ขันที Mga Nobela at Kwento

ที่เขามองนางด้วยสายตาค้นหา คืออะไรกัน? ค้นหาเศษผักชีที่ติดตามซอกฟันนางเช่นนั้นหรือ? อุบาทว์สิ้นดี!!! "อะไรของเจ้า!!! ข้าเตือนเพราะหวังดี เศษผักชีนั่นติดฟันหน้าเจ้าชัด ๆ"

ขันทีเกาสะดุ้ง "พ่ะย่ะค่ะ" "จับกุมผู้เกี่ยวข้องทั้งหมด" "พ่ะย่ะค่ะ" "ไม่ว่าจะเป็นผู้ใด" "พ่ะย่ะค่ะ" "ไม่มีข้อยกเว้น"

เซี่ยเยว่หลันพยักหน้า ก่อนหันไปกล่าวกับขันทีเป็นครั้งสุดท้าย “จงจำคำพูดของเจ้าให้ดี หากมีผู้ใดถาม เจ้าต้องพูดเฉพาะสิ่งที่เห็นและได้ยินด้วยตนเองเท่านั้น อย่าเพิ่ม อย่าตัด และอย่าเอ่ยชื่อผู้ใดเพียงเพราะหวาดกลัว” ขันทีพยักหน้าทั้งน้ำตา

ขันทีอัน ชื่อเต็มว่าอันหย่วนหัง เป็นขันทีน้อยรูปร่างค่อนข้างอ้อนแอ้นบอบบาง หน้าตาตามแบบฉบับหนุ่มน้อยจิ้มลิ้มน่ารัก เดินค้อมหลังนอบน้อมเข้ามาอุ้มเสี่ยวหู่อย่างเบามือ ‘อุ้ย หน้าตาดีจัง น่ารักมาก’ เถียนจิ้งหลานเห็นความงามของขันทีน้อยก็เคลิ้มไปครู่หนึ่ง ก่อนนึกถึงเรื่องสำคัญว่าต้องอ าบน้ำ

เธอค้อนให้เขาอย่างหมั่นไส้ “พี่หมายตาไว้แล้วคนนึง ใส่ซีทรูเนื้อบางเบา ผิวนี่ขาวจั๊วะเลย น่าฟัดที่สุด” กันต์ยั่วคนบนตักและได้ผลเกินคาด “พี่กันต์ นี่แน่ะๆ” ปาหนันหันมาประทุษร้ายเขาด้วยความโมโหหึง

ตำหนักไทเฮา “เป็นอย่างไรบ้างฝ่าบาทกับขันทีคนใหม่” “มีแต่เสียงกรีดร้องเพคะ” หรูหราน เอ่ยปากยิ้มๆ ไทเฮาวางถุงหอมที่เลือกหยิบมาดูทีละอันลงในถาด ถอนหายใจยาว

อี้จื่อเซวียนเอ่ยขึ้นเสียงเรียบแต่แฝงไปด้วยความหงุดหงิด ขันทีคนสนิทสะดุ้งโหยงจนตัวสั่น รีบก้มหน้าลงต่ำแทบชิดพื้น “น้ำชา ขันทีจางกำลังไปยกมาให้แล้วพ่ะย่ะค่ะ” “ข้าหมายถึง ขนม... อะไรพวกนั้น”

พันศักดิ์แนะนำมังคุดให้ทนายสมบัติได้รู้จัก มังคุดรีบยกมือไหว้ “หน้าตาน่ารักเชียวครับ” ทนายสมบัติเอ่ยชม “คุณศักดิ์จะออกเดินทางวันไหนครับลุงจะได้ให้คนมารับ”

ขันทีกวงซุนยิ้ม “เช่นนั้นกระหม่อมให้คนเตรียมพริกเสฉวนชั้นดีจากเป่ยจิง ดีไหมพ่ะย่ะค่ะ” “ไม่ต้อง ไม่รู้ว่าจะเจอไก่ป่าหรือไม่” ถอนหายใจ

"นายกอดฉันทำไมทีโอ อ๊ะ!" 🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