ชญาน์พิมพ์ Novels & Stories

“แกนี่! พูดอะไรทะลึ่งตึงตัง มาสามน้ำสี่น้ำอะไร” “อ้าว! ก็มีทั้งปิงวังยมน่าน ก็ครบทั้ง 4น้ำ ทิพย์พูดผิดตรงไหน คุณป้าขาคิดอะไรอยู่เนี่ย คิดถึงน้ำอะไรคะ”

บังเอิญหยางชิงเหอมาหาจ้านเฉิงอิ้นและต้องการเพิ่มกำลังคนไปช่วยทำแม่พิมพ์พอดี ครั้นเธอเห็นเครื่องถ่ายเอกสารกับโน้ตบุ๊กยี่ห้อจวี๋ เธอแทบจะวิ่งเหยาะและเบียดเข้าไปท่ามกลางฝูงชน “อ๊ากกก…โน้ตบุ๊ก เครื่องถ่ายเอกสาร น้ำหมึกและกระดาษสี่เอ…”

อันอันกล่าวออกมาทั้งน้ำตา ซึ่งกว่าที่พวกเขาทั้งหกจะประสบความสำเร็จไม่ใช่เรื่องง่ายเลยทีเดียว และคนที่เด็กหญิงต้องขอบคุณเป็นที่สุดก็คือคน ผู้นั้นที่มีตัวตนอยู่จริงในราชวงศ์ซ่งเหนือ ปี้เซิงผู้ที่คิดค้นตัวเรียงพิมพ์[2] ขึ้นมา

สุดท้าย หมิงหลินเชี่ยนดึงกระดาษจดหมายที่ถูกพับเป็นสามทบออกมาจากซอง เธอค่อยๆ คลี่มันออก ตัวอักษรสีดำที่ถูกพิมพ์ด้วยเครื่องพิมพ์ดีดอย่างเป็นระเบียบ ปรากฏเด่นหราอยู่บนหน้ากระดาษสีขาวสะอาดตา ด้านบนสุดมีตราสัญลักษณ์ของสมาคมเทนนิสแห่งชาติประทับอยู่อย่างเป็นทางการ นั ยน์ตาของเธอกวาดอ่านข้อความในจดหมายทีละบรรทัด ทีละตัวอักษร อย่างละเอียดถี่ถ้วน

หนานฉีหวาง ขอเพียงเขาจดจำสัญญาที่เคยรับปากเอาไว้ เฟิ่งหนิงก็จะปลอดภัย. [1] จากนี้บทสนทนาระหว่างหญิงสาวกับเฟิ่งหนิงผู้เขียนจะใช้สัญลักษณ์ --- นำหน้าและปิดท้ายประโยคนะคะ [2] หมายเลขหนึ่ง ในภาษาจีนคือ อี

ยี่สุ่นถอนหายใจเบาๆ รู้สึกเป็นกังวลที่เห็นน้องสาวสนิทสนมกับคุณสินธุ์ ผู้ชายคนนั้นน่ากลัวเหลือเกิน หญิงสาวพยายามอ่านหนังสือเหล่านี้ แรกทีเดียวเธอก็ไม่ค่อยเข้าใจนัก การใช้คำ การสะกดคำ การเรียบเรียงประโยคมันต่างจากในยุคปัจจุบันอยู่มาก แต่เมื่ออ่านไปสักครึ่งเล่ม เริ่มทำความค ุ้นชินกับภาษาไทยสมัยก่อน เธอก็ทำความเข้าใจได้

โชคดีที่ หลี่หลงหลินประดิษฐ์การพิมพ์แบบตัวเรียงดินเหนียว การพิมพ์แบบนี้มีข้อเสียมากมาย เช่น ตัวอักษรไม่ชัดเจน แต่มีข้อดีอย่างหนึ่งที่ยิ่งใหญ่ นั่นคือความเร็วที่รวดเร็วมาก คาดว่าภายในเวลาเที่ยงวัน หนังสือพิมพ์วิชาการต้าเซี่ยฉบับพิเศษชุดแรกก็พิมพ์ออกมาได้แล้ว

ปาหนันมองร่างเล็กป้อมแสนรักที่หลับสนิทอยู่บนเตียงอย่างเอ็นดู ก่อนจะจุมพิตกระหม่อมเล็กแทนคำอวยพรให้นอนหลับฝันดี สิงหามองการกระทำของหญิงสาวตรงหน้าด้วยดวงตาคมที่อ่อนแสงลงอย่างเห็นได้ชัด “คุณสิงห์จะรับชาไหมคะเดี๋ยวฉันไปชงให้ พอดีเพื่อนซื้อชาตัวใหม่มาฝาก...ชาคาโมมาย ช่ว ยให้หลับสนิท” ปาหนันเอ่ยถาม

ปานดาวตวาดลูกเลี้ยงเสียงดังลั่น “พี่หาญเป็นคนดี” “หน็อย... แกอยู่กับมันเหรอ ถึงรู้ว่ามันเป็นคนดี แค่เขียนจดหมายหากันจะโกหกตอแหลยังไงก็ได้” เสียงรถที่แล่นมาจอดหน้าบ้านทำให้ทุกคนหันไปมอง เป็นกวินนั่นเองที่กลับมาจากที่ทำงาน

ตอนที่ 1 นรลักษณ์ศาสตร์ ร่างกายหรือผิวกายคนเรามักมีไฝ ปาน หรือขี้แมงวันอยู่ที่ใดที่หนึ่งอย่างน้อยหนึ่งเม็ด ในการดูลักษณะบุคคลชายหรือหญิง ศาสตร์พยากรณ์ของชาวจีนโบราณที่ได้มีการศึกษาตำแหน่งของไฝในร่างกายได้รวบรวมเป็นสถิติการทำนายลักษณะของบุคคลแต่ละประเภทสืบ