All

ใครต่อใครต่างกล่าวหาว่า ‘อมายา’ เป็นฆาตกร ที่ฆ่าลูกเมียของ ‘เขมราช’ อย่างเลือดเย็น นั่นก็เพราะมีหลักฐานมัดตัว แต่ทว่าเธอ ‘ไม่ได้ทำ’ กระนั้นใครเล่าจะเชื่อ โดยเฉพาะเขา... ชายผู้กุมหัวใจเธอไว้ทั้งดวง ความแค้นของเขาคอยตามหลอกหลอน หลับตายังฝันเห็น ตื่นมาก็ยังรู้สึก... มันทรมานเหมือนตายทั้งเป็น แต่เพลิงแค้นไม่มีวันมอดลง จนกว่าเธอจะได้ชดใช้อย่างสาสม แม้ในวันเธอกำลังจะให้กำเนิด 'ลูกของเขา' เขมราชกลับย้ำแผลใจให้ลึกลง เพราะเขาต้องการแค่ลูก ส่วนเธอนั้นไม่มีความหมาย ก็แค่ผู้หญิงไร้ค่าที่รอเวลากำจัดทิ้ง...

ลินดาเลขาที่เพิ่งมารับตำแหน่งเพราะธนาคิมท่านประธานหนุ่มที่ลงทุนซื้อกิจการบริษัทเล็กๆที่ลินดาทำงานอยู่ เพื่อที่จะดึงตัวของเลขาสาวมาอยู่ในสายตาของเขาและหาทางทำอย่างไรก็ได้ ให้เลขาสาวกับเพื่อนหนุ่มที่ชื่อพาทิศที่ทั้งท่านประธานและน้องสาวที่เป็นภรรยาของพาทิศ เข้าใจผิดว่าเขากับลินดาแอบเป็นชู้กัน ทำให้น้องสาวของท่านประธานหนุ่มทะเลาะกับสามีจนต้องแยกกันอยู่ และท่านประธานที่เก่งกาจในเชิงธุรกิจหาตัวจับยาก แต่ก็ใจอ่อนกับน้องสาวที่ตัวเองรักมาก จำต้องลงมือช่วยเหลือน้องสาวโดยการซื้อกิจการเพื่อจะได้ตัวเลขาเจ้าปัญหามาอยู่ใกล้ชิด แต่แล้วเธอกลับกลายเป็นนางบำเรอเขาไปได้อย่างไรก็ไม่รู้ และยิ่งนานวันยิ่งผูกพันจนเกินตัดใจ เพราะที่จริงแล้วผู้ชายที่เธอแอบมีใจให้เขาตั้งแต่แรกพบไม่ใช่พาทิศสักหน่อย แต่เป็นเจ้านายหนุ่มที่กลายมาเป็นสามีในความลับคนนี้ต่างหาก ลินดาจะทำอย่างไรเมื่อถึงวันที่เธอต้องไปจากเขา…..

“กินยาคุมด้วยล่ะ ฉันไม่อยากให้มี 'ภาระ' เพิ่มเติม” ลำคอตีบตันต้องเค้นเสียงรับสิ่งที่ชายหนุ่มสั่ง น้ำตาไหลหลั่ง เสียตัวไม่พอยังเสียใจอีก การกระทำปุริมชัดเจน เขาไม่คิดรับผิดชอบทั้งชีวิตเธอและภาระเพิ่มเติม

เหลียงเจินซินสาวน้อยที่มีวิชาแมวเก้าชีวิตแอบเข้าไปในจวนลับของท่านอ๋องผู้สวมหน้ากากตลอดเวลา นางถูกกักตัวไว้เป็นสาวใช้และให้คอยปรนนิบัติท่านอ๋อง หลังจากแอบหนีออกมาได้ แต่่ท่านอ๋องกลับติดใจตามหานางไปทั่วแคว้น

ยูเมะและเทนชินักเรียนห้อง ม.5/B ถูกได้รับภารกิจให้ไปกำจัดปีศาจที่สุสานมรณะที่เต็มไปด้วยเงาปีศาจชั่วร้ายเพื่อปลดปล่อยดวงวิญญานบริสุทธิ์

