สัตว์ร้าย Novels & Stories

เสียงข่วนเบาๆ ดังมาจากกำแพงด้านขวา ตามด้วยเสียงคล้ายเสียงหายใจหอบจากบางสิ่งที่ยังไม่เผยตัว เธอเม้มปากแน่น เสียงข่วนจากกำแพงเมื่อครู่กลายเป็นเสียงคำรามต่ำๆ ก่อนที่เงาดำจะพุ่งออกมาจากเงามืด มันคือ 'วอร์เกรย์' สัตว์ประหลาดหน้าตาเหมือนหมาป่าผสมแมลงสาบ มีฟันแหลมคมเรียงกันแ น่นจนมองแล้วขนลุก "โอ้ย...ข้าไม่น่าพูดแช่งเลย!" เฟลอร์สบถ พร้อมกับตั้งท่าใช้ดาบ

"ดาวไม่เป็นอะไรค่ะ โชคยังดีที่ได้คนของคุณช่วยเอาไว้" "แล้วรู้หรือเปล่าว่ามันเป็นใคร"ซาตานร้ายพยายามข่มความร้อนระอุภายในใจให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ เธอพึ่งเจอเรื่องร้ายมาเขาไม่อยากเอาความร้อนรุ่มไปลงกับเธอทั้งที่เธอพึ่งจะเจอเรื่องเหล่านั้นมา

ฉับพลันนั้นปรากฏสัตว์อสูรตัวใหญ่ยักษ์ ร่างกายคล้ายพยัคฆ์มีปีก มันคือฉยงฉี สัตว์ร้ายบรรพกาล หรือสัตว์ปีศาจแห่งความยุยง ตำนานเล่าขานถึงฉยงฉีที่ชอบกินมนุษย์ กินผู้ที่มีสติปัญญา เป็นหนึ่งในสัตว์ที่ชื่นชอบการดูดกลืนความชั่วร้าย “หลบไปเจ้างูใหญ่”

@เวลาตีหนึ่ง ร่างสูงล้วงลวดเหล็กในกระเป๋าเสื้อนอนที่เตรียมการมาอย่างดี ก่อนจะใช้มันงัดแงะประตูห้องนอนลูกสาวเจ้าของบ้าน พึ่บ! เสียงประตูถูกปิดอย่างเบามือที่สุด พร้อมชาร์ลที่มาปรากฏตัวในห้องนอนพิมพ์มาดาเรียบร้อยแล้ว

กอย่าง เคยืนมองครีมที่วันนี้สวมเสื้อยืดกระโปรงสั้น ขาขาวๆของครีมทำให้เค อดเสียดายขึ้นมา อย่างหงุดหงิด เคมองนาฬิกา วันนี้วันเสาร์คงเลิกเรียนพิเศษแล้ว ถึงได้มาเดินซื้อหนังสือ ขาก้าวเข้าไปในร้านหนังสือ แต่กว่าจะถึงตัวครีม เคก็เห็นว่าครีมยืนอยู่กับผู้ชายตัวสูง ขาว ส วมแว่น ท่าทางสนิทสนมกัน ไอ้แว่นมันถือถุงให้ครีมด้วย แสดงว่ามาด้วยกัน เคเดินเข้าไปอย่างหาเรื่อง

เจียงหว่านหนิงขนลุกชัน สันหลังเย็นวาบเมื่อรู้ว่าสัตว์ร้ายที่กำลังซุ่มอยู่นั้นเป็นสัตว์ชนิดใด ‘นี่มันใกล้เขตป่าชั้นนอกแล้ว ยังมีเสืออีกเหรอ ซวยจริงๆ’ นางบ่นพึมพำในใจ และเรียกอาวุธอีกอย่างออกมาที่สามารถกำจัดเสือร้ายไปได้

เมื่อได้รับคำยืนยันจากหญิงสาว ในที่สุดเดลฟินาก็มีความกล้าพอที่จะหันไปมอง เมื่อได้เห็นสิ่งมีชีวิตนั้น เธอก็อุทานออกมาอย่างลืมตัว มันเป็นสัตว์ร้ายสีดำทมิฬร่างมหึมาคล้ายหมาป่าที่มีนัยน์ตาสีเหลืองคมกริบ และขากรรไกรของมันยังคงอ้าค้างอยู่ เผยให้เห็นฟันที่แหลมคมราวกับใบมีด

ช่วยเปิดกล่องของขวัญให้ด้วย “กรี๊ด!” งูพิษตัวสีดำขลับโผล่ออกมา กัดเข้าที่ข้อมือของเสิ่นถังเยว่อย่างแรง!

“ครับย่า แมวขโมยเสียด้วย เผลอเป็นไม่ได้ ยังไงฝากคุณย่าด้วยนะครับ ไม่ต้องกลัวนะปั้น ถ้ามันเข้ามาอีก พี่จะยิงมันทิ้ง” “อะไรกันตาเล็ก ต้องทำรุนแรงขนาดนั้นเลยเหรอ แค่ไล่ไปก็พอ” “ไม่ได้ครับคุณย่า แมวพวกนี้ต้องฆ่าให้ตาย!” ภัทรดนัยเข่นเขี้ยวพูดประโยคนี้ออกมา

ฉินเสี่ยวโหรวประกาศ “ไม่นะ! แค่ผ่านป่านั่น เราอาจจะตายเพราะสัตว์ร้าย มีทั้งเสือ ทั้งหมี และอาจจะมีหมูป่าด้วย”