กลับมาครั้งนี้ ข้อขอเดินวิถีไร้รัก の小説・ストーリー

เขาลุกขึ้นเดินเข้ามาหาเธอ เหย่ผิงถอยหลังหนีสองก้าว ท่าทางของเขายังเมามายเพียงเดินยังเซซ้ายเซขวา “รักฉันหรือรักตัวเอง ถามใจคุณให้ดี ๆ ตอนนี้มันสายไปแล้วไม่มีทางกลับไปเป็นอย่างเดิมได้อีกต่อไป ต่อให้คุณพร่ำรักฉันและขอโทษฉันมากแค่ไหน สิ่งที่คุณทำลงไปไม่มีทางเปลี่

ดึงมือกลับแบบไร้เยื่อใย “เอาไว้ถ้าพี่รู้สึกว่าอยากมีพายอยู่ในชีวิตจริงๆ ค่อยมาขอคบดีกว่า แต่ต้องมาในแบบ 'คุกเข่าสิ อ้อนวอนขอร้องฉันสิ' นะคะ” “โถ่พาย...”

พี่อยากขอโอกาสน้ำสักครั้งให้พี่ได้ชดใช้ในสิ่งที่พี่ทำลงไป… ได้ไหมครับ..” “คุณทำไม่ได้หลอกค่ะ ฉันต้องสูญเสียคนที่รักไปถึงสองคน.. คุณ.. ชดใช้คืนให้ฉันไม่ได้หรอกค่ะ เพราะฉะนั้น… อย่าร้องขอในสิ่งที่คุณให้ฉันคืนไม่ได้เลยนะคะ” เมื่อพูดจบเธอก็ลุกขึ้นและเดินออกมายังสวนเล็ก

“ชีวิตที่แล้วโง่บรม ดูแลพ่อแม่สามีเลี้ยงดูแลลูกและหาเงินส่งเสียสามีจนได้ดี สุดท้ายเขาตอบแทนด้วยความตาย ชาตินี้ฉันจะไม่ยอมให้เป็นเช่นเดิมจะเลิกเป็นคนโง่เขลาให้เขาหลอกลวงออกไปใช้ชีวิตหาความสุขให้ตัวเอง”

ไม่รักกับไม่เคยรักความหมายต่างกันแต่เจ็บปวดไม่ต่างกัน ในเมื่อสิ่งที่เขาต้องการคือการหย่าเพื่อยกย่องสตรีนางอื่นมาแทนที่ แล้วเหตุใดนางจะต้องอ้อนวอนให้ตนเองต้องเสียศักดิ์ศรี ร่างอรชรลุกขึ้นด้วยขาที่สั่นเทา เสี่ยวชิ่งที่ยืนร้องไห้อยู่ไกล ๆ รีบวิ่งมาประคองนายหญิงของตน

หลี่อวี้เหิงเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเย็นชา “กลับไปทำงานเถอะ ข้าไม่อยากเห็นหน้าท่านแล้ว” ไท่ฉางจวินถอนหายใจยาวก่อนจะตอบกลับด้วยความมุ่งมั่น “งานของข้าตอนนี้ก็คือการมาขอโอกาสจากเจ้า ข้าไม่มีอย่างอื่นที่สำคัญไปกว่านี้แล้ว อวี้เหิง” หลี่อวี้เหิงส่ายหน้าช้า ๆ ด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยค วามเฉยชา

เธอยังไม่ทันได้เอ่ยพูดคนที่ออกไปเดินเล่นข้างนอกก็กลับเข้ามา "เมื่อกี้หนูว่าจะขออะไรนะ" "เปล่าค่ะ" เห็นเขากลับเข้ามาก็เลยไม่รู้จะพูดยังไง ตกลงเราอยากไปจากที่นี่จริงไหมเนี่ย

ชายชราไม่ได้ตอบคำถามของบุตรชาย แต่กลับถามกลับในสิ่งที่เขาอยากรู้มากกว่า “ใช่! นางคือคนรักของข้าในตอนนี้ จะให้ข้าทำอย่างไรได้ ข้ามิอาจกลับสู่สังคมในเวลาอันสั้น ชีวิตของข้ายังต้องดำเนินต่อ การที่ข้าจะรักกับใครอีกคน ย่อมไม่ใช่เรื่องที่ผิดนี่ขอรับ”

ลมเจ้าเอ๋ย ไฉนเลยไม่เคยจะหวนมา ลมเจ้าขา พัดพาเธอมาได้ไหม คำขอร้องอ้อนวอนลม ๆ แล้ง ๆ ที่ได้แต่เฝ้ารอให้ใครสักคนได้ยินและเมตตา และพัดพาเขาคนนั้นกลับมาหากันอีกสักครั้ง ลมเอยลมเจ้าผ่านพัด พาถ้อยคำรักจากฉัน วอนสายลมเจ้านั้นช่วยพัดไปบอกเธอ คนที่คอยตรงนี้ ยังคิดถึ งเขาคิดถึงเธอ

“เอยเอย พี่ขอโทษทุกช่วงเวลาที่ผ่านมา พี่ขอโทษที่ทำให้หนูต้องมาลำบากแบบนี้ เรากลับมาเป็นเหมือนเดิมได้ไหมคนดี ขอโอกาสให้พี่สักครั้ง พี่สัญญาว่าครั้งนี้พี่จะไม่ทำให้หนูเสียใจ” “คุณกลับมาทำไม” อึก! เจ็บชิบหายเลยว่ะ ไม่คิดว่าสรรพนามแบบนี้จะถูกเรียกจากปากของผู้หญิงที่ผม รักที่สุด