“ฉันไม่เคยรักเธอตั้งแต่แรกรีบหย่าแล้วไปซะอย่าให้ฉันต้องส่งเธอไปลงนรก”ผัวสาระเลวที่คิดจะส่งเมียตัวเองไปขายชายแดนเพราะว่าต้องการเพียงแค่ใบหย่า แต่ไม่มีทางที่เธอจะยอมและจะไม่มีวันให้ผู้หญิงหน้าทั้งนั้น

ในนิยายตัวร้ายมักต้องพบจุดจบอันน่าเศร้า เหตุเพราะไปยุ่งวุ่นวายกับเหล่าตัวเอก แต่เมื่อเธอคนนี้เข้ามาสวมร่างนางร้ายแทน ย่อมไม่สนใจไยดีตัวเอกอีกต่อไป "ข้าขอใช้ชีวิตสุขสบายไปกับสามีหุ่นล่ำเสียยังดีกว่า"

เจ้าสาวที่วาดฝันไว้ ไม่ใช่คนนี้ นายแพทย์หนุ่มจึงทำทุกวิถีทางเพื่อกดดันให้เธอยอมหย่า หากแต่ว่าไปๆ มาๆ กลับเป็นเขาซะเองที่อยากผูกมัดเธอไว้ไปตลอดกาล “แต่งแล้วแต่งเลย พี่ไม่หย่า!”

เมื่อจบความสัมพันธ์แย่ๆที่เธอคิดว่าเป็นรักแท้ คีตาลดากลับพบว่าหลังจากเธอผ่านพ้นค่ำคืนอันเลวร้ายคืนนั้น เธอก็กลายเป็นภรรยามหาเศรษฐีคลั่งที่รักทั้งหวงแหนและทะนุถนอมเธอดั่งไข่ในหิน สร้างสรรค์จินตนาการโดย... รินทร์วรส เศรษฐีนีคลั่งรัก ขอต้อนรับสู่อนาจักรของพระเอกสุดโหดอยู่ในโหมดคลั่งรักหัวปักหัวปำ "คุณเพียงคนเดียว...คนสุดท้ายที่ผมต้องการคีตาลดา" กามเทพเล่นซนปั้นแต่งเรื่องราวให้เขาและเธอพบกันในค่ำคืนอันมืดมิด ต่างฝ่ายต่างตกอยู่ในนาทีวิกฤต หลังจากผ่านค่ำคืนนั้นมาคิรินก็บอกตัวเองว่าเธอคือผู้หญิงของเขา ใครกล้ามาตอแยเธอก็ลองดู “หมัดแรก... สั่งสอนที่นายกล้ามาทำร้ายผู้หญิงของฉัน” *** “หมัดที่สอง... สั่งสอนที่นายกล้าต่อปากต่อคำกับฉัน” *** “หมัดที่สาม... คือคำเตือนอย่ามายุ่งกับผู้หญิงของฉันอีก” *** ขอบคุณที่ติดตามให้กำลังใจกันนะคะ

เธอจะใช้หนี้ฉันยังไงพ่อของเธอหนีไปแล้ว?อยู่ดีๆก็มีผู้ชายคนหนึ่งโผล่มา และถามอันนาด้วยคำถามว่าจะใช้หนี้แทนผู้มีพระคุณอย่างไร "จะหาเงินใช้หนี้หรือจะไปอยู่กับฉันที่คฤหาสน์ทำงานใช้หนี้จนกว่าฉันจะพอใจ..!"

“ขอโทษนะป้า ฉันได้ยินป้าพูดถึงเถาวัลย์...เถาวัลย์อะไรเหรอ??” “อ๋อ เถาวัลย์รัญจวนน่ะค่ะ” ป้าพะยอมหันมองรอบกายเหมือนกลัวจะมีใครได้ยินเข้า เหมือนเรื่องที่แกกำลังจะพูด เป็นสิ่งต้องห้าม “มันเป็นของหายากค่ะคุณม่าน มีแค่ในหุบเขารัญจวนกลางป่าลึก ผลของมันมีฤทธิ์เดชช่วยให้เครื่องเพศสตรีเปล่งปลั่งเหมือนสาวบริสุทธิ์ ถ้าสตรีคนใดได้ใช้เถาวัลย์รัญจวนสักครั้ง เครื่องเพศจะฟิตเปรี๊ยะไปเป็นสิบปี หากชายใดได้เสพสังวาสด้วยก็จะติดอกติดใจ ไม่มีทางลืมรสลืมกลิ่นได้เลย”

