ขันที Novels & Stories

ขันทีน้อยนายหนึ่งก้มหน้าก้มตายกจานขนมหวานบรรจุลงในกล่องไม้สำหรับใส่อาหารอย่างขะมักเขม้น รอจนหัวหน้าขันทีผู้คุมห้องเครื่องเดินผ่านไปตรวจงานยังส่วนอื่น มือหยาบหนาก็รวบผ้าผูกเป็นปมเพื่อกักเก็บความร้อน แล้วยกกล่องอาหารในห่อผ้าผืนงามเดินตามกลุ่มขันทีออกไป ขันทีผู้นั้นเดินตามหลั

ฮ่องเต้ยิ้มขมขื่น “เรื่องขันทีของตำหนักร้อยดาวข้าช่วยพูดกับฮองเฮาให้เจ้าเรียบร้อยแล้ว ต่อไป เจ้าขันทีคนนั้นเป็นคนของตำหนักร้อยดาวโดยสมบูรณ์ฮองเฮาไม่ขอรับตัวคืน ข้าได้มอบขันทีคนใหม่ให้ฮองเฮาไปแล้ว” “ขอบพระทัยฝ่าบาท”หว่านหนิงย่อตัวเคารพอย่างที่คิดว่าสวยงามที่สุด

🌷คุย🌷 กรี๊ดดด อีพี่หน้าด้านมาก ตีมึนมาก ขอกันซึ่งๆหน้าแบบนี้ก็ได้หรอ พี่น้องเหลี่ยมจัดพอกันเลยทุกคนว่าไหม 5555 แล้วแบบนี้ยัยเพลงขวัญจะรอดไหมนะ แล้วคลิปที่ว่านี่มีจริงหรือเปล่ามาตามลุ้นกัน อิอิ ฝากเรื่องพี่ชายอีพี่ซีนายด้วยนะคะ เฮียซันแซ่บเวอร์ ชื่อเรื่องว่า เฮีย ขาอย่ากินหนู

ความผิดปกติของขันทีพอดี เขารีบตะโกนให้ปกป้องฮองเฮาและพระชายาเสียงดัง ผู้คุ้มกันทั้งหมดรีบจัดการฆ่าขันทีซึ่งกลั้นใจพุ่งเข้าใส่ด้านหลังฮองเฮาเมื่อถูกคนจับได้ โชคดีที่ความวุ่นวายเล็ก ๆ ครานี้ไม่มีใครบาดเจ็บ ฮองเฮาหันไปมองกุ้ยเฟยด้วยสายตารังเกียจ พระนางรู้ว่าขัน ทีผู้นั้นเป็นคนสนิทของกุ้ยเฟย

ชะนี "นังชะนีเป็นอะไรฮือยิ้มไปพิมพ์ไปแอบมีผัวไม่บอก" "โอ๊ยตกใจกะเทยมาเรียกซะดังเชี่ยนะ" "แม่คนขวัญอ่อนฉันแหกปากตั้งนานแล้วค่ะแกนั้นแหละมั่วคุยกับใครอยู่ไหนมาดูชิ" บอมบี้ไม่พูดเปล่ารีบยกมือไปดึงโทรศัพท์ไอซ์กะจะเอามาดูเพราะวันนี้มันมาแปลก

เมื่อเห็นสภาพแวดล้อมที่รกร้างเปล่าเปลี่ยว ในใจนางก็อดร้องเตือนไม่ได้ ขันทีนำทางมีรูปร่างที่ผ่ายผอม และถ้าหากเขามีเจตนาที่ไม่ดีจริงๆ นางจะเตะเขาให้คว่ำแล้ววิ่งหนีไป ขันทีก้มหัวลง แล้วตอบกลับโดยไม่ลังเล “เรือนเจียวชวน!” “เรือน?” เซี่ยเชียนฮวันรู้สึกประหลาดใจมากขึ้นเรื่อยๆ

‘เจ้าทำอะไร’ ‘สักวันเจ้าจะรู้เอง’ ‘ประเดี๋ยวก่อน เจ้าชื่ออะไร’ ‘ซุนหลวนคุน’ เขาตอบ ‘จำแช่ของข้าให้ดี วันหน้าข้าจะให้เจ้ามาใช้แซ่เดียวกับข้า’ “หรูซื่อ” หญิงสาวสะดุ้งสุดตัว นางหันขวับมองเจ้าของเสียงกระด้าง สายตาคมปลาบนั้นทำให้นางก้าวถอยหลังจนไปชิดชั้นวางตำรา ซุนหลวนคุนเ ห็นท่าทางถอยหนีถอนหายใจ และไม่คิดก้าวเข้าไปใกล้อีก

สุดแสนกำลังจะก้าวขึ้นบันไดบ้านพลันหยุดฝีเท้า หันกลับไปมองชานนท์ทั้งตัว “มีอะไร” “เพื่อนน้องส้ม ชื่อทอฝัน ลูกบ้านร้านทองสุวรรณ” “คนนี้กูรู้จัก” “ไม่มีอะไร เห็นพวกน้องพูดเรื่องพี่จอม มอหกห้องหนึ่ง”

ขันทีชรารีบเดินเข้ามาใกล้ด้วยสีหน้าคาดหวังว่าจะได้รับของกำนัลที่ถูกใจ “นี่ของท่าน” ยื่นห่อของบางอย่างตรงหน้า ขันทีชรารีบก้มศีรษะลงนอบน้อม เฉินอี้เหมยคว้ามือที่ลำคอของขันทีชราจิกเล็บลงลำคอบาดลึก สุดแรงไม่ออมมืออยากจะฆ่าให้ตายด้วยซ้ำถ้าไม่ต้องใช้งาน

ขันทีซานเป่าแสดงสีหน้าไร้อารมณ์ เหมือนไม่ได้ยินอะไร “ลากมันไปตัดหัว ในเมื่อขันทีผู้ถือพู่กันฝ่ายตรวจฎีกาไม่ฟังข้า เช่นนั้นก็ช่างเถอะ”