รักครั้งแรกและครั้งสุดท้าย นิยาย & เรื่องราว

สุดท้ายความรักที่กูมอบให้ไปก็ถูกเหยียบย่ำอย่างไม่ใยดี อีนั่นเดินจากไปเหมือนกูไม่มีตัวตน มันเป็นความรักครั้งแรก เซ็กส์แรกที่รู้สึกดีจนไม่อยากหาใครใหม่ แต่นั่นก็แค่ช่วงเวลาสั้นๆ เพราะสุดท้ายเธอก็หักหลังกู ทิ้งให้กูเหลือแต่ความรักที่พังไปแล้ว

เอาจริงเรื่องของพี่รักมันไม่ได้สำคัญเท่ากับเรื่องของนินิวไง คนเดียวที่ทำให้ผมว้าวุ่นได้ขนาดนี้ ป่านนี้จะเป็นยังไงบ้างก็ไม่รู้ ภาวนาขอให้เธออย่าเพิ่งไปหมั้นกับไอ้แก่คนนั้นก่อนที่ผมจะเจอเธอเลย ได้โปรดเถอะ : ROME TALK END : *------------------------------------------*

"เชื่อใจฉันนะ เรามาเริ่มกันใหม่อีกครั้ง" ความรักของเรามันพังไปสองครั้งแล้วนะ มันยังจะเริ่มใหม่ได้อีกเหรอ... "ครั้งนี้ครั้งสุดท้าย มันจะไม่เป็นแบบนั้นอีกแล้ว"

เอ่ยจบร่างสูงก็ประกบเรียวปากสวยได้รูป นัยน์ตาทั้งสองคู่สบตาเข้าหากัน “ที่รักของเชอเนม” “รักที่สุดคับเมีย” ริมฝีปากหนาหยักได้รูปกัดเข้าเรียวปากสวยอย่างหมั้นเขี้ยว “ปัง ปัง” เสียงที่ดังมานั้นทำเอาใบหน้าสวยผละออกจากสาที

“ห๊ะ?” เขาถึงกับงงไปครู่หนึ่ง ฟู่เยี่ยนสวินจึงพูดต่อ “คนรักของฉันตายแล้ว”

วันศุกร์ที่ 14 เดือน กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2568 คุณเคยมีรักครั้งแรกไหม? รักครั้งแรกของคุณเป็นยังไงกันบ้าง

ไม่รักใครอีกเลย เธอคือเมียคนแรกและคนสุดท้ายของฉัน ความทรงจำตั้งแต่วันแรกที่เราพบกัน ความสุขที่เรามีให้กันและกัน ฉันจะเก็บมันไว้ในห้วงความทรงจำไปตลอดชีวิต ฉันรักเธอนะเอิน ทูนหัวของฉัน” ปากหนาเคลื่อนมาทาบทับปากนุ่มทันทีที่พูดจบ บดเบียดเพียงชั่วครู่ ก่อนจะแทรกปลายลิ้นกว าดชิมความหวานเหมือนทุกครั้ง สาวเจ้าเปิดปากรับลิ้นหนาระคายสากอย่างเต็มใจ โต้ตอบพันรัดลิ้นหนาด้วยหัวใจที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความรัก จุมพิตของผู้ชายคนนี้เธอเต็มใจเสมอ...กับคนอื่นไม่ใช่

ฉันจะต้องโดนแฟนตัวเองทำให้ตกหลุมรักซ้ำๆ ไปถึงเมื่อไหร่ เรายืนสวีตหวานด้วยกันราวกับว่าพื้นที่ตรงนี้มีแค่เราสองคน ฉันรักพี่โฬม.... รักแรกและรักสุดท้ายของฉันก็ยังเป็นคนเดิม....

“โฬม…” “ไม่ต้องพูดแล้ว ญ่าเชื่อแล้วว่าญ่าเป็นรักแรกและรักสุดท้ายของโฬม ขอบคุณที่ทำให้รู้ว่า…ไม่ว่าวันเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน โฬมก็ยังรักและรอญ่าเสมอ” เขาเงียบไปชั่วครู่ สายตาเต็มไปด้วยคำถามที่ยังไม่ได้พูดออกมา

“โฬม…” “ไม่ต้องพูดแล้ว ญ่าเชื่อแล้วว่าญ่าเป็นรักแรกและรักสุดท้ายของโฬม ขอบคุณที่ทำให้รู้ว่า…ไม่ว่าวันเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน โฬมก็ยังรักและรอญ่าเสมอ” เขาเงียบไปชั่วครู่ สายตาเต็มไปด้วยคำถามที่ยังไม่ได้พูดออกมา