ใต้ปีกราชันย์ Novels & Stories

ทันใดนั้น ก็มีจักรพรรดิใต้ดินที่มีรูปร่างกำยำคนหนึ่งก้าวออกมา เขามีชื่อว่า เหอสง เป็นจักรพรรดิใต้ดินแห่งเมืองเป่ยไห่! ในบรรดาจักรพรรดิใต้ดินทั้งหมด เขามีรูปร่างใหญ่โตที่สุด!

บุรุษผู้หนึ่งเดินเข้ามาพร้อมทหารอีกสองนายคุมตัวชายผู้หนึ่งที่ยังมีผ้าพันแผลรอบลำคออยู่ โม่โฉวถึงกับตกตะลึงเพราะเข้าใจว่าจ้าวลิ่งตายไปแล้ว “รัชทายาท” “เสด็จอา” รัชทายาทแห่งแคว้นเหยี่ยนเอ่ยเสียงราบเรียบ “เรื่องนี้จะไม่รู้ถึงพระเนตรพระกันต์ของเสด็จพ่อ ขอเพียงท่านคื นแม่นางจางให้แม่ทัพหลัวและยินยอมให้กวาดล้างโจรป่าเหล่านั้น”

ลูกธนูดอกหนึ่งพุ่งทะลุอกของจางกั่วอย่างแม่นยำ เขาเบิกตากว้าง ดาบในมือหลุดร่วง ร่างใหญ่นั้นทรุดคุกเข่าลงกับพื้นและสิ้นใจในที่สุด ฮันเม่ยหลิงเงยหน้าขึ้นมองตรงไปเบื้องหน้า นางก็พลันเห็นร่างสูงในอาภรณ์สีเข้มที่คุ้นเคยยืนตระหง่านอยู่ใต้แสงจันทร์ มือของเขายังคงตรึงส ายไว้แน่น

วันนี้ถึงวันที่เขาต้องเปิดตัวฉันกับเหนือกับญาติ‍ ‍ๆ เขา หรือที่เขาเรียกว่า ‘แก๊งโชติ’ หรือลูกหลานโชติภิวรรธ เราสองคนเดินลงมาชั้นล่าง เห็นเหนือกำลังส่องผ่านหน้าต่างดูคนที่อยู่นอกรั้ว

พลาดรักใต้เงาแค้น โดย แสงเทียน พนากร 💔 อคิรา ❌ไม่มีนอกใจ นอกกาย❌ โปรย... “ผลลัพธ์ของการอวดดี แน่ใจว่าเธอจะรับไหว?”

“ค่ะ” คีนรดาดูเหมือนคนสะใจที่ได้อยู่เหนือเกรทวรินทุกด้าน ราวกับว่าเธอรอโอกาสนี้มานาน ในขณะที่คนอยู่ใต้บังคับบัญชาได้แต่ยอมก้มหน้ารับกรรม

กรุ๊ง - - กริ๊ง - - กรุ๊ง - - กรุ๊ง - - กริ๊ง ขอบฟ้าไม่ได้มองชีคอีกคนเพราะนัยน์ตาจับจ้องเพียงเขา สิ่งที่เธอต้องการคือการเข้าไปใกล้แล้วนั่งลง ถ้าให้ดีต้องบนตักของชีคมูซา ขณะที่เขากำลังกระซิบถึงถ้อยคำสำคัญ “นั่นใครกันพระองค์” ชีคสุฟยานเอียงศีรษะมาใกล้ เอ่ยถามน้ำเสียงแหบพร่า จนชีคมูซาขบกรามเบา ๆ กดเสียงต่ำคล้ายปราม

เฒ่าแก่เขียวตำหนิลูกรัก "ผมขอโทษครับพ่อ มันอดใจไม่ไหวจริงๆ" ปฐวีก้มหน้านิ่งยอมรับไปตามสัตย์จริงอย่างลูกผู้ชาย

เสียงรถหรูแล่นผ่านบนถนนริมแม่น้ำหวงผู่ แต่ภายในอาคารกระจกแห่งหนึ่งที่ไม่มีป้ายชื่อใด ๆ เบื้องหลังประตูเหล็กทึบชั้นใต้ดินคือศูนย์ข้อมูลของตระกูลเจียลี่ จอระบบสื่อสารหลายสิบเครื่องสว่างขึ้นพร้อมกัน ภาพใบหน้าเอกสารราชการและฐานข้อมูลหลายชุดถูกเปิดขึ้นอย่างเป็นระบบ

เยี่ยนซีตาลุกวาว "ท่านคิดว่าข้าโหยหาสายใยจากท่านนักหรือ ข้าวปลาข้ามีกินไม่ขาด ท่านต่างหากที่ชอบวางท่าเหมือนเจ้าชีวิต ทั้งที่ในใจคงมีเรื่องสกปรกคิดไม่ตก" น้ำเสียงนางเย็นเฉียบแต่กรีดลึก หานจวินหลงอึ้งค้าง ใบหน้าร้อนวาบขึ้นอีกครั้ง ครานี้มิใช่เพียงเพราะจดหมายฮ่องเต้ แต่เพรา ะถูกนางด่าเจ็บจนไร้คำโต้ตอบ