หย่ารักนางร้าย Novels & Stories

ปิ่นอนงค์พูดจบก็กดวางสายทันทีเป็นการตัดบทก่อนจะรีบเปิดข่าวดูก็พบว่าเป็นอย่างที่นินิวบอก ‘ว้าย! ตายกรี๊ด มีข่าวสดๆ ร้อนๆ เลยจ้า นักธุรกิจสาวที่ได้ฉายาว่า ‘สาวเทื้อคาเรือน’ เพิ่งจะลั่นระฆังวิวาห์สายฟ้าแลบแต่เงียบกริบ กับนักธุรกิจหนุ่มที่เคยตายแล้วฟื้น!’

นิ้วเรียวคลี่แผ่นกระดาษข้างในออกอ่าน นางเผยยิ้มทันทีเมื่อเห็นลายเส้นพู่กันที่ตวัดอย่างทรงพลังและดุดันระบุข้อความชัดเจนว่า ‘หนังสือหย่า’ พร้อมตราประทับประจำตัวแม่ทัพหลี่ “หึ! ทำงานไวใช้ได้เลยนี่ท่านพี่” นางหัวเราะในลำคออย่างชอบใจ พลางพับเก็บอย่างทนุถนอมประหนึ่งเป็นสมบัติล้ำ ค่าที่สุดในชีวิต “เอาล่ะ ในเมื่อสัญญาหย่าอยู่ในมือ เงินทองก็มีเต็มหีบ ทีนี้ก็เหลือแค่ทำหน้าที่ ‘มืออาชีพ’ ให้จบ ๆ ไป แล้วเราค่อยออกไปเผชิญโลกกว้าง อย่างนี้สิมันถึงจะไม่เสียชาติเกิด”

อ่านไปก็หงุดหงิดแต่ก็ยังอ่านต่อไปเรื่อยๆ นางร้ายของเรื่องตายตั้งแต่ยังไม่ถึงครึ่งเรื่องเพราะเธอโดนพระเอกขอหย่า ถึงแม้จะยังไม่เฉลยว่าด้วยสาเหตุอะไรแต่นางร้ายก็คิดไปแล้วว่าที่พระเอกขอหย่าเพราะต้องการไปแต่งงานใหม่กับนางเอก เธอจึงทนไม่ได้และดื่มยาพิษจนตาย

ชายหนุ่มก้มหน้าลง บดบังแสงไฟจนเกิดเป็นเงาสลัวทาบทับลงมา แสงและเงาขับเน้นโครงหน้าด้านข้างอันสมบูรณ์แบบของเขา สีหน้ายังคงสงบนิ่งเช่นเคย ดวงตาดำขลับลึกล้ำดุจบ่อน้ำไร้ก้น “การหย่าคือการเลือกที่เธอต้องการจริง ๆ เหรอ? เคยคิดไหมว่าหลังหย่าแล้ว เธอจะมีความสุขได้จริงหรือเปล่า? วัน ที่กลับออสเตรเลีย เหมยเหม่ยรู้สึกไม่ค่อยสบายที่หัวใจ อาจเป็นเพราะรับรู้ถึงความรู้สึกของแม่ตัวเอง” หรงซูเงียบ ไม่ได้ตอบอะไร สีหน้าดูเลื่อนลอยไร้อารมณ์

“ถ้าคุณไม่ยอมรับผิดและขอโทษรัชนี และขอโทษคุณปู่เราก็หย่ากันเลือกเอา” ดั่งฟ้าฟาดลงกลางใจ ความอดทนคุณหนูห้าแห่งตระกูลจางสิ้นสุดลง พร้อมกับยื่นเอกสารหย่าและเงื่อนไขที่ทำให้เขาคาดไม่ถึง

