روايات وقصص ضمن เพื่อนร่วมห้อง

เพื่อนในกลุ่มอีกคนพูดขึ้น “สู้ภาพนี้ไม่ได้มึงดูสิ นอนก็นอนห้องเดียวกันป่านนี้ไม่รู้ว่าไอลินเสร็จเพื่อนไปแล้วหรือยัง” อีกคนพูดเสริมขึ้น พร้อมกับเมาส์มอยออกมาอย่างเมามัน

ผู้หญิงตรงหน้าชะงักฝีเท้าที่กำลังจะก้าวออกไปยกอาหารมาให้คนเจ็บ “ ข้าชื่อเสี่ยวหลินเป็นเพื่อนร่วมห้องของเจ้า เตียงของข้าอยู่นั่น ห้องนี้เราใช้ร่วมกันแบ่งกันคนละครึ่ง ถ้าเจ้ากระหายน้ำ ก็วางอยู่ที่โต๊ะนั่น ข้าจะไปยกสำรับเข้ามาให้เจ้ากิน ตอนนี้เลยเวลาอาหารกลางวันมาแล้ว แต่ก็คงจ ะพอหาอะไรมาให้เจ้ากินได้บ้าง รอที่นี่ก่อนนะ " แล้วเสี่ยวหลินก็ก้าวออกไปจากห้องแล้วปิดประตูตามหลัง จากนั้นเสียงฝีเท้าของนางก็ค่อยๆ ดังห่างออกไป และทุกอย่างก็เงียบสงบลง

เธอเชื่อแบบนั้นจริง ๆ เหรอ' '...' 'เพื่อนอะไรจะไปรับไปส่ง ตัวติดกัน นอนห้องเดียวกันขนาดนั้น...' '...เพื่อนไม่จริงมากกว่า'

ผู้กองสิงห์มองเคือง แม่งเหมือนจะซ้ำเติมกู "ชะ..ใช่สิ มึงเพื่อนรักกูเลย มึงกับไอ้แสนสองคน" เพื่อนรักแบบตะโก๊นนน!!! "อืม!" "แฮๆ แล้วราตรีนอนที่ไหน" "ห้องกู"

“สัด! กูกับพี่เขาแค่นอนห้องเดียวกันเฉยๆ โว้ย” “ถามจริง? ไม่ต้องเขินอาย ปรึกษากูได้นะเพื่อน” ไอ้ภีมมันมองผมด้วยสายตาเจ้าเล่ห์ มึงต้องคิดชั่วอยู่แน่นอนไม่ต้องเดาเลย

ฮ่า ฮ่า ฮ่า เพื่อนในห้องคุ้นเคยพฤติกรรมกันดี เห็นคนหายไปนานก็คิดว่าคงเหมือนเดิม เจอสาวถูกใจก็พาไปต่อบนห้องพักของโรงแรม ถ้าเต็มใจก็จ่ายแล้วจบ ถ้าไม่เต็มใจเขาก็มีคนช่วยเคลียร์หลังมีเรื่อง คนที่เพื่อนในห้องคิดว่ากำลังลากหญิงสาวไปหาความสุข ตอนนี้กำลังนั่งคุกเข่าใบหน้าเจ็บ ปวด มีรอยช้ำข้างแก้ม

กว่าเธอจะขนของจนเสร็จก็ใช้เวลาไปหลายชั่วโมงแล้ว และห้องเธอดันอยู่ชั้นสี่เกือบชั้นสุดท้ายเลยน่ะสิ แต่ดูแล้วเหมือนเธอจะมาก่อนเปิดเทอมเลยนะเพราะหอพักเงียบมาก รูมเมทของเธอก็ยังไม่มาเหมือนกันหรือเธอจะไม่มีรูมเมทกันนะ เธอแบบสงสัย แต่ยังไงหอพักนี้ก็เป็นหอรวมน่าจะได้ เจอเพื่อนดีๆสักคนแต่ไม่เอาไอ้ผู้ชายนิสัยไม่ดีแบบนั้นนะ.... กดติดตามด้วยน้า

"เอาน่าช่วยกูหน่อยนะ กูให้มึงอยู่ฟรีเลย ในห้องมีตั้งสองห้องยังไงก็ยังดีกว่าปล่อยให้มันว่างเฉยๆมึงมาอยู่เวลาแม่กูมามึงจะได้รับหน้าแม่กูก่อนไง" "มึงนี่จริงๆเลย เห็นกูเป็นไม้กันหมาเฉย" มื้นท์บ่นเพื่อนที่เอาแต่ใจจนต้องยอมมาอยู่ด้วย "แล้วห้องกูล่ะ ทำไง" "มึงก็คืนเ จ้าของหอไปแล้วย้ายมาอยู่ห้องกูเลยดีป่ะ "

สนมีสีหน้าที่เศร้าลงเล็กน้อย “เราลืมไปหมดแล้ว เรายังจำวันรับน้องได้เลยนะ พวกเราสนิทกันจะตาย ทำไมจะกลับมาสนิทกันอีกไม่ได้ล่ะ มาอยู่ด้วยกันเถอะ เอาอย่างนี้ก็แล้วกัน เดี๋ยวเราไปห้องนายวันนี้เลย ไปช่วยนายขนของแล้วย้ายมาห้องเราดีไหม เราจะได้มีเพื่อน ถึงห้องเราจะไม่ใหญ่และไม่มีอ ะไรในห้องเลย มีแต่ของใช้เล็กๆ น้อยๆ แค่นั้น แต่อย่างน้อยถ้าเราอยู่ด้วยกันน่าจะอุ่นใจกว่าอยู่คนเดียว”

ตอนที่ 14 อกหักเพราะรักเธอ พอไปถึงห้องแทนคุณก็เห็นเพื่อนสาวนอนร้องไห้อยู่บนเตียง เขาไม่รอช้ารีบเข้าไปหาเธอทันที