สำนักคุ้มภัยอันดับหนึ่งต้องสูญเสียหัวหน้าสำนักไป หลี่รุ่ยหลินในฐานะของทายาทเพียงคนเดียวต้องแบกรับภาระนี้ อนาคตของสำนักจะเป็นอย่างไรนั้นขึ้นอยู่กับฝีมือของนางแล้ว

คนนึงก็ร้าย อีกคนก็ไม่ยอมใคร มันจะเป็นความรักได้จริง ๆ หรอ? หรือสุดท้ายมันก็แค่ความสัมพันธ์ที่บิดเบี้ยว?

ถ้าอยากเป็นคนโปรดของคุณ...ต้องทำยังไงครับ" "แช่น้ำนะครับ เดี๋ยวผมรอข้างนอก" เขาก้มหน้าไม่กล้ามองเรือนร่างเย้ายวนขาวโพลน กำลังจะผละออกมาแต่มือเล็กกลับเอื้อมคว้ามือเขาเอาไว้ไม่ยอมให้จากไปไหน "ยะ อย่า ดิน อย่าไป ฉันกลัว" เขาถอนหายใจพรืด ทิ้งตัวลงนั่งกอดเข่าบนพื้น เอนหลังพิงอ่างอาบน้ำโดยที่มือใหญ่ยังกุมมือเล็กเอาไว้แน่น "คุณรู้ไหมคุณปาย ว่านายมาวินนั่นวางยาคุณ" "จริงเหรอ" "ครับ มันวางยาคุณจริง ๆ ไม่งั้นคุณจะอยู่ในสภาพนี้เหรอ คุณไม่ได้เมาไวน์ แต่คุณเมายา ดีที่มันใส่ให้คุณไม่เยอะ คงอยากให้คุณตอบสนองมันอย่างสุดเหวี่ยงละมั้ง" "

ข้อดีของการเป็นนายหญิงแห่ง west sands คือมีเงินใช้ไม่ขาดมือ กินนอนอยู่สบายไม่ต้องทำงาน และที่สำคัญที่สุด เขาปกป้องเธอจากทุกสิ่ง... "ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ถ้าพี่ยังอยู่ตรงนี้ แพรจะปลอดภัย"

ในวันที่ถูกตราหน้าว่าเป็นภรรยาอกตัญญูและถูกขับออกจากตระกูลสามี ‘หลี่ชิงอี’ ไม่ได้หลั่งน้ำตาแม้สักหยด นางรู้ดีว่านี่ไม่ใช่การลงทัณฑ์ แต่คือการปลดเปลื้องพันธนาการจากขุมนรก หนังสือหย่าที่เขียนด้วยโลหิตของนางเสมือนคำประกาศอิสรภาพที่แลกมาด้วยความเจ็บปวด บัดนี้นางไม่หลงเหลือสิ่งใด นอกจากสองมืออันว่างเปล่าและวิชาปักผ้าโอสถอันเป็นมรดกจากตระกูลเดิม นางสาบานว่าจะไม่ยอมให้ใครหน้าไหนมาข่มเหงรังแกได้อีก และจะใช้ความสามารถนี้สร้างเส้นทางชีวิตของตนเองขึ้นมาใหม่ ท่ามกลางชีวิตที่กำลังเริ่มต้นของแผงค้าเล็ก ๆ ท้ายตลาด นางไม่เคยรู้เลยว่าบุรุษลึกลับผู้เย็นชาที่มักจะแวะเวียนมาซื้อสินค้าของนางบ่อยครั้ง แท้จริงแล้วคือ ‘เซียวจิ่นเหยียน’ แม่ทัพใหญ่เจ้าของฉายาพยัคฆ์แห่งแดนเหนือผู้กุมชะตาชีวิตคนทั้งใต้หล้า!

