ใบหย่า Novels & Stories

เอกสารใบหย่าฉบับสมบูรณ์ที่มีทั้งลายมือชื่อของรัญชิดาและภัควัฒน์อย่างครบถ้วนถูกต้องทุกประการถูกแจกให้เจ้าของชื่อถือไว้คนละฉบับ รัญชิดาเดินแยกจากสามีที่เพิ่งจะกลายเป็นอดีตเมื่อไม่กี่นาทีก่อนโดยที่ไม่หันไปมองหน้าของเขาในวินาทีสุดท้ายก่อนจาก หมดสถานะของภรรยา เก็บความรู้ส�

เรื่องราวของ พิมพ์พิชชา หญิงสาวผู้ต้องแต่งงานกับ ภาคิน ประธานหนุ่มผู้ทรงอิทธิพล เพื่อชดใช้ความผิดในอุบัติเหตุทางรถยนต์ที่พี่ชายของเขาเสียชีวิต ซึ่งภาคินเชื่อฝังใจว่าเธอคือฆาตกร ทว่าแท้จริงแล้วทั้งหมดเป็นเกมการแก้แค้นที่เต็มไปด้วยอคติและการกลั่นแกล้ง โดยมี รมิดา หญิงสาวหน้าซื่อใจคดคอยยุยงและใส่ร้ายป้ายสี ชีวิตแต่งงานของพิมพ์พิชชาจึงกลายเป็นขุมนรก เธอต้องทนรับการทำร้ายจิตใจ ถูกลดสถานะเป็นคนรับใช้ ถูกกลั่นแกล้ง และจุดแตกหักครั้งใหญ่คือการที่เธอตั้งครรภ์แต่กลับต้องแท้งลูก เมื่อความอดทนมาถึงขีดสุด พิมพ์พิชชาจึงร่วมมือกับ กรณ์ เพื่อนสนิทและทนายความ วางแผนหลบหนีและสร้างสถานการณ์ให้เกิดเหตุไฟไหม้เพื่ออำพรางการตายของเธอ ทำให้ภาคินคิดว่าเธอเสียชีวิตไปแล้วในกองเพลิง ความรู้สึกผิดที่กัดกินหัวใจทำให้ภ

แม็กซิมัสเลิกคิ้วดกของตัวเองขึ้นสูง มองร่างอรชรที่หายขึ้นไปบนรถแล้วของปั้นหยากับกองอ้วกของหล่อนด้วยความรู้สึกประหลาดใจ บรรยากาศภายในรถเงียบสงัด จนกระทั่งถึงเวลาเซ็นชื่อในใบหย่า ทุกอย่างระหว่างเขากับหล่อนจบสิ้นลงแล้ว... ปั้นหยาเดินถือใบหย่าออกมาจากสำนักงานเขต อย่างเลื่อนลอย ร่างกายแบบบางแทบปลิวไปตามสายลมที่พัดเข้ามาปะทะ หยาดน้ำตาใสๆ เอ่อคลอดวงตาเศร้าหมองตลอดเวลา

หลังจากออกมา ผมถือหนังสือหย่า ในใจรู้สึกโล่งอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ผมบอกลาเสิ่นชิงด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง หันหลังจากไป บอกลากับชีวิตคู่ที่ล้มเหลวของตัวเอง หลังจากหย่า เสิ่นชิงก็หายตัวไปอีกครั้ง

พลั่กกก “โอ้ย” แดเนียลรู้สึกไม่พอใจอย่างมากที่หญิงสาวยังตีมึนไม่ยอมฟังคำสั่งของเขาเธอยังเอาแต่มัวนั่งเก็บเศษกระจกจากกรอบรูปที่มันแตกออกอยู่อย่างนั้นชายหนุ่มจึงบันดาลโทสะด้วยการผลักหญิงสาวออกไปทำให้มือของหญิงสาวไปทับกับกระจกที่มันหล่นแตกอยู่แล้วบาดที่มือของเธอ

ครั้งที่ร้อยเพียงเวลาแค่ไม่กี่วันเขาพูดคำว่าหย่าจนนับไม่ถ้วนในครั้งนี้ไม่เพียงแต่ท้าผ้าแพรไปหย่าแต่ยังมีเอกสารหย่าที่อยู่หน้าจอคอมนั้นตรงมาที่โซฟาแล้วโยนลงบนโต๊ะให้กับผ้าแพรด้วย "เซ็นซะใบหย่านี้" ปากกาในมือโยนลงมาทับกระดาษทั้งคำพูดในเชิงตะคอกให้รีบเซ็นใบหย่า ผ้าแพรที่ มองกระดาษโกรธในการกระทำของขุนเพลิงจากกระดาษใบหย่านั้นชูขึ้นและฉีกต่อหน้าของขุนเพลิงทันที

‘ยามนี้อาหยวนน่าเอ็นดูไม่น้อย…ช่างน่าเสียดายนัก’ นัยน์ตาเมล็ดซิ่งจ้องมองป้ายบรรพชนของฮูหยินผู้เฒ่าอยู่นานครู่หนึ่ง แม้ไม่ได้เอื้อนเอ่ยคำใดออกมาแต่ในใจกลับพร่ำคำขอโทษไม่ขาดสาย หากเซี่ยเว่ยหลงลงนามในหนังสือหย่าให้แล้ว…นางก็พร้อมจะจากไปในทันทีโดยไร้ข้อแม้และไร้ความ เสียใจใดๆ ส่วนของมีค่าที่ฮูหยินผู้เฒ่าเคยมอบไว้ แม้ไม่มากนักแต่ก็มากพอจะช่วยให้นางเริ่มต้นชีวิตใหม่ได้อย่างง่ายดายและไม่อดตายในชั่วหนึ่งได้

ใบหย่าถูกเขียนเสร็จในเวลาไม่นาน นางมองมันอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะสูดลมหายใจเข้าลึก แล้วลุกขึ้นเดินออกจากห้อง ตรงไปยังสวนที่อีกฟากของจวน ตรงนั้น…ภายใต้เงาไม้ สามีของนาง เซียวเหยียนหลง ยืนอยู่คู่กับหนิงชิงหยา ทั้งสองกำลังพูดคุยด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

พอพูดถึงเรื่องหย่า หนังตาของเสิ่นชูก็กระตุกวูบหนึ่ง ชายหนุ่มพิงหัวเตียงพ่นควันบุหรี่คละคลุ้งออกมา สายตาคมลึกมองผ่านม่านควันจางๆ รอยยิ้มบนใบหน้าค่อยๆ เลือนหายไป “แต่สำหรับผม ฮั่วจินเฉิน มีเพียงการเป็นหม้ายเท่านั้น ไม่มีคำว่าหย่า ตราบใดที่ผมยังไม่ตาย งานแต่งนี้ก็ไม่มีวันสิ ้นสุดลง”

“แต่อะไร” “ค่าใบหย่า 20 ล้าน แล้วฉันสัญญาว่าจะไม่ยุ่งกับคุณอีกเลย” คุณโกวิทครางฮึ่มฮั่มก่อนกระทืบเท้าเดินขึ้นข้างบน แล้วลงมาอีกทีพร้อมโฉนดที่ดินผืนนี้