เด็กดีในเงามืด Novels & Stories

แต่ก็อาจเพราะสิ่งมีชีวิตน้อย ๆ ในท้องของเธอกระมังที่ทำให้ในความมืดยังคงมีแสงสว่าง แม้แสงที่ว่าจะเป็นเพียงจุดเล็ก ๆ แต่ก็ทำให้กลีบปากอิ่มยิ้มขึ้นได้ ลูกอาจเปรียบได้ดุจดั่งดาวดวงน้อยที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่าบนฟากฟ้า แม้อยู่ท่ามกลางความทะมึนมืด ทว่าก็ยังงดงาม นาท ีนี้การมองโลกในแง่ดีอาจเป็นทางออกเดียวที่จะพยุงความรู้สึกของเธอไว้ได้ ระหว่างการดำเนินไปของเรื่องไม่คาดฝันที่ได้เกิดขึ้นแล้ว เธออาจกำลังได้รับของขวัญที่ดีที่สุดในชีวิต ของขวัญที่ได้รับโดยไม่มีเวลาให้ได้เตรียมใจ… ห่างออกไปทางด้านหลังของหญิงสาว…

ยามซวี[1] เมื่อหยวนจือหลินส่งเด็กๆ ทั้งสองเข้านอนเรียบร้อยแล้วก็ออกมานั่งรับลมเล่นที่ระเบียงหน้าบ้าน บนท้องฟ้ายามมืดมิดในเวลานี้มีแสงจากดวงดาวท่ามกลางดวงจันทร์ที่เปล่งประกายงดงามท่ามกลางความเงียบเหงาความรู้สึกหลายหลายอย่างก็ประเดประดังเข้ามาไม่รู้จบสิ้น

มื่อก้าวเท้าเข้าสู่เงามืด ก็เท่ากับยอมรับว่า วันหนึ่งอาจต้องตายด้วยน้ำมือของเงามืดนั้นเองมันคือข้อตกลงเงียบที่ทุกคนรู้…แต่ไม่มีใครพูดไม่มีใครถูกหลอกให้เข้ามา ทุกคนรู้ตัวดีว่าที่นี่ไม่ใช่สนามเด็กเล่น แต่คือหลุมศพที่เดินได้และเมื่อถึงคราวจะถูกฝัง…ก็ไม่มีสิทธิ์เรียกร้องความยุติ� �รรม

ใบหน้าของเด็กจอมปากดีที่เพิ่งปะทะคารมกัน ถึงแม้คำพูดจะทำให้เขาหงุดหงิดไม่น้อย แต่เอาเข้าจริง…เขาก็โกรธไม่ลง คิดดี ๆ เจ้าเด็กคนนั้นเหมือนแมวซน ๆ ที่ชอบป่วนเจ้าของ ยั่วโมโหจนแทบอยากคว้าตีทั้งน่าหมั่นไส้และน่าเอ็นดูในเวลาเดียวกัน “น่าจับมาตีซะให้เข็ด” กันต์ธีร์พึม พำ แต่แล้วรอยยิ้มเล็ก ๆ ก็ผุดขึ้นบนใบหน้าโดยไม่ทันรู้ตัว

ไปบนท้องฟ้าไม่รู้จักหยุด สะท้อนให้เห็นความรุ่งเรืองของยุคปฏิวัติอุตสาหกรรมพร้อมกันกับความทุกข์ทรมานของแรงงานเด็กและหญิงสาวในโรงงานที่ถูกใช้เกินขีดจำกัด แสงจากโคมแก๊สตามถนนสว่างพอให้เห็นเพียงรูปทรงของคนเดินผ่าน แต่ยังไม่มากพอที่จะป้องกันอันตรายที่ซ่อนอยู่ในความมืด ต รอกสลัมแออัดจนแทบแทรกตัวเดินไม่ได้ บ้านไม้ผุพังคับแคบยิ่งกว่าโพรงหนู น้ำเน่าขังตามร่องพื้นถนน กลิ่นคาวชื้นผสมกลิ่นถ่านหินอบอวลตลอดทั้งวัน เด็กเร่ร่อนไร้บ้านนอนเบียดใต้ขั้นบันได บางคนร้องไห้เสียงแผ่วราวกับร้องต่อความมืดมากกว่าต่อผู้คนรอบข้าง

ร่างเล็กสั่นสะท้านหลุดเสียงคราง ค่ำคืนอันมืดมนนี้สามารถปิดบังความอลังการได้ เด็กยั่วสมควรโดนลงโทษหนัก ๆ แต่ด้วยเหตุใดไม่รู้ทำให้เขายับยั้งความเถื่อนดิบในตัว ไม่ได้ยัดเยียดความแข็งแกร่งเข้าไปตามที่ตั้งใจไว้ ได้แต่เอาปลายมนถูไปถูมากลางเกสรดอกไม้ รอให้ น้ำทิพย์ของเ

ท่ามกลางบรรยากาศ อันแสนอบอุ่นในยามค่ำคืนของครอบครัว คนที่ขึ้นชื่อว่าโหดและห้าวกับคนทั้งโลกแต่อ่อนโยนให้กับเธอแค่เพียงคนเดียว " รักนะ ยัยเด็กแก้มป่องของพี่แบล็ก " -จบบริบูรณ์-

คำว่า ‘เด็กดี’ ที่ชายหนุ่มพูดออกมาเมื่อกี้ ทำให้ร่างบางที่นอนอยู่ใต้ร่างของเขาตอนนี้ หัวใจเต้นแรงไม่เป็นส่ำ ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเธอควรจะพูดหรือรู้สึกยังไงดี

เด็กตัวเล็กคนหนึ่งอยู่ในความมืด ดวงตากลมโตเงยขึ้นมองเขา ทั้งหวาดกลัว ทั้งอ่อนแอ พยัคฆ์หยุดนิ่งไปชั่วขณะ หัวใจของคนที่ผ่านโลกโหดร้ายมาแทบทั้งชีวิต กลับสะดุดลงอย่างประหลาด

และในวินาทีนั้น เด็กที่ไม่มีเงา ได้กลายเป็นผู้ที่ยืนอยู่ตรงกลางระหว่างสองโลกอย่างแท้จริง