สัตว์ร้าย Novels & Stories

กอย่าง เคยืนมองครีมที่วันนี้สวมเสื้อยืดกระโปรงสั้น ขาขาวๆของครีมทำให้เค อดเสียดายขึ้นมา อย่างหงุดหงิด เคมองนาฬิกา วันนี้วันเสาร์คงเลิกเรียนพิเศษแล้ว ถึงได้มาเดินซื้อหนังสือ ขาก้าวเข้าไปในร้านหนังสือ แต่กว่าจะถึงตัวครีม เคก็เห็นว่าครีมยืนอยู่กับผู้ชายตัวสูง ขาว ส วมแว่น ท่าทางสนิทสนมกัน ไอ้แว่นมันถือถุงให้ครีมด้วย แสดงว่ามาด้วยกัน เคเดินเข้าไปอย่างหาเรื่อง

เมื่อได้รับคำยืนยันจากหญิงสาว ในที่สุดเดลฟินาก็มีความกล้าพอที่จะหันไปมอง เมื่อได้เห็นสิ่งมีชีวิตนั้น เธอก็อุทานออกมาอย่างลืมตัว มันเป็นสัตว์ร้ายสีดำทมิฬร่างมหึมาคล้ายหมาป่าที่มีนัยน์ตาสีเหลืองคมกริบ และขากรรไกรของมันยังคงอ้าค้างอยู่ เผยให้เห็นฟันที่แหลมคมราวกับใบมีด

Babee:ค่ะ ชานนท์นอนกระสับกระส่ายในห้อง คิดถึงใบหน้าอ่อนเยาว์ เสียงครางอ่อนหวานและเย้ายวนจนทำให้นอนไม่หลับ ภาพร่างเล็กเปลือยเปล่าผุดขึ้นมาในจินตนาการของเขาอย่างชัดเจนทุกท่วงท่าลีลา ‘เป็นอะไรไปวะเนี่ย ทำไมผมเอาคุณออกจากหัวไม่ได้เลยแบม เมื่อไหร่จะถึงวันอาทิตย์วะเนี่ย หงุดหงิดโ ว้ย’

มือหนาโอบร่างบางไว้แน่นเมื่อมีอายังตัวสั่นไม่หยุด “ คุณเป็นอะไรหรือเปล่า ปลอดภัยดีใช่ไหม นั่นมันตัวอะไรคะ ” “วูล์ฟด็อกไฮบริด มันเป็นสัตว์เลี้ยงของฉันเอง ”ราเชนทร์ยิ้มน้อยๆขณะะมองใบหน้าสวยซีดขาวราวกับแผ่นกระดาษ ในใจรู้สึกดีที่รู้ว่าเธอเป็นห่วง

เฟิงต้ายงถามทันที “หมาดำ[2]เป็นสัตว์ที่มีพลังพิเศษจัดการผีปีศาจได้ และอีกอย่างนะข้าก็ไม่ใช่พวกปาหี่หลอกลวงคนหรอกนะ”

ฉินเสี่ยวโหรวประกาศ “ไม่นะ! แค่ผ่านป่านั่น เราอาจจะตายเพราะสัตว์ร้าย มีทั้งเสือ ทั้งหมี และอาจจะมีหมูป่าด้วย”

สัตว์ดุร้ายขนาดใหญ่กระโดดขึ้นลงภายในห้องโถงขณะพุ่งเข้าโจมตีฝูงชนอย่างดุดัน สัตว์ดุร้ายตัวนั้นมีความยาวหลายสิบฟุต ลำตัวของมันมีสีดำและดวงตาของมันก็กลมโต สัตว์ร้ายตัวนี้มีลักษณะคล้ายกับสิงโตที่กำลังเปล่งรังสีความน่าสะพรึงกลัวออกมา ในขณะที่ฟันและกรงเล็บของม ันก็คมกริบราวกับใบมีด ผู้คนนับหมื่นกำลังรายล้อมสัตว์ดุร้ายตัวนั้นเอาไว้ โดยคนส่วนใหญ่เป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของโดน็อก ดิกสัน

ฉันจะบอกยังไงดีไม่ให้มันฟังดูหยายคาย เรียกมันว่าอะไรดีล่ะ เรียกปิ๊กกาจูเหรอแต่ปิ๊กกาจูมันน่ารักนะไม่ได้น่ากลัว หรือจะเรียกว่าอนาคอนด้าดีล่ะ "กลัวอะไร กลัวอันนี้หรือเปล่า" และในขณะที่ฉันกำลังสรรหาคำเรียกจู่ๆแด๊ดดี้ก็ดึงมือของฉันไปสัมผัสกับอะไรบางอย่างที่มันมีความอุ่นเข้าข ั้นร้อนแต่คือมันไม่ได้มีแค่นั้นไงมันมีทั้งความนุ่มๆความแข็งๆความใหญ่ความยาวเท่านั้นยังไม่พอมันยังดิ้นได้ด้วย

24 ตัวร้ายที่รัก รมิดาตื่นขึ้นมาในตอนเช้า เธอทำอาหารรอสามีของเธอที่ตอนนี้นอนหลับอย่างสนิทอยู่บนเตียงสีขาวหนานุ่มที่เมื่อคืนมันเร่าร้อนมาก ๆ เพราะเขาและเธอได้ประลองยุทธ์วิชาสวาทกันอย่างดุเดือด

ดวงตาสีเขียวเรืองแสงนับสิบคู่ที่ลอยเด่นอยู่เหนือพื้นหิมะราวกับดวงวิญญาณอาฆาต ค่อย ๆ เคลื่อนตัวเข้ามาใกล้ แสงจันทร์อันริบหรี่ที่ลอดผ่านกิ่งไม้หนาทึบเผยให้เห็นเขี้ยวคมกริบสีขาววาววับและน้ำลายเหนียวหนืดที่ไหลย้อยจากปากกว้างของสัตว์ร้าย เบื้องหน้าคือหมาป่าทมิฬ สัตว์สายพันธ ุ์ดุร้ายที่ถูกเพาะเลี้ยงและฝึกฝนมาเพื่อการฆ่าฟันโดยเฉพาะ ร่างกายของพวกมันกำยำล่ำสัน สูงเกือบเท่าเอวมนุษย์ ขนสีเทาเข้มหยาบกร้านดุจขนหมูป่า และที่สำคัญที่สุด พวกมันล่ากันเป็นฝูงด้วยยุทธวิธีที่ชาญฉลาดราวกับกองทัพทหาร