หยิ่งยโส Novels & Stories

เสียงเสื้อขาดดังแคว้ก ทำให้เจ้าของเสื้อ ต้องหันไปมอง ถอดเสื้ออก แล้วโยนใส่เธอ "หยาบคาย ต่ำ เลว " เสียงก่นด่า ออกจากปาก คนที่กำลังโกรธจัด คนงานนับสิบคน มองพ่อเลี้ยงกับแม่เลี้ยงทะเลาะกัน "จะเอาอะไร "

โม่จิ่งเหิงครางพอใจ กายแกร่งขยับเบาๆ แต่เน้นเป็นจังหวะ ลิ้นที่พยายามดุนดันอย่างไม่ประสา กลับเพิ่มความสุขหฤหรรษ์ สายตาเย็นชาก้มมองเรียวปากบาง ที่ไหลเยิ้ม ท่าทีดิ้นรนขัดขืนนั้น ยิ่งเพิ่มความหื่นกระหาย “แค่ก แค่ก แค่ก อ๊า”

ชิงเฟิงเอ็ด "ตะโกนเสียงดังทำไม ข้าไม่ได้หูหนวกเสียหน่อย โรยผงยานี่ให้รอบหม้อสามขา แล้วเทงูพิษกับแมงป่องพิษลงไปให้หมด"

หญิงสาวร้องไห้พร้อมผลักแผงอกชายตรงหน้า “ข้าขอโทษ ถิงเอ๋อร์...” ลี่เหยาถิงยังคงผลักไสเหอหย่งหมิงจนมือพัลวัน หากแต่อ้อมแขนคล้ายคีบเหล็กยังคงรัดแน่นไม่คิดปล่อย *******

ฉางเฉี่ยน "..."หย่งเซิ่ง ทั้งสองร่างหนึ่งขันทีโฉมงามล่มแคว้นกับองครักษ์เดนตายเรือนกายแกร่ง ต่างยืนนิ่งค้างเพราะมิคาดว่า'เจ้าทึ่มจูอิง'นั้นเวลาไม่พูดประดุจก้อนศิลาหนึ่งก้อนไร้ความรู้สึกทั้งทึ่มทั้งโง่ ทว่าพอขยับแย้มเรียวปากสดสีสวยแดงฉ่ำแวววาวราวกับผลอิงเถาน ั้นกลับจับพวกเขาทั้งสองแช่ลงในธารน้ำแข็งของทะเลสาบไป๋ซ่างแค่ไม่กี่ประโยคเช่นนี้ได้

ย่างเชื่องช้า ไป๋ลี่ถิง ยอดนักขายมือทองผู้มาจากโลกอนาคต โลกที่สอนให้นางรู้ว่าน้ำตาและความอ่อนแอไม่มีวันช่วยให้ชนะการเจรจา นางไม่ได้บีบน้ำตา ไม่ได้กรีดร้องโวยวาย และไม่ได้แสดงอาการตัดพ้อต่อว่าบิดาเลยแม้แต่น้อย นางเพียงแค่ยกมือขึ้นตบเข้าหากันเบาๆ แปะ แปะ แปะ เป็นจังหวะที่เ ชื่องช้าและกวนประสาทอย่างถึงที่สุด

ฉีหลิน “โฮ่ง อาเสี้ยวพาอาชิงไปยกระดับความสามารถบ้าง ข้าเบื่อท่าทางเหลอหลาหน้าโง่ ๆ ของเขาเต็มที”

ตับๆๆๆๆๆๆ “ซี้ดด โอ้วว ปี้อร่อยมาก ยิ่งเย่อยิ่งมันส์ ซี้ดด อูว ตอดๆๆ” เสี่ยวจิงกลายเป็นผู้ช่วยของไต้ซือ จัดการแหกร่องXของข้าให้ไต้ซือซอยเข้าไปสุดลำ อัดเนื้อเน้นๆเหมือนกระบอกลูกสูบ น้ำหวานอาบแฉะไหลลื่นดี ข้าเสียวซ่านจนขมิบรัดแน่นหนักขึ้น สีหน้าของท่านจ ึงซาบซ่าน โยกเอวแรง เร่งความเร็วขึ้นอีก ตับๆๆๆๆๆๆๆ

เขากระซิบข้างหูและหัวเราะเบาเมื่อเห็นแม่เสือสาวนอนหอบเป็นแมวเชื่องอยู่ใต้ร่างเขา “ไหนลองเรียกสิครับ แล้วเราจะมีความสุขไปพร้อมๆ กันนะปลาย” ชายหนุ่มยังคงกระซิบข้างหูอีกครั้งอย่างขอร้องให้เธอทำตามเขา “คุณวิชญ์คะ อย่าทรมานปลายอีกเลยนะคะ ปลายต้องการคุณค่ะ”

ยู่บ้าง "ดาวไม่เป็นไรนะคะคุณติณ" อย่ารู้สึกผิดหรือกังวลใจไปเลย ดาวชอบเวลาคุณยิ้มอย่างหยิ่งทะนงเหมือนไม่แยแสโลก เพราะคุณที่เป็นแบบนั้นช่างเจิดจรัสจนไม่อาจละสายตา เป็นเหมือนดวงอาทิตย์ที่ร่าเริงเร่าร้อนในยามกลางวัน เป็นชีวิตที่ดวงดาวน้อย ๆ ผู้มีแสงในตัวเองแสนริบหรี่ได้แต่อ ิจฉา