มาหยาของนายหัว นิยาย & เรื่องราว

ชายหัวหน้าพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา “นี่พวกแกเป็นใคร!!! มาจับผิดคนแล้ว นายแกเป็นใครฉันไม่รู้จัก” ภูผาถามเสียงแข็ง

คมสันที่เห็นว่าเรื่องชักจะไปกันใหญ่ รีบเดินไปยังที่เจด้าหลบอยู่ ขยิบตาให้เธอแกล้งสลบ จากนั้นก็ตะโกน “นายหัว เจอแล้วครับ!! เจอแล้ว!” ได้ยินปุ๊บนายหัวโผขึ้นจากน้ำทันที เรียกว่าเหาะก็ยังได้ เมื่อเห็นเธอเขารีบพุ่งเข้าไปกอด สีหน้ายังไม่หายซีด ไม่คลายจากความตระหนกเมื่อเห็นห ญิงสาวนิ่งไม่ได้สติ

“แต่เธอยืนยันนะคะว่าจะพบนายหัวให้ได้” “คุณเป็นลูกน้องใครกันแน่อิงอร เป็นลูกน้องผมลูกน้องของเขา” นายหัวหนุ่มทำเสียงเครียดทำให้อิงอรต้องก้มหน้ารับคำสั่งนั้นแล้วรีบออกไป

ครืด ครืด สายซ้อนของหยาดดังขึ้น ไอ้นี่มันคือหนึ่งในพวกของสมิงและบุหรี่ เป็นเพื่อนชายที่ชื่อเหมือนผู้หญิง โดนล้อชื่อพ่อล่อชื่อแม่บ่อยๆ แต่ก็มีสกิลต่อยตีขั้นเจ๋ง เอาไว้ใช้ประโยชน์ได้เวลาที่อาฆาตมาดร้ายใคร หรือหมายหัวใครไว้อยู่ “น้องหยาดโทรมา กูคงต้องวาง จะบอกว่าม ึงแอ็กซิเดนซ์ละกันไอ้เวร” [เค] ติ๊ด

นับดาวที่ยืนฟังมานานทนไม่ไหว หญิงสาวหันไปแหวเสียงดัง พร้อมทั้งส่งสายตาค้อนขุ่นให้ “ครับ ว่าแต่จริงไหมครับ ?” “ไม่มีเรื่องจะคุยแล้วหรือไง ปากเสีย ไปนิ้ง อย่าไปเสวนากับพวกผีเจาะปากเลย” นับดาวด่าจบก็สะบัดหน้าพรืด คว้ามือหลานสาวคู่หมั้นออกมาทันที

เต๋ากระซิบตอบใหญ่เบาๆ เรื่องชบาถือว่าเป็นเรื่องต้องห้าม หากใครเอ่ยชื่อเธอให้นายหัวได้ยิน ถ้าไม่โดนมองด้วยสายตาปานจะแดกหัวก็โดนไล่ตะเพิดเหมือนหมูเหมือนหมาให้ออกไปพ้นๆ หน้า ไม่มีใครกล้าลองของสักคนเพราะรู้ดีตอนนายหัวโกรธนั้นอันตรายยิ่งกว่าพายุทอร์นาโดเสียอีก “เที่ย งแล้วนายหัวอยากกินไรดีครับ” “…” “นายหัวครับ” เต๋าเรียกซ้ำ “นายหัวได้ยินม่ายครับ” (นายหัวได้ยินไหมครับ) ใหญ่ช่วยด้วยอีกแรง นายหัวหันมองหน้ากันอย่างช้าๆ ไม่สนใจเสียงเรียกจากพวกเขาราวกับยังคงหยุดคิดเรื่องอื่นไม่ได้

หลี่หยวนหยวนยิ่งดูก็ยิ่งรู้สึกว่าผู้ชายตรงหน้าต้องเป็นคนเดียวกันแน่ๆ นางจึงยื่นหน้าเข้าไปหาเข้า หยางหลีเหว่ยฟังวาจาประหลาดของนางแล้ว คิ้วของเขาก็ย่นเข้าหากัน “ผู้ใดคือ หัวหน้าหยาง ข้ารู้จักหรือไม่”

มาหยาเดินเข้ามาตามหนุ่ม ๆ ไปที่โต๊ะอาหาร “ตื่นเช้าเลยนะน้องชายสุดหล่อ เอ๊ะ..ตื่นเช้าหรือยังไม่ได้นอน” วันนี้ใคร ๆ ก็เอาแต่ถามคำถามนี้กับเขา

ทุกคนอดไม่ได้ที่จะรู้สึกอุ่นใจกับหัวหน้าหมู่บ้านคนใหม่ที่กำลังจะเข้ารับตำแหน่ง เมื่อมองดูคนที่ยืนอยู่ข้างหัวหน้าหมู่บ้านเฒ่า นั่นมิใช่เหยียนหยาจื่อหรอกหรือ เหยียนหยาจื่อนั้นดีเยี่ยม เหยียนหยาจื่อเป็นน้องชายของท่านผู้อาวุโสเหยียน ย่อมสามารถเป็นที่พึ่งและสร้างประโยชน์ให้แก่พวก เขาได้

หลังจากพูดจบ หัวหน้าหุบเขาก็มองฮองเฮาอย่างพินิจพิเคราะห์ “เสนียดนัก ฉู่เนี่ยนซีเป็นนักโทษ ยังทั้งยังปั่นหัวองค์จักรพรรดิ ข้าต้องการตัดหัวนาง แต่เจ้าก็ยังให้ฮองเฮาไปเชิญนางกลับมาน่ะหรือ?!” ไทเฮาพูดด้วยความเหลือเชื่อและโกรธเคือง