หย่าถิงไม่เหมือนผู้หญิงไร้ราคาที่พวกแกเคยเจอ หล่อนรักศักดิ์ศรีและมีเกียรติเกินกว่าจะใช้เงินฟาดหัวได้ง่ายๆ และนั่นแหละคือเหตุผลที่หล่อนคู่ควรกับคนอย่างฉัน คอยดูเถอะ! ฉันขอเอาเกียรติยศของตระตูลถงและสถานีโทรทัศน์มังกรทองเป็นเดิมพัน ไม่ว่าหล่อนจะหยิ่งยโสหรือใจแข็งป ระดุจหินผาขนาดไหน ฉันจะต้องวางแผนและทำทุกวิถีทางเพื่อเอาโม่หย่าถิงมาสยบยอมเป็นแฟนของฉันให้ได้ภายในภาคเรียนนี้! และถ้าฉันทำไม่ได้ พวกแกจะมาเหยียบย่ำหัวของฉันอย่างไรก็ได้เลย"

ภาษิตยิ้มอย่างภาคภูมิใจ ค่ำคืนนั้นไม่ได้จบลงด้วยบทลงโทษที่ร้อนแรง แต่จบลงด้วยเสียงหัวเราะและการวางแผนจัดงานวิวาห์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุด เพื่อประกาศให้โลกรู้วว่า... ไม่ว่านางร้ายจะใจแข็งแค่ไหน แต่ถ้าเจอความตื้อและความรักแท้ของพระเอกเข้าไป... ยังไงก็ต้องพ่ายแพ้อยู่ดี

ปารมีในชุดเดรสลูกไม้สีขาวพลิ้วไหว นั่งอยู่บนเก้าอี้ผ้าใบใต้ร่มไม้ใหญ่ เธอยกแก้วน้ำผลไม้ขึ้นจิบ ทอดสายตามองภาพครอบครัวที่แสนสุขเบื้องหน้าด้วยรอยยิ้มที่งดงามที่สุด ร่องรอยของนางมารร้ายผู้โดดเดี่ยวได้ถูกลบเลือนไปจนหมดสิ้น เหลือเพียง ‘นายหญิง’ ผู้ทรงอำนาจที่เปี่ยมไปด้ว ยความรักและความสมบูรณ์แบบ ใครจะไปคิดว่า... นางร้ายที่ถูกกำหนดให้ต้องตายอย่างอนาถในนิยายดาร์กโรมานซ์ จะสามารถพลิกกระดานจนมีครอบครัวที่อบอุ่นและสามีที่คลั่งรักได้ขนาดนี้

ทว่าท่ามกลางความเงียบ กลับมีเสียงซุบซิบจากกลุ่มขุนนางที่ยืนเรียงรายอยู่ด้านข้าง "เจ้าสาวคนนี้ร้ายกาจนัก ข้าได้ยินว่าช่างตัดเย็บชุดวิวาห์ต้องทิ้งงานอื่นทั้งหมดเพื่อมาทำให้นางก่อน เจ้าสาวบ้านอื่นต้องเลื่อนฤกษ์แต่งกันระนาวเพราะนางผู้นี้" ไป๋เสวี่ยลี่ก้มหน้านิ่ง ดวงตากลมโตสั่นร ะริกด้วยความลำบากใจ นางไม่ได้แก้ตัวแม้คำเดียวเพราะชินชาเสียแล้วกับการถูกตราหน้า

‘บุตรีเสนาบดีใหญ่เช่นนางรูปโฉมโนมพรรณ ทรัพย์สินพร้อมสรรพ อีกทั้งยังมิได้โง่เขลาเบาปัญญา แต่กลับโง่งมเพราะหลงบุรุษที่หาได้ให้ค่าอันใดแก่นางเลยไม่ ช่างน่าขันเสียจริง’ หนิงฮวาคิดอย่างเศร้าเสียใจอย่างสุดซึ้ง ก่อนจะเจ็บปวดจนขาดใจตายภายใต้การโบยไม้ที่สิบสามเท่าน ั้น