ไท้สวีจื้อจวิน Novels & Stories

ปลายฟ้ากรีดร้องเสียงหลง ความเสียวสะท้านสุดยอดที่จู่โจม น้ำสวาทแตกซ่านเต็มใบหน้าหล่อคมเข้ม อัสนีอ้าปากประกบแนบรูเนื้อนวล เขาดูดและกลืนน้ำเสียวอย่างเป็นจังหวะ ลิ้นลากเลียสร้างความเสียวกระสันให้ปลายฟ้าอย่างต่อเนื่อง เธอจึงน้ำแตกซ้ำคาปาก น้ำสวาทพุ่งออกมาให้เขาได้ดูดกลื นจนอิ่มเอม

สิงขรเอ่ยขึ้น “คุณพอจะทราบประวัติความเป็นมาของมันไหมครับ?” ดวงตาของสุริยาวดีเป็นประกายวูบหนึ่ง “มันเป็นของสะสมเก่าแก่ค่ะ ฉันได้มันมานานแล้ว”

ฮั่วสวินเจินเป็นคนตระกูลฮั่ว ย่อมเข้าใจนิสัยใจคอของคนในตระกูลนี้ดีกว่าสวี่เพียวเพียว ยิ่งเพราะว่าตัวงานดีไซน์ไม่มีข้อบกพร่องใด ๆ ฮั่วจี้เจ๋อยิ่งไม่มีวันยอมให้แบรนด์ผสานวสันต์ชนะการประมูลเป็นอันขาด

้ามาเห็นถ้าพวกเธอไม่อนุญาติ ทางโจวเหวินซานวันนี้เขาเดินขึ้นเขามาลึกกว่าทุกวันเพราะสองวันก่อนนั้นได้วางกับดักที่ใหม่ไปเรื่อยๆแล้วยังขุดหลุมเอาไว้ดักหมูป่าจะเอาตัวเป็นๆของมันไปเลี้ยงในมิติ เขาได้พ่อแม่กับลูกหมูไปชุดก่อนสิบห้าตัวเลี้ยงเอาไว้ในมิติ วันนี้กะจะเอาอ ีกสักสองสามตัวเข้าไปเป็นเพื่อนกันกับชุดแรกแค่นั้น ได้ไก่ป่ามาห้าตัวเขาก็นำเข้าไปเลี้ยงหมดนอกจากจะยิงเอาไปกินแค่ตัวสองตัวเท่านั้น

เสียงแหบหวิวร้องเรียก ซูไป๋หลานดีใจที่เห็นคนเลี้ยงม้ากลับมาเสียที เขาเดินถือคบเพลิงมาพร้อมกล่องของเล่นสวาทที่เจ้าตัวทำขึ้นเองกับมือ และนางก็คอยนั่งอยู่บนตักของเขาเพื่อเฝ้าดูอย่างใกล้ชิด “ข้ามาแล้วขอรับคุณหนู ขออภัยที่มาช้า พอดีว่าข้าหาเจ้าสิ่งนี้ไม่พบจึงเสียเวลาไปนาน” คนเ ลี้ยงม้าชูตัวหนีบที่ทำจากไม้ขึ้นตรงหน้าซูไป๋หลาน เขานำมาหนีบปลายถันสีชมพูระเรื่อซ้ำยังบวมเป่งจากการดูดดุนและขบกัดไว้ทั้งสองข้าง

เมื่อไม่นานมานี้ เขาพึ่งรู้ว่าการมีอยู่ของตงเหลียนฮวาเป็นหนึ่งในการเดินหมากของเสด็จพ่อ ด้วยฐานะธิดาของอ๋องที่มีบิดาเป็นถึงแม่ทัพบูรพาแห่งแคว้นฝูเยว่อันสูงส่ง ย่อมง่ายต่อการใช้ประโยชน์ในสงคราม ซ้ำตระกูลไท่ก็โง่เขลากันทุกคน จงรักภักดีเยี่ยงสุนัข เป็นสุนัขไร้ส มองไม่รู้จักมีหัวคิด ชอบอ้างแต่ทำเพื่อชาติบ้านเมือง แล้วพี่สาวของเขาไม่ทำเพื่อชาติบ้านเมืองหรือ ?

ไว้ในครอบครอง บนเวทีไม้ยกพื้นกลางลาน พ่อค้าทาสสูงผอมผู้ทำหน้าที่เป็นโฆษกสวมเสื้อคลุมยาวสีเข้ม เสียงของเขาดังก้องเมื่อประกาศถึง “สินค้า” ที่กำลังจะถูกนำขึ้นแสดง เขาใช้คำเปรียบเทียบราวกับกำลังขายทองคำ เพชรพลอย หรือฝูงม้าอาระเบียทั้งที่แท้จริงแล้วคือมนุษย์ ผู้หายใจอยู ่

โตมรถามเธอด้วยความแปลกใจ “เปล่าคะ!!ดื่มซิคะ”เธอมองไปแก้วที่วางบนโต๊ะ “น้ำแข็งละลายหมดแล้ว..ขอรบกวนพี่แพรวพราวเติมให้หน่อยได้ไหมครับ”

จันเงยหน้าครางสยิว เมื่อลำเอ็นใหญ่แทงพรวดเข้ามาในรูแดงก่ำอีกครั้ง เอวสอบตอกกระแทกลำเอ็นเข้าไปถี่ยิบน้ำเสียวกระเซ็นฟองฟอดไปรอบเนินโหนก โต๊ะกินข้าวกลายเป็นสังเวียนสวาทเมื่อร่างสูงตะกายขึ้นไปบนโต๊ะ กอดรัดเคล้นคลึงทรวงอกอวบอย่างมันส์มือ ทั้งช่วงล่างยังไม่มีทีท่าว่าจะ หยุดลงได้

แต่คิ้วของเขากลับขมวดมุ่น เพราะไม่เข้าใจการเดินหมากของเจ้านายในครั้งนี้ ฮ่องเต้ซ่างเทียนจินเสด็จมาที่นี่ หมายความว่าศึกแคว้นเฉียงต้องยุติ เขาไม่คิดว่าจะทรงยอมสละหมากสำคัญ.... มันเป็นสิ่งเดียวที่ยื้อเวลาให้ไท่จื่อเฟยมีเวลา... สร้างฐานอำนาจ ทว่าทรงเลือกที่จะสลัดมันออกจากกระดาน... ในเวลานี้