นักล่า Novels & Stories

เธอผละมาจากความสามารถในการมองหน้ากระดานมาตั้งใจฟังจาเว็คพูดทันทีซึ่งจะทิ้งช่วงโยนให้อีกฝ่ายอย่างบลัดผู้ที่กำลังจะเป็นลายเมืองหน้าด่านอันเป็นผลมาจากการเพิ่มขึ้นของมาดักเขาไปเสียทุกทางที่ไม่ต้องเดินทางไหนถูกกินทำศูนย์กลาง " ครับ เห็นด้วยในนาม Hunter " " แบบพวกล่าเหยื่อคะเพื่อค้น หา " เธอนึกถึงภาพยนตร์ วาร์เฮลซิ่ง และภาพยนตร์อื่นๆ มักมีนักล่านักล่าที่มาเสมอ... นักล่าหัวดีเซลที่ขึ้นเมืองเพื่อผดุงคุณธรรม

และไม่นานต่อมา นักฆ่าล่าค่าหัวสูงวัยรายหนึ่งได้เดินทางหลบหนีทางการมาจนมาเจอบ้านกลางป่าที่นางอาศัยอยู่ นักฆ่ารายนั้นได้เดินทางมาเจอเข้ากับเขาที่เป็นดั่งปราการคอยปกป้องนางอยู่

เพราะสาเหตุนี้นักฆ่าส่วนใหญ่จึงต้องปกปิดตัวตนที่แท้จริงไว้เป็นอย่างดี ยกเว้นพวกที่มีความมั่นใจมากว่าจะไม่มีผู้ใดล่าตนได้อย่างนักฆ่าอันดับหนึ่ง บรานโด ไม่ผิดจากที่อะเลสซิโอว่าไว้ พวกนักล่ามาถึงแล้ว ปัง! ปัง! ปัง! กระสุนปืนบินว่อน การปะทะเกิดขึ้น ณ ลานจอดรถหลังร้าน 'เลอแลงก์'

เงามืดจากหลังต้นไม้ร่อนลงมาประดุจมัจจุราชสวมหน้ากากสุนัขป่าสีตน พวกมันคือ ‘หมาล่าเนื้อ’ กลุ่มนักฆ่าที่เหี้ยมโหดที่สุดที่ตามกลิ่นมาจนพบ “ปกป้องนายหญิง! ส่งรถม้าออกไปเดี๋ยวนี้!” องครักษ์ที่เหลืออยู่ชักดาบยาวออกมาปะทะกับศัตรู แววตามุ่งมั่นเตรียมสละชีพ ประกายไฟจากการ ปะทะของเหล็กกล้าสว่างวาบท่ามกลางหิมะสีขาว

ไม่ใช่กล้ามของนักเพาะกาย แต่เป็นร่างของคนที่เคยผ่านการต่อสู้ เส้นผมสีดำตัดสั้นเรียบง่าย ใบหน้าคมคายราวกับแกะสลัก ดวงตาสีดำเข้มเย็นเฉียบเหมือนน้ำแข็งกลางฤดูหนาว สายตาของนักล่าเป็นสายตาที่ทำให้คนจำนวนมากในวงการธุรกิจหวาดหวั่น เพราะบางคนล่มจมบางคนสูญสายลึกลับหรือไม่ก็หม ดลมหายใจด้วยสาเหตุคลุมเคลือ

หมายอีกครา อีกครั้ง เพียงแค่ปลายนิ้วของเขาสัมผัสลงไปบนพื้นที่ไวต่อความรู้สึก ภัทรพิชาก็หดงอขาขึ้นมาแนบชิดกับลำตัวเอาไว้เพื่อปิดบังการรุกราน แต่แรงของชีวินที่มีมากกว่านั้นทำให้เขายังคงสามารถแตะต้องตัวตนที่ภัทรพิชาพยายามปิดบังเอาไว้ต่ออีกจนได้ จนกระทั่งนิ้วร้ายได้ สอดลึกผ่านร่องความอุ่นชื้นเข้าไปภายใน แน่นอนว่าสิ่งที่ภัทรพิชาทำได้คือเพียงปล่อยให้น้ำเสียงครวญครางแผ่วเบาเท่านั้นที่หลุดรอดออกมา

กระสุนปืนจากปลายกระบอกปืนสั้นในมือแดเนียลเจาะเข้าไปตรงกลางเป้าอย่างแม่นยำภายในสนามยิงปืนส่วนตัวที่มีพื้นที่กว้างใหญ่พอสมควร "นายครับ รู้ที่ซ่อนของพวกมันแล้วครับ"มิคเข้ามารายงานการเคลื่อนไหวของกลุ่มมาเฟียข้ามชาติ "ดี จัดการพวกมันคืนนี้เลย"ยกยิ้มมุมปาก

อะคิพูดเสียงดัง “ฆ่าน่ะสิ ก่อนพ่อจะมาเจอมันนะสิ” อินตันโมเมนพุ่งไป หมายจะสังหารไอแซก อะคิเห็นฮารุดูไม่กลัวอะไรเลย “ท่านนัทสึ แฟนฉันเป็นนักล่าปีศาจนะ อีกอย่างเขาเป็นเนฟิลิม”

ผมสีดำขลับ คิ้วดกหนาเปี่ยมด้วย ราศีของผู้นำ สันจมูกโด่งตรง ดวงตาเหยี่ยวเรียวยาว นัยน์ตาสีดำเข้มและลึกล้ำราวกับไร้ก้นบึ้ง ส่องประกายเย้าแหย่ ริมฝีปากบางเฉียบเผยรอยยิ้มปีศาจ ราวกับพึงพอใจที่จับเหยื่อได้ ร่างกายทั้งหมดแผ่ซ่านความเผด็จการและยะโสของนักล่า นักล่า? ? คนที่ควรจะเป็นนักล่าต้องเป็นเธอสิ! แต่... ความรู้สึกกดดันนี้คืออะไร? ตลอดหลายปีที่ใช้ชีวิตอยู่ในโลกที่เต็มไปด้วยกลิ่นคาวเลือด นี่เป็นครั้งแรกที่แชมเปญรู้สึกถึงแรงกดดันมหาศาลเช่นนี้ ราวกับว่าความรู้สึกนี้มันคล้ายกับ...คีริน!

“คน? ถ้ามันทำให้พวกเราตายกันหมด ฉันไม่แคร์ว่ามันจะเป็นคนหรือสัตว์!” “แกมันขี้ขลาด” นักล่าอีกคนสบถ ดึงปืนออกมาถือแน่น ออร์เรนก้าวเข้ามาตรงกลาง แขนกลของเขายกขึ้นช้าๆ