Chayyara Novels & Stories

มอง ๆ แล้วชวนหลงใหล “ทับทิมกรอบค่ะ คุณเมสันลองเอาไปทานก็ได้นะคะ” “เพราะฝีมือของหนูรษาทำขนมไทยอร่อยมากค่ะ” “รษา ชื่อแปลก” “รษาเหรอ ใครกัน” เมสันพึมพำ มือใหญ่พร้อมจับลูกบิดประตูเชื่อมระหว่างกำแพง เขาหมุนลูกบิดอย่างเบามือ สายตาสอดส่องเห็นหญิงสาวผมดำขลับยืนรดน้ำดอกไม้

กี่ยวข้าว “ถ่ายรูปกันดีกว่าค่ะ หมวยจะเอาไปอวดสุดา ว่าหมวยได้ขี่ควายด้วย” เธอหยิบมือถือเครื่องใหม่ออกมาจากกระเป๋า เหตุผลที่วัชรีพรซื้อโทรศัพท์เครื่องใหม่และซิมใหม่ เป็นเพราะไม่ต้องการให้มารดากับยายตามตัวเธอ ในเมื่อตัดสินใจเดินออกมา เธอละทิ้งทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็นบัตรเครดิต

ยืดอกด้วยความภาคภูมิใจอย่างยิ่งยวด นรีรัตน์มองคนตรงหน้าตาปริบๆ “เอ่อ... ค่ะ ไม่มีเลยค่ะ มีแต่ช็อกโกแลต” ของโปรดของหนูนา ประโยคท้ายเธอต่อในใจคนเดียว ไม่สงสัยเลยว่าทำไมหุ่นป้าถึงได้อวบระยะสุดท้ายขนาดนี้

มื้อเย็นวันนั้น ไม่มีอะไรเด่นแซ่บไปกว่าลาบหมูฝีมือดารัณที่ทำแยกมาสองรส สำหรับคุณทิพย์และสำหรับทุกคน รสเค็มเผ็ดนัวตัดเปรี้ยวด้วยน้ำมะนาวแป้นสดจากสวนหลังเรือน คละเคล้าผักหอมแล้วยังฟุ้งไปด้วยข้าวคั่วสมุนไพรที่ทำพิเศษเฉพาะวันนี้ ทำให้ทุกคำที่บดเคี้ยว สติของนรีหว นคืนมวลอารมณ์คิดถึงบ้าน คิดถึงยาย บาดลึกไปทุกทีการเก็บกลืนรส แม้จะทำตัวนิ่ง ดูสงบ แต่น้ำตากลับคลอรื้นออกมาอยู่ดี “นรี… นรีคะ” เสียงคุณเจ้านายทักขึ้นเบาๆ พร้อมสายตาอุ่นๆ ที่ส่งมาจากอีกฝั่งโต๊ะอาหาร ก่อนเอ่ยถาม “เป็นอะไรรึเปล่า”

“ชลธารของยอดเตย” เขาบันทึกเบอร์ตัวเองไว้ในโทรศัพท์เธอด้วยชื่อนี้ ชื่อที่ทำเอาใจคนอ่านกระตุกเกร็งขึ้นมาทันที ทั้งโมโห ทั้งนึกเคือง ทั้งหงุดหงิด อยากจะกรี๊ดดัง ๆ ระบายอารมณ์ใส่แก้วหูเจ้าของเบอร์ให้แตกไปเลย ยอดเตยหายใจเข้าออกช้า ๆ พยายามระงับสติอารมณ์ ก่อนจะเ ปิดกลับมาหน้าแชตแล้วพิมพ์ข้อความตอบไปเร็ว ๆ

หยางเกิงเห็นว่ากาน้ำชาอาจหนักเกินไปสำหรับมือเรียวสวยที่สั่นเทิ้มนั้น จึงเอื้อมมือออกไปหวังจะช่วย ทว่าเมื่อมือของชายหนุ่มแตะต้องมือเรียวของพระชายา นางกลับชักมือออกทันที กาน้ำชาจึงหกเลอะกายชายหนุ่มอย่างช่วยไม่ได้ น้ำร้อนค่อย ๆ ไหลซึมผ่านอาภรณ์จนถึงผิวหนัง ทำให้รู้ส ึกแสบร้อนจนเกรงว่าอาจเป็นแผลพุพองได้ ทว่าหยางเกิงไม่ได้ใส่ใจเรื่องแผลนั้นมากนัก สิ่งที่ชายหนุ่มรับรู้และจดจำกลับเป็นผิวเนียนนุ่มลื่นของสตรีตรงหน้า ซึ่งเป็นคนที่เขาไม่อาจล่วงเกินได้มากที่สุด เพราะนางถือศักดิ์พระชายาอ๋อง

ห้องสนทนาส่วนตัว InnTHA : นอนหรือยังครับ BaiYA : ยังค่ะ InnTHA : อาหารอร่อยไหมครับวันนี้ BaiYA : อร่อยค่ะ InnTHA : พรุ่งนี้อยากกินอะไรครับ BaiYA : ใบกินได้ทุกอย่างเลย อะไรก็ได้ InnTHA : ตอบแบบนี้ยิ่งยากนะครับ BaiYA : จริง ๆ ค่ะ อะไรก็ได้ ที่คุ้มคุณอินน์ทำกับข้าวอร่อยทุกอย่างเลยค่ะ

่อมาฟ้ายังไม่สว่างหนิงกวานก็ปลุกทุกคนให้ไปล้างหน้าล้างตาเพราะจะเดินทางต่อแล้ว ทั้งสี่คนจึงไปที่ลำธารใกล้ ๆ พร้อมให้ม้ากินน้ำกับหญ้าอีกครั้งก่อนจะเดินทางระยะยาวต่อไปผ่านเมืองฮุ่ย คราแรกเสี่ยวชุ่ยอยากพาทุกคนซื้อซาลาเปากินระหว่างทางจะได้ไม่เบื่อเสบียงกรัง แต่หนิงชิงกลับบ อกว่านางนำขนมปังของชาวต่างชาติมาด้วยไม่น้อย หากเบื่อเสบียงกรังก็กินขนมปังพวกนี้ได้

เพื่อนคนหนึ่งพูดแซว “จีบเลย จีบได้กูเลี้ยงเหล้าปีหนึ่งเลยมึง” เพื่อนคนที่แนะนำให้รู้จักกับปยุดาบอก เพราะรู้ถึงความร้ายกาจของสาวสวยทรงเสน่ห์ที่ชื่อ ปยุดา