Novel & Cerita โทบิรามะ

บังคับจังหวะให้เป็นไปตามอารมณ์ที่พุ่งพล่าน เมื่ออารมณ์ดิบถูกปลุกเร้าจนถึงขีดสุด ธนาก็ถอนแก่นกายออกแล้วจับร่างบางพลิกให้นอนหงายลงบนเตียงอีกครั้ง ความชุ่มฉ่ำจากร่องรักที่ขยายตัวรอรับทำให้เขาแสยะยิ้มหื่นกระหาย เขาคว้า 'ปลอกหนาม' ชิ้นนั้นขึ้นมาทำท่าจะสวมทับลงไปอีกรอบจนรุ ้งระวีร์ตัวสั่นระริกด้วยความหวาดกลัว

เทียนทิมามองหน้าเพื่อนเพื่อรอฟังคำตอบอย่างตั้งใจ “เอ่อ...แกไม่ต้องรู้หรอก รู้แค่ว่ามันเป็นคำถามที่เหี้ยมากกกก” เจ้าตัวลากเสียงยาว “สงสัยจะเหี้ยจริง ๆ ล่ะ ปกติแล้วแกโกรธใครเป็นซะที่ไหนล่ะ”

​ณรินทร์หยุดเสียง แล้วมองจ้องไปยังต้นเสียง ทางนั้นมองสบตากับเธอพอดี ก็ทำเป็นหันไปตีแขนเพื่อนข้างๆ ที่เป็นถือสัญชาติเดียวกับเธอ คือสัญชาติ LGBTQ+ ​“ไอ้บอม มึงอะ มีไหมสมบัติผู้ดี” ​“โอ๊ย มาหยิกทำไมอะเจ๊ กำลังนั่งวาดแบบดีๆ อยู่ เอ๊อ...เขียนไม่ออก เขียนไม่ได้ หงุดหงิด หงุ ดหงิดเว้ย”

พิสุทธิ์คำรามพลางเร่งเครื่องซอยถี่ๆ จนน้ำในตุ่มกระฉอกออกมานองพื้น จองร่อนสะโพกสวนใส่ร่างบางสะท้านก่อนจะตอกอัดน้ำกามพุ่งออกมาผสมกับฟองสบู่ในน้ำสุดท้าย สวบบบบ อ๊าาาาา!

อาไจ๋ครุ่นคิด เจ้าตัวน้อยคาบช้อนโจ๊กอยู่ในปากพลางพยักหน้าให้พี่สาวทีหนึ่ง “เขาอาจจะเป็นสุริยาหรือเปล่าจ๊ะ” “สุริยาก็สุริยาเถอะ ดุขนาดนั้นไม่ใช่คนแล้ว” ครืดดดดด เสียงเก้าอี้ลากยาวครืดหนึ่ง เจ้าของร่างสูงโปร่งสวมชุดสีดำทะมึน โครงหน้าหล่อเหลาราวพระเอกหนังฮ่องกง คมคิ้วเข้มกรามชัดสวมแว่นตาทับจนมองไม่ออกว่าเป็นใคร

สิตาภากุมมือของโรสิตาไว้ สบตาเธอด้วยแววตาของเพื่อนผู้หวังดี โรสิตามองเพื่อนคนใหม่ที่เธอรู้จักไม่กี่วันอย่างอุ่นใจ สิตาภาทำให้เธอรู้สึกถึงความจริงใจที่อีกฝ่ายมีให้ แม้ไม่ได้รู้จักกันมายาวนานเหมือนไอรีน แต่โรสิตากลับรู้สึกไว้ใจอีกฝ่ายราวกับคบกันมานาน ด้วยพ ื้นฐานที่เป็นคนชาติเดียวกัน และมีประวัติชีวิตคล้ายกัน สิตาภาเคยเล่าให้ฟังว่าเธอมีบิดาที่เป็นผู้ชายเจ้าชู้ จนทำให้มารดาเสียใจ สิตาภาจึงเกลียดผู้ชายเจ้าชู้เข้าไส้ เช่นเดียวกับโรสิตาที่ผิดหวังกับบิดาเมื่อท่านได้แต่งงานใหม่กับหญิงสาวอ่อนวัยกว่า

บทที่7 เพียะ ฝ่ามือเล็กสะบัดที่ดวงหน้าสวยของเปรมสุดาจนหน้าหันไปตามแรง ไม่ทันที่นางจะตั้งตัวแสนรักก็จิกผมดึงรั้งร่างบางเข้ามาแล้วตบอีกครั้ง “กรี๊ด” คนถูกตบกรีดร้องดังลั่น พยายามยกมือกันใบหน้าสุดฤทธิ์ แสนรักไม่สนใจง้างมือหมายจะตบ

ผ่านมา 39 จะ 40 ปี จึงหยิบขึ้นมาทำอีบุ๊คอีกครั้งหนึ่ง เพราะมั่นใจในรสแซบ ของเรื่อง และการปะทะกันของเธอกับเขา เกนเกด นางรำ ผู้บอกว่า ไม่ใช่เพียงแค่อาชีพแต่คือลมหายใจ อาริตา ----------------------------------------- “ผู้หญิงนี่เอามาทำอะไรได้บ้างเล่า...ถ้าไม่จับลงนอนหงายแล้วเราอยู่ข้างบนน่ะ ฮึ...นายบอกฉันท ีเถอะ...หรือนายจะให้ฉันเอาแม่คนนั้นมานั่งไว้บนแท่นปูผ้าขาวลาดกราบวันละสามเวลา จะได้เจริญกับตัวเอง”

คริสเตียนยื่นหน้าเข้าไปถาม จุ๊บ... อือ!! OxO! ตากลมโตเบิกกว้างเมื่อริมฝีปากของเธอไปโดนกับแก้มของคนอยู่ข้างหลังเข้าพอดี