ใบหย่า Novels & Stories

ธเนศเค้นเสียงลอดไรฟัน “ใบหย่าเฮงซวยนั่นกูไม่เคยเซ็น และกูไม่มีวันเซ็น! ตราบใดที่กูยังไม่ยอม น้ำปิงก็ยังเป็นของกู ใครหน้าไหนมาแตะ... มันต้องตาย!” “งั้นมึงก็คงต้องฆ่าคนทั้งจังหวัดแล้วละมั้ง” สิงห์สวนกลับทันควัน

ภัคธีมาเรียกบิดาที่กำลังโกรธจัดอย่างตกใจ “แกต้องแต่งงานกับพ่อนที แม่ของพ่อนทีมาสู่ขอแก พ่อกับแม่ก็ยกแกให้เขาแล้ว ถ้าแกไม่อยากให้พ่อกับแม่เสียใจแกก็ควรจะตัดใจจากไอ้ธร แกก็รู้ว่าบ้านเรากับบ้านมันไม่ถูกกัน พ่อเกลียดขี้หน้าไอ้ประพงศ์พ่อไอ้ธร ความรักของแกไม่มีทางเป็นไป ได้หรอก แกตัดใจซะเถอะ พ่อนทีเขารวยมีฐานะ แถมยังเป็นลูกคนเดียวอีก เขารักแกมาก แกแต่งงานกับเขาไม่ลำบากแน่ ๆ” ประโยคประกาศิตของบิดาทำให้ภัคธีมาน้ำตาร่วงพรู

ความรักที่เคยมีกับอดีตสามีพลันแห้งผากราวกับต้นไม้เหี่ยวเฉา หัวใจที่เคยเป็นส่วนหนึ่งของกันและกันตายไปจนหมดสิ้น ทั้งญาดาและอนวัฒน์เปรียบดั่งเส้นขนานซึ่งเดินคนละเส้นทาง เมื่อชายหนุ่มจรดใบหย่าพร้อมทิ้งเงินก้อนโตโดยอ้างว่าเป็นสินสมรส นัยน์ตาคมกริบราบเรียบไร้เยื่อใยในขณะท ี่คนเป็นเมียนั้นไม่ต่างอะไรกับตายทั้งเป็น ‘พะ…พ่อล่ะ พ่ออยู่ไหนนา’

เสิ่นลั่วอวี้ น้ำหมึกสีดำประทับลงบนกระดาษ เป็นอันสิ้นสุดพันธะสามีภรรยา และสิ้นสุดความพยายามอันโง่เขลาที่หวังจะได้หัวใจของบุรุษผู้นี้ นางวางพู่กันลง เลื่อนหนังสือหย่ากลับไปตรงหน้าเขา ก่อนจะลุกขึ้นยืนช้าๆ จัดระเบียบอาภรณ์ของตนเองให้เรียบร้อยและสง่างามที่สุด เท่าที่ส ตรีผู้ถูกทอดทิ้งคนหนึ่งจะทำได้

“ถึงเรายังหย่าไม่เสร็จ ก็ไม่เหมาะอยู่ดี” “อย่าหลงตัวเองนักเลย” ฉันพูดจบ เซี่ยอวิ๋นถิงก็ปรบมือขึ้นมา ทำเอาฉันสะดุ้ง “น้องพูดถูก ผู้ชายที่กำลังจะหย่า ก็ควรเงียบเหมือนคนตาย”

“ข้าสนิทกับแปลกมากหรือเจ้าคะ” “แล้วเจ้าคิดว่าไม่แปลกหรือ ฮูหยินที่ถูกหย่าแห่งหมู่บ้านติงชุน ผู้ใดไม่รู้บ้างว่าเขาไม่เอาความชอบสักนิด ยกให้เจ้าทั้งหมดเลยเรื่องกังหันน้ำนั่น”

เธอก้มหน้ารับคำด้วยสีหน้าหม่นหมอง “อาทิตย์หน้าเราจะไปหย่ากัน” “ค่ะ” ว่าแล้วชายหนุ่มก็สาวเท้าขึ้นชั้นสองไป ทิ้งให้ร่างบางที่ยืนอยู่มองตามแผ่นหลังกว้างของสามีนิตินัยที่จะกลายเป็นอดีตสามีในอีกไม่กี่วันข้างหน้าด้วยความรู้สึกขมขื่นในใจ

การหย่าสำหรับคนอื่นคือการจบและแยกย้ายไปมีชีวิตของตัวเอง แต่สำหรับอนิรุจ การหย่าของเขากับตวงรัก กลับทำให้เขารู้ว่าเขารักเธอมากและขาดเธอไม่ได้ ‘หย่าให้รักหวนคืน’ คำนี้เหมาะสมกับเขาจริง ๆ อนิรุจคิดในใจ ก่อนจะยกมือปาดน้ำตาออกจากหน้า เมื่อกลั้นเอาไว้ไม่ไหว

ผู้ชายคนใหม่ของเธอไม่ธรรมดาเลย คนเลวๆ แบบผมจะเอาอะไรไปสู้ล่ะ “เซ็นใบหย่าเถอะครับ เพราะคุณนันเซ็นเรียบร้อยแล้ว หลังจากที่คุณเซ็นแล้ว คุณกับคนรักก็สามารถไปใช้ชีวิตกันได้เลยโดยที่ไม่ต้องเป็นชู้อีกแล้วไงครับ แต่ต้องหลังจากที่คดีจบไปแล้วน่ะืจะว่าไปผู้หญิงคนนั้นเหมา ะกับคุณดีนะครับคุณภูมิ”

ใบหย่า ซางเฉี่ยนเพิ่งก้าวเข้ามาในห้องและวางกระเป๋าถือลง โทรศัพท์มือถือของเธอก็ดังขึ้น