ขันที Mga Nobela at Kwento

ฮ่องเต้ยิ้มขมขื่น “เรื่องขันทีของตำหนักร้อยดาวข้าช่วยพูดกับฮองเฮาให้เจ้าเรียบร้อยแล้ว ต่อไป เจ้าขันทีคนนั้นเป็นคนของตำหนักร้อยดาวโดยสมบูรณ์ฮองเฮาไม่ขอรับตัวคืน ข้าได้มอบขันทีคนใหม่ให้ฮองเฮาไปแล้ว” “ขอบพระทัยฝ่าบาท”หว่านหนิงย่อตัวเคารพอย่างที่คิดว่าสวยงามที่สุด

🌷คุย🌷 กรี๊ดดด อีพี่หน้าด้านมาก ตีมึนมาก ขอกันซึ่งๆหน้าแบบนี้ก็ได้หรอ พี่น้องเหลี่ยมจัดพอกันเลยทุกคนว่าไหม 5555 แล้วแบบนี้ยัยเพลงขวัญจะรอดไหมนะ แล้วคลิปที่ว่านี่มีจริงหรือเปล่ามาตามลุ้นกัน อิอิ ฝากเรื่องพี่ชายอีพี่ซีนายด้วยนะคะ เฮียซันแซ่บเวอร์ ชื่อเรื่องว่า เฮีย ขาอย่ากินหนู

ความผิดปกติของขันทีพอดี เขารีบตะโกนให้ปกป้องฮองเฮาและพระชายาเสียงดัง ผู้คุ้มกันทั้งหมดรีบจัดการฆ่าขันทีซึ่งกลั้นใจพุ่งเข้าใส่ด้านหลังฮองเฮาเมื่อถูกคนจับได้ โชคดีที่ความวุ่นวายเล็ก ๆ ครานี้ไม่มีใครบาดเจ็บ ฮองเฮาหันไปมองกุ้ยเฟยด้วยสายตารังเกียจ พระนางรู้ว่าขัน ทีผู้นั้นเป็นคนสนิทของกุ้ยเฟย

ฮ่องเต้เหน็บแนมขันทีเพื่อประชดใส่ใครบางคนที่ชอบทำอะไรเอาแต่ใจตัวเอง “ออกไปก่อนเถิด” “พ่ะย่ะค่ะฝ่าบาท” ขันทีลุกขึ้นแล้วรีบถอยหลังก่อนจะหมุนตัวเดินออกไปอย่างรวดเร็ว

นางกำนัลตัวสั่นหนักกว่าเดิม สายตาเหลือบไปด้านหลังอีกครั้ง ครั้งนี้ อันฉีเห็นชัด เป็นทิศทางเดียวกับชายคนหนึ่งที่ยืนเงียบอยู่ด้านหลังหลินเฟย ขันทีวัยกลางคน ใบหน้าซีดเรียบ ดวงตาเล็กแคบดูเจ้าเล่ห์ และตั้งแต่ต้นจนจบเขาเงียบเกินไป อันฉีค่อย ๆ หรี่ตาลง “ท่านขันที” ทุกคนหัน ไปพร้อมกัน ขันทีผู้นั้นสะดุ้งเล็กน้อย ก่อนรีบค้อมตัว “ฮูหยินเรียกข้าน้อยหรือพ่ะย่ะค่ะ” อันฉีเดินเข้าไปช้า ๆ “ท่านชื่ออะไร”

ขันทีรีบประสานมือก้มหน้า "ข้าน้อยปากมากเองพ่ะย่ะค่ะ" ทว่าในใจของขันทีกลับแค่นหัวเราะเงียบๆ สายตาที่ก้มต่ำซ่อนความรู้ทันไว้เต็มเปี่ยม

ฮองเฮาหรี่ตา “ส่งคนไปจับตาดูเอาไว้ หากอาการหนักขึ้น รีบมารายงานทันที” ขันทีรีบโค้งตัว “พ่ะย่ะค่ะ!” หลังขันทีออกไป ฮองเฮาก็หัวเราะออกมาอย่างอารมณ์ดี

เมื่อเห็นสภาพแวดล้อมที่รกร้างเปล่าเปลี่ยว ในใจนางก็อดร้องเตือนไม่ได้ ขันทีนำทางมีรูปร่างที่ผ่ายผอม และถ้าหากเขามีเจตนาที่ไม่ดีจริงๆ นางจะเตะเขาให้คว่ำแล้ววิ่งหนีไป ขันทีก้มหัวลง แล้วตอบกลับโดยไม่ลังเล “เรือนเจียวชวน!” “เรือน?” เซี่ยเชียนฮวันรู้สึกประหลาดใจมากขึ้นเรื่อยๆ

‘เจ้าทำอะไร’ ‘สักวันเจ้าจะรู้เอง’ ‘ประเดี๋ยวก่อน เจ้าชื่ออะไร’ ‘ซุนหลวนคุน’ เขาตอบ ‘จำแช่ของข้าให้ดี วันหน้าข้าจะให้เจ้ามาใช้แซ่เดียวกับข้า’ “หรูซื่อ” หญิงสาวสะดุ้งสุดตัว นางหันขวับมองเจ้าของเสียงกระด้าง สายตาคมปลาบนั้นทำให้นางก้าวถอยหลังจนไปชิดชั้นวางตำรา ซุนหลวนคุนเ ห็นท่าทางถอยหนีถอนหายใจ และไม่คิดก้าวเข้าไปใกล้อีก

สุดแสนกำลังจะก้าวขึ้นบันไดบ้านพลันหยุดฝีเท้า หันกลับไปมองชานนท์ทั้งตัว “มีอะไร” “เพื่อนน้องส้ม ชื่อทอฝัน ลูกบ้านร้านทองสุวรรณ” “คนนี้กูรู้จัก” “ไม่มีอะไร เห็นพวกน้องพูดเรื่องพี่จอม มอหกห้องหนึ่ง”