ถังเป่า หนูน้อยนำโชคแห่งบ้านตระกูลซู นิยาย & เรื่องราว

ซูอวิ๋นถอยหลังอย่างหวาดผวา “พะ...พี่จะทำอะไร ฉันคือคุณหนูตระกูลซูนะ! ถ้าพี่กล้าแตะต้องฉัน ตระกูลซูไม่ปล่อยพี่ไว้แน่!”

แม่บ้านยกซุปแก้เมาค้างเข้ามา “เสี่ยวเป่านอนแล้วเหรอคะ” หรงซูถาม เสี่ยวเป่าเป็นลูกชายของเผยหลานหัวกับหรงชิงเหวินที่เพิ่งคลอดปีที่แล้ว อายุครบหนึ่งขวบพอดี

เด็กน้อยร้องให้ออกมาด้วยความดีใจเพราะมีเสื้อผ้าชุดใหม่ใส่ "แต่หนูกลัวว่ามันใส่เปื้อนค่ะ " เด็กน้อยตอบด้วยความไร้เดียงสา "เด็กดีต่อไปนี้พี่สาวเองจะมีชีวิตดีขึ้นยิ่งๆไปมีอะไรพี่สาวย่อมต้องแบ่งปันน้องซูหลิงอยู่แล้ว วันนี้พี่โชคดีค้นเจอเสื้อผ้าของคุณตาคุณยายเก็บเอาไว้ ให้แม่ของพี่ เพราะพวกเราไม่รู้ว่ามันซ่อนอยู่ตรงไหนของบ้านทำให้ได้เจอเสื้อผ้าของเด็กน้อยอายุเท่ากับซูหลิงคง จะเป็นคุณยายเตรียมเอาไว้ให้พี่นั้นเองรับรองว่าพี่ได้มาแบบบริสุทธิ์แน่นอนจ้า แถมมีของทุกคนในบ้านพี่ด้วยนะ"

เสิ่นจิวซิ่งเอ่ยขึ้น “ไม่ได้!!! ถังซูเจียวเป็นบุตรสาวของข้า อย่างไรเรื่องงานแต่งของนางก็ต้องเป็นจวนตระกูลถังที่ดูแล ไม่ลำบากให้ท่านเสิ่นมาจัดการให้หรอกขอรับ” ถังซีฮั่นเอ่ยขัดขึ้นมาทันที

“สวรรค์โปรด ตระกูลเป่ยคือหนึ่งในสามตระกูลสูงสุดของดินแดนไร้ขอบ ใครจะคิดว่าพวกเขาจะลดตัวมาเยือนถึงที่นี่” ถังอีอี บุตรสาวคนเดียวกำลังนั่งปักผ้าอยู่ริมหน้าต่าง ยกหัวขึ้น ริมฝีปากงามเผยยิ้มอ่อน ในแววตาฉายแสงคาดหวังแปลกประหลาด “ตระกูลเป่ยมาหาเราด้วยเหตุอันใดกันเจ้า คะท่านแม่ หรือว่า...”

เป็นจริงอย่างที่ต้าหลางกับจางกุ้ยคิด ซูมี่เมื่อมีเป่าเปาทุกอย่างก็เหมือนจะง่ายดาย สมุนไพรที่เก็บมา หรือแม้แต่จะตากแดด จะหั่นก็ล้วนแล้วแต่เป็นเป่าเปาที่ใช้พลังวิเศษช่วยเหลือ ซูมี่นางมีหน้าที่จริงๆเพียงไม่กี่อย่างเท่านั้น เวลาทั้งหมดนางใช้เล่นไปกับเจ้าลูกสุนัขป่าตัวน้อยทั้งส องตัว แล้วตอนนี้ยังมีลูกของเสี่ยวเฮยที่ออกจากป่าชั้นกลางมาเล่นอยู่กับพวกนางอีกด้วย

นางหลี่รวบผมของซูหวั่นอย่างชำนาญ และพึมพำว่า "ผู้ชายคนเดียวในบ้านใหญ่ของตระกูลเป่าคือเป่ายวี้ เป็นไปได้ไหมว่า...เป็นไปไม่ได้ นั่นคือน้องสาวของเขานะ" ซูหวั่นก็เกิดสงสัยขึ้นมาเหมือนกัน และคาดว่าซิงหนิงคงจะได้ข่าวมาผิดๆ ไม่เช่นนั้น มันจะเกี่ยวข้องกับบ้านใหญ่ของตระกูลเป่าได้อ ย่างไร

ซูชิงอู่โค้งริมฝีปากของนางเล็กน้อยแล้วพูดว่า "ใต้เท้าอัน ซูเคอเป็นนายน้อยตระกูลซูของข้า เขาเพิ่งถูกเด็ก ๆ ในตระกูลอันของท่านผลักลงไปในน้ำเมื่อสักครู่ ข้าไม่ควรคิดบัญชีกับพวกท่านงั้นหรือ?” พี่สะใภ้ใหญ่อันรีบเงยหน้าขึ้นแล้วพูดว่า "นั่นเป็นเพียงการเล่นกันของเด็กสองสามคนเ ท่านั้น พระชายาไม่จำเป็นต้องพาผู้คนมากมายมาที่จวนของข้า? เหตุใดท่านจึงทำเรื่องเล็กเหล่านี้ให้เป็นเรื่องใหญ่?"

ไม่ผิดที่ว่าตระกูลซูนั้นร่ำรวย แต่ซูกั๋วเย่ามีชื่อว่าเป็นปลาเน่าในตระกูลซู เหมือนกับลูกเขยเศษสวะของเขา เขาไม่ได้อยู่ในตำแหน่งสำคัญ และไม่มีตำแหน่งในบริษัทอะไร แล้วเขาจะสามารถซื้อบ้านที่นี่ได้อย่างไร “บางทีเขาอาจจะแค่เล่นตลกเท่านั้นแหละ เขาจะมีปัญญาซื้อบ้านที่นี่ได้ ยังไง” ถังเฉิงเย่พูดด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน

เสี่ยวเป่า “ก็สมควรให้ท่านป้าตีพวกเจ้า เล่นอะไรสกปรก แต่ข้าเองก็อยากลองเล่นด้วยเหมือนกัน ที่บ้านข้าไม่มีพี่น้อง มีข้าเป็นลูกคนเดียว ที่บ้านก็เลยไม่มีเด็ก ๆ น่ะสิ” ซานเป่า