When Time Stopped Novels & Stories

Nanlaki lalo ang mata nila ng silaban ko na ang papel na hawak ko at unti-unti na itong tinupok ng apoy. “Sa oras na may hindi mangyaring maganda ay sunugin mo ang mga papel na ito. Tandaan mo Anastsaia, wala dapat ibang maka-alam kung paano ko ginawa ang time machine. Sa oras na malaman niya ang tungkol dito ay baka lahat tayo’y mawawala sa mundo. Mapa-present man ‘yan, past o future.”

Ang oras ay nagsimulang tumakbo pabalik. Bakit tumatakbo pabalik ang oras sa relo ni Michael? Ano ang tunay na epekto ng Unit Zero sa realidad ng mundo? At sino ang sanggol na hawak ni Sasha na tila hindi man lang umiiyak sa gitna ng kaguluhan? Ano sa tingin mo ang mangyayari sa mundong ang oras ay bumabalik sa nakaraan? ABANGAN ANG SUSUNOD NA KABANATA…

Tumayo si Amara, kahit nanginginig ang tuhod dahil sa cramps. "Xerxes... anong oras na?" tanong niya, garalgal ang boses. "Oras?" Tinignan ni Xerxes ang Rolex niya, pero parang hirap siyang basahin ito. "Alas-dos? Alas-tres? Does it matter? Time stops when you're having fun, right?" Alas-tres na ng madaling araw. Diyos ko. Magdamag siyang nakakulong.

(Future time) Twelixs POV MATAPOS ang klase namin ay agad akong lumabas para hanapin si Sir Yeser. Lahat nang nadadaan kong room ay sinisilip ko dahil baka nandoon siya. Pero halos nalibot ko na ang building namin ay wala akong nakitang anino nito. Saan kaya siya nagpunta? Bakit kaya bigla siyang nawala? Hindi kaya iniiwasan n‘ya ako?

Hindi pa ako naging ganito kanino man maliban sa pamilya ko. I used to not care about the time but she changed that. I used to wish that time would go fast whenever I interact with someone but when it comes to Leana, I want the clock to stop. Heto ako at parang walang silbi ang pinapanood dahil si Leana lang din naman ang nasa isip ko.

"Don't strain yourself next time. Take a break. Human life must always know how to set the time. Even the clock adjusts itself to 00.00 at midnight." "How? Normally, mine's 24.00." "Can you stop killing my vibe? And are you going to heal in time for the music event?" "Hmmm, worried ka lang sa akin.” "Don't be silly. It has nothing to do with you. I worry about the club."

Hindi nagbago ang expression niya. Mas nakakakilabot iyon. Yumuko ako para kunin ang phone ko, pero the moment my fingers touched the screen, natigilan ako. 8:47 PM. Hindi gumagalaw ang oras. Hindi nagbi-blink ang colon. Hindi bumababa ang notifications. Kahit iyong maliit na patak ng ulan sa screen ko, nakatigil. Perfectly round. Parang may nag-pause sa buong gabi.

Halos hindi ko marinig ang sarili kong boses. Tahimik siya. Pagkatapos ay tumango. At parang may kung anong nabasag sa loob ko. Hindi ko alam kung gaano katagal akong walang sinabi. Ilang segundo siguro. O isang minuto. Pakiramdam ko kasi tumigil ang oras. Napatingin ako kay Adrian. "Bakit?" Ngumiti siya. Hindi masaya. Hindi rin galit.

JAKE And when a god starts doubting… it stops being a god.

LITERAL na masira ang time bomb sa loob ng Phoenix. Tuluyan ng sinilip ni Yuri ang pangatlong card. "What if I can not find the clock?" Pangalawang card ang sinilip ni Andromeda. "Then, you should stop what you are doing right now and listen. You might heard the hand of the clock ticking." Tinitigan ni Yuri ang bata. "What if the clock isn't ticking?" "All you have to do is to stop. Totally stop from moving. Let someone to break the clock. Don't force yourself. You might get tired and when you're tired, you wouldn't be able to move at all." Sinilip ni Andromeda ang pangatlong card.