เพราะเขาคือบุคคลที่ได้รับฉายาเย็นชาประดุจกระเบื้องน้ำแข็ง การที่จะรักใครสักคน คงจะยากหน่อย โครทิส เวเดโน่ หรือ เวเดน หนึ่งในสมาชิดเหล่าอัลฟา มาเฟียมีอำนาจใหญ่คับเมือง เธอ ผู้มีความหวังเดียว จากคำสัญญาของพี่ชาย ที่หายไปหลายปี โดยไม่ส่งข่าวคราว เพราะต้องการจะสืบหา นี่จึงเป็นเหตุผลหนึ่งที่ทำให้เธอกับเขาได้พบกัน พร้อมชีวิตที่เปลี่ยนไปตลาดกาล ไศลา สาวหัวแข็งชาวไทยที่ไปทำงานอยู่ต่างประเทศ

หากการแต่งงานคือกรงขังอิสรภาพ เธอก็ถูกขังอยู่ในกรงเถื่อนของผู้ชายที่ไร้หัวใจ ยามสิ้นหวัง ท้อแท้ และหวาดกลัว กำลังใจที่ดีที่สุดก็คือตัวเอง ความเจ็บปวดที่ใจไม่ทำให้ใครตาย ‘นิชาดา’ เฝ้าบอกตัวเองให้กัดฟันสู้ ฝืนทนเข้าไว้ แม้ยังมองไม่เห็นหนทางหลุดพ้น แต่อย่างน้อยก็ไม่มีใครต้องมาเจ็บไปกับเธอ

เพราะความจนมันน่ากลัว หรือเพราะรสสวาทมันหอมหวาน จนทำให้เธอต้องเลือกระหว่างความถูกต้องกับความอยู่รอด ในห้องนอนมืดสลัวที่เต็มไปด้วยกลิ่นคาวกามและความลับ เธอจะรอดพ้นจากพันธนาการแห่งตัณหานี้ได้อย่างไร ในเมื่อคนรอบข้างต่างจ้องจะทำลายพรหมจรรย์ของเธอ กลิ่นสาบสาวเย้ายวนใจปลุกสัญชาตญาณดิบของบุรุษรอบข้างให้ตื่นขึ้น เขาคือผู้ที่พร้อมจะปรนเปรอทุกอย่างเพื่อแลกกับเรือนร่างของเธอ รสรักที่ฉาบด้วยยาพิษและความลวงนี้ จะจบลงไปพร้อมกับความรักหรือมันจะเป็นเพียงแค่ความใคร่ที่รอวันจางหาย

จะเป็นอย่างไร เมื่อบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดในใต้หล้า ต้องมาเจอกับสตรีตัวเล็กๆ ที่คิดว่าตนเอง ยิ่งใหญ่กว่า “จะทำอะไรน่ะ” หลินหลินถามเสียงเบาเมื่อคนตรงหน้าโน้มริมฝีปากเข้ามาหา “เจ้ารู้อยู่แล้ว” หลี่หงจินหยางตอบเสียงพร่าเมื่อถูกนิ้วเรียวๆของใครบางคนกดปิดริมฝีปากของเขา “หยุดเลย” หลินหลินปรามอย่างดุดันเบาหวิว “เมื่อคืนยังบอกว่า อย่าหยุด” หลี่หงจินหยางปรามอย่างดุดันยิ่งกว่า “อะไร เมื่อคืนข้าบอกว่า อย่านะ หยุดนะ ต่างหากเล่า” หลินหลินเริ่มเถียงอย่างอับอาย “เจ้าบอกว่า อย่านะ อย่าหยุด” หลี่หงจินหยางเถียงอย่างนึกขัน “หื้อ!” หลินหลินอุทานในลำคอ “หึหึ!” หลี่หงจินหยางหัวเราะในลำคอก่อนจะจับเอานิ้วของใครบางคนออกจากริมฝีปากแล้วโน้มใบหน้าของตนเข้าหาใบหน้าได้รูปงดงามอย่างถือวิสาสะ หลินหลินถึงกับตาโตทำตัวไม่ถูกเมื่อรู้สึกได้ว่าคนตรงหน้าช่างร้ายกาจเหลือเกิน ร้ายกาจมาก... มากเกินไปแล้ว...