หยิ่งยโส Novels & Stories

ปริญญ์พูดเสียงสั่น ร่างกายนั้นมันกระตุ้นต่อมหื่นให้ระเบิดเป็นลาวา ขามันสั่น ใจมันหวิว ทั้งที่ร่างผอมแห้งแบบนั้นมันไร้ความเซ็กซี่ และไม่ได้อยู่ในท่ายั่วยวนแต่อย่างใด แต่คนที่ยังแปรงฟันไม่เสร็จก็ยังเงียบอยู่

’ ปลายสายยกยิ้มมุมปากอย่างเย้ยหยัน “ใช่! กูแค่อยากเอาชนะ!” ซันไชน์เอ่ยเสียงเรียบ สายตาเย็นเยือกมองไปที่ประตูบ้านหลังใหญ่ที่กำลังมีงาน ‘เอ่อ ให้มันจริง กูจะคอยดู ฮึ...’ ก่อนเขาจะวางสายไป

อาหารเย็นวันนี้แม่ของเจียงเฉิงได้สอบถามหนิงชิงว่านางรู้สึกอย่างไรที่มีตำแหน่งสูงที่สุดในเหล่าฮูหยินขุนนางแล้ว หนิงชิงได้แต่ยิ้มแหยตอบกลับไป “ท่านแม่เจ้าคะ ข้าไม่เคยคิดหวังที่จะได้รับตำแหน่งนี้มาก่อน ทุกอย่างที่ข้าทำเพื่อเลี้ยงลูกก็เป็นจิตสำนึกของข้าเอง ข้ารู้ว่าฝ่าบา ทโปรดปรานเจ้าเด็กอ้วนทั้งสองคนยิ่งนัก แต่การได้มาซึ่งยศศักดิ์เช่นนี้ข้าก็ไม่เห็นว่ามันจะดีที่ตรงไหน ท่านแม่เห็นหรือไม่ว่ามีคนที่ข้าไม่รู้จักกี่คนที่มาส่งของขวัญให้ข้า ทั้งที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อนแท้ ๆ เสียด้วยซ้ำ ข้าชอบที่จะเป็นคนธรรมดามากกว่าเจ้าค่ะ”

ไคตอบแทนภรรยา “ภรรยาพี่ไคเหมือนเด็กเลยนะครับ ดูเด็กกว่าผมอีก” น้องชายของชิโอริชื่อสึซึอิพูดขึ้นขณะมองพี่สะใภ้ผ่านแว่นสายตา เขาเป็นนักศึกษาหัวกะทิ ไม่สนใจงานบริหารแต่ชอบงานวิจัยมาก ๆ จึงตั้งใจเข้าเรียนมหาวิทยาลัยที่เน้นการทำวิจัยเป็นพิเศษอย่างโทโฮคุ

เจมส์วิงวอนเสียงกระเส่า “ก็ได้… ” คุณหนูรีบหย่อนสะโพก โขลก คลึงกลีบสวาทกดทับแก่นกายยาวใหญ่ ส่ายเสียดอยู่ข้างล่าง “อ๊อย… เสียว… ฮื่อๆ”

เฟิ่งจิ่วเหยียนยิ้มบาง ๆ อาหลิ่นยังฉลาดกว่าหน่อย อาลี่มองกระบี่ไม้ในมือ จู่ ๆ ก็คิดอะไรขึ้นได้ เขาเขย่าแขนของเฟิ่งจิ่วเหยียนอย่างร้อนใจ “เสด็จแม่! เสด็จแม่! ให้ชื่อเจี้ยนเจี้ยน[footnoteRef:1]เถอะ! ลูกชอบกระบี่ของลูก เหมือนที่ชอบน้องชายเลย!” [1: เจี้ยน ในภาษาจีน แปลว่ากระบี่ และพ้องเสียงกับคำว่า 贱 ที่แปลว่าต่ำช้า]

โสพิศถอนหายใจเบาๆ “ยังไงเหรอคะคุณแม่มีเรื่องอะไรที่แพรไม่เข้าใจคุณแม่บอกแพรได้เลยนะคะ” สีหน้าของผ้าแพรอยากรู้คำตอบจากโสพิศเอาเสียมากๆหากเธอไม่เข้าใจอะไรตรงไหนหรือทำอะไรผิดไปเธอก็อยากให้โสพิศนั้นบอกเตือนเธอได้เลย

กุศลเอ่ยง่าย ๆ “ไชโย!” คนที่ยินดีกระโดดตัวลอยกลายเป็นจืด ส่วนอานนท์ไม่มีปฏิกิริยาแสดงความตื่นเต้น ใบหน้าของเขาราบเรียบไม่แสดงอาการขณะที่เนื้ออ่อนแบะปากพร้อมกับตวัดปลายหางตาใส่กิริยาดีใจนอกหน้าของจืดด้วยความหมั่นไส้

“ก็เฌอโกรธพ่อ” “เฌอไม่โกรธแล้วค่ะ หายโกรธแล้วเนี่ยเห็นไหม” ชญาดาฉีกยิ้มกว้างจนตาหยีก่อนจะกอดแขนพ่อเอาไว้พร้อมกับซบหัวลงไปอย่างออดอ้อน ชโลธรยกมือขึ้นขยี้กลุ่มผมดกดำนั้นอย่างเอ็นดู