ถังเป่า หนูน้อยนำโชคแห่งบ้านตระกูลซู นิยาย & เรื่องราว

"เงินถุงนี้พ่อให้เจ้า เจ้าอยากนำไปซื้อสิ่งใดก็ตามใจเจ้าเถิด เหมี่ยวเอ๋อร์เจ้าจงจำเอาไว้ เจ้าคือลูกสาวของพ่อ ไม่ว่าจะเกิดสิ่งใดขึ้น เจ้าคือลูกของพ่ออยู่วันยังค่ำ คิดเสียว่านับจากวันนี้ไปที่จวนตระกูลจางคือบ้านของเจ้าเถอะนะ" เจี่ยงหร่านที่ได้ยินเช่นนั้นก็ชะงักไปชั่วอึดใจ ดวงตาพลัน แดงก่ำขึ้นมา นางพยักหน้าเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ย "เจ้าค่ะ ตระกูลจางคือบ้านของข้า พวกท่านคือคนที่ข้ารักที่สุด"

นางเอ่ยบอก แล้วใช้ลูบหัวม้านามว่าถังเป่าที่นางตั้งชื่อให้ “ถังเป่า ซู่จินคือนายของเจ้า จงเชื่อฟังคำสั่งของนางนะ” เขาเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม มองไปยังใบหน้างดงามของนางที่เหมือนจ่างซุนหวางโฮ่วไม่มีผิดเพี้ยน

คุณหนูซูส่ายหน้าช้าๆ ไม่ต้องการให้เรื่องนี้รั่วไหลไปทั้งจวน แล้วย้อนมาทำลายฐานอำนาจตน แต่คิดหรือว่าคนสอดรู้ในจวนแห่งนี้จะมีเพียงแต่ซูผิงผิง ภาพความชิดใกล้เกินกว่าญาติผู้พี่ผู้น้องแจ่มชัด ความรุ่มร่ามของนายท่านถังกำลังทำให้จวนหอการค้ามีเรื่องสนุกสนานแล้ว!

ตอนที่ 62 แว่วเรื่องราวมงคล3 “ข้าอยากไปจวนตระกูลไป๋ ขนมฝีมือพี่หญิงซูเจียวอร่อยจริงๆ ท่านแม่ก็ยังชื่นชม” เสี่ยวเป่าเอ่ยพลางเหล่ตามองท่านอาของเขาที่ดวงตาพราวระยับราวกับมีดวงดาวนับพัน ซึ่งเขาคงเดาได้ถูกแล้วว่า...สตรีในดวงใจนั้นเป็นผู้ใด

และเมื่อนางได้รับอนุญาต ไป๋เสวี่ยก็ได้นำฆ้องของคณะละครมาตีโดยที่ปากเล็ก ๆ ก็ตะโกนในสิ่งที่ทำให้ผู้คนไม่อาจเมินเฉย “พ่อแม่พี่น้องทุกท่าน ตัวข้ามีนามว่าเป่าเปา ข้าน้อยมีการแสดงหนึ่งจะให้พวกท่านได้รับชม หากว่าทุกท่านเกิดพอใจข้าไม่ขออะไรมากนอกจากเศษเหรียญในมือของทุกท่าน ” เสียงของเจ้าตัวเล็กได้เรียกพี่น้องของตนให้วิ่งมาทางนางด้วยความสงสัย “เสี่ยวตง น้องสาวของเจ้าจะทำสิ่งใด พวกเราหาได้ขาดเงินไม่”

ฟู่เซียนหรู น้องสาวของฟู่เลี่ยงหรงปลอบโยนว่าที่พี่สะใภ้ของเธอ หลังจากที่พวกเธอได้เจอกับถังเจียวมิ่ง คนในครอบครัวของเธอต่างก็ชื่นชอบอีกฝ่ายและคาดหวังว่าสะใภ้คนโตของตระกูลฟู่จะเป็นถังเจียวมิ่งคนนี้ และครอบครัวของเธอก็ยิ่งรู้สึกยินดีขึ้นไปอีก เมื่อถังเจียวม ิ่งคนนี้ ก็ถูกตาต้องใจกับพี่ชายของเธอนั่นเอง ดังนั้นครอบครัวของเธอจึงได้ส่งเธอมาเป็นไม้กันหมา เพื่อคอยกันไม่ให้ชายหนุ่มในคนไหนเข้ามาจีบอีกฝ่ายได้ +++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

ซีหวินได้ยินลูกชายคนโตพูดเช่นนี้ก็กลั้นน้ำตาเอาไว้ไม่อยู่ นางจึงยกผ้าเช็ดหน้าซับน้ำตาที่ไหลเอ่อลงมา “ท่านย่าท่านอย่าร้อง ข้าปลอบท่านไม่เป็นนะ แต่ข้ามีแมวที่บ้านข้าหลายตัวเลยล่ะ ท่านอยากเลี้ยงสักตัวหรือไม่ เป็นลูกของหนิวหนิวกับไป๋ไป๋ ข้าตั้งชื่อมันว่า ต้าเป่า เอ้อร์เป่า และซื่อ เป่า ตัวมันอ้วนกลม ๆ ขาว ๆ ท่านแม่บอกว่าเหมือนข้า”

ที่ห้องพักของซูเมี่ยวจิน คนทั้งครอบครัวฉางไม่กล้าส่งเสียงดังจนรบกวนเวลาพักผ่อนของซูเมี่ยวจิน พวกเขาคุยกันเบา ๆ และเล่นกับเต๋อเป่า เด็กชายตัวใหญ่ที่เป็นสมาชิกใหม่ในตระกูลฉางอย่างสนุกสนาน ฉางเต๋อเป่าเป็นชื่อที่คุณปู่ตั้งให้ ซึ่งมีความหมายว่าการปกป้องคุณธรรมและรัก

ใบหน้าของสาวใช้เต็มไปด้วยน้ำตานองหน้า “ข้าน้อยคือซิ่งฮวาจากจวนตระกูลซูเพคะ ได้โปรดเพคะท่านอ๋อง ท่านอ๋องได้โปรดไปดูคุณหนูของข้าน้อยหน่อยเถิดเพคะ คุณหนูใกล้จะไม่รอดแล้ว” ตงฟางหลีเปิดม่านออกในทันที ก่อนจะขมวดคิ้วเป็นปมเล็กน้อย “คุณหนูของเจ้าเป็นผู้ใดกัน?”

เสี่ยวเป่า “ก็สมควรให้ท่านป้าตีพวกเจ้า เล่นอะไรสกปรก แต่ข้าเองก็อยากลองเล่นด้วยเหมือนกัน ที่บ้านข้าไม่มีพี่น้อง มีข้าเป็นลูกคนเดียว ที่บ้านก็เลยไม่มีเด็ก ๆ น่ะสิ” ซานเป่า