" นางขมวดคิ้ว

กระนั้นคำถามว่านางเป็นใครยังคงมีอยู่ให้ได้ยินราง ๆ “รุ่ยฟาง นางคือบุตรสาวบุญธรรมหนึ่งเดียวของข้าเสิ่นหยวน นายน้อยหญิงคนสำคัญแห่งหูเตี๋ย" เจ้าของเสียงคือเสิ่นหยวน เขาลุกขึ้นยืน ประกาศกร้าวอย่างหนักแน่นต่อหน้าฝูงชน จนเกิดเสียงดังอื้ออึงอีกครั้ง

โจวชิงเหยียนถามออกไปด้วยน้ำเสียงเบาหวิว เพราะหวาดกลัวกับคำตอบ “ลี่อินนางเป็นคนประกาศคนแรกเลยขอรับ เจียวจูคนที่สอง และซิ่วอิงคนที่สามขอรับ” “กรี้ดดด” จู่ ๆ สตรีทั้งสามนางก็กรีดร้องออกมาด้วยความดีใจ

นางประกาศชื่อของตนเสียงดังฟังชัด (เผยลี่อิง นี่มันสตรีโง่หลงในรักบุตรสาวของรองเสนาบดีกรมพิธีการ ผู้ที่เทิดทูนหรงเจี้ยนคังราวกับเทพเจ้า) หรงจื่อเหยา มองดรุณีน้อยในวัยเดียวกันตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าอย่างละเอียด (สวยใสไร้สมองตามแบบฉบับผู้งมงายในรัก) นางวิเคราะห์

นางไม่กล้ารับสิ่งตอบแทนที่ยังไม่รู้ว่าคือสิ่งใด “ข้าฮ่องเต้ฝูหรงขอแต่งตั้งเสิ่นฉางซีเป็นองค์หญิงอันเล่อมีศักดิ์และสิทธิ์ในราชสกุลเทียบเท่าเชื้อพระวงศ์ทุกประการ” เสิ่นฉางซีอ้าปากค้าง เมื่อครู่นางได้ยินว่ากระไรนะ แต่งตั้งนางเป็นองค์หญิงอันเล่อ?

‘ประกาศิตของเจ้า ข้ามิเคยไม่ทำตาม เพียงเจ้าต้องการ ไม่ว่าสิ่งใดสามีผู้นี้จะมิแข็งขืนแม้แต่น้อย’ ไท่ห้าวหนานคลี่ยิ้มละมุน ก่อนจะฝังจมูกลงยังกลุ่มผมดำขลับอีกครั้ง ประกาศิตของพระชายา มีเพียงเรื่องเดียวคือเขาห้ามตาย แต่ประกาศิตที่เขาจะบัญชาต่อนางในวันข้างหน้า คือให้นางอยู่เ คียงข้างเขาไปชั่วลมหายใจสุดท้าย “ท่านพี่ ข้าดีใจเหลือเกินที่คืนนี้ มันมิใช่ความฝัน”

หลังประกาศรางวัลตามความเหมาะสมเพื่อมิให้เป็นที่ครหาในน้ำพระทัย โอรสสวรรค์ปิดเปลือกพระเนตรลง นึกถึงภาพวาดของสตรีนางหนึ่งในห้วงภวังค์ ก่อนลืมพระเนตรขึ้นมาอีกครั้ง แล้วทอดพระเนตรไปที่สตรีกลางลานผู้มีใบหน้าเหมือนภาพวาดนั้นทุกประการ สตรีนางนั้นคือซานซาน แม่ทัพหญิงคนใหม่ ซึ่งแท้จริงนางคือชิงหลิน... สตรีที่พระองค์คิดกำจัดเมื่อห้าปีก่อน