หวนคืนชาติภพ ขอลบท่านออกจากดวงใจ นิยาย & เรื่องราว

************************************* เอาล่ะค่ะ พี่เบิร์นของเรากำลังจะออกศึกลุยเรื่องหัวใจแล้ว ไม่รู้ว่าจะต้องทำยังไงถึงจะถูกใจท่านเจ้าสัวนะคะ ต้องเอาใจช่วยเขาต่อไป ภาวนาว่าให้เอาตัวและหัวรอดพ้นจากไม้ตะพดของคุณตา

ดวงจิตนั้นสั่นสะท้านเล็กน้อย แต่ไม่ลังเล "หากต้องเสียสิ่งนั้นไปเพื่อได้คืนอิสรภาพ ข้ายินดี" คำพูดสุดท้ายหลุดออกจากปาก วิญญาณของนางพลันถูกดูดกลับสู่แสงจันทร์ที่แตกกระจายบนลานหินแห่งความตาย

ไป๋เฉิง "ไป๋หลินคือดวงใจของเรา ต่อให้ต้องทำให้โลกสั่นสะเทือน ก็จะไม่ยอมให้ใครแตะต้องได้" รั่วอี้

หว่านเอ๋อร์ตัดพ้อ “แต่ท่านเป็นถึงท่านอ๋อง เป็นที่ต้องการของแผ่นดิน ฮ่องเต้จะยอมปล่อยท่านมาจริงหรือ หากท่านกลับไปแล้วถูกคลุมถุงชนกับลูกสาวขุนนางใหญ่เพื่ออำนาจล่ะ เมื่อถึงตอนนั้นข้ากับลูกๆ ก็คงเป็นเพียงความทรงจำที่ท่านแวะมาพักใจชั่วคราวเท่านั้น”

อาทิตย์เค้นยิ้มสมเพชโชคชะตา "แค่เรื่องชาติภพคุณอย่าเอามาอ้างเพื่อที่จะเลิกกับผมเลยวาดเดือน ผมไม่ยอม!" ​"คุณอย่าพูดแบบนั้นสิคะ" น้ำตาของวาดเดือนไหลพรากไม่ต่างจากเขา ความรักที่สวนทางกับความเชื่อนี่มันทรมานเหลือเกิน

เกาเยว่หมิงเชียร์ในใจ "เอาสูตรคืนมา แล้วเฉดหัวมันไปให้พ้นๆ จือปั๋ว หนูจะได้ไม่ต้องเห็นหน้ามันอีก!"

"อย่างน้อยถ้าพี่ไม่สามารถกลับไปเป็นคนรักของซันได้อีก วันใดที่ซันสามารถให้อภัยพี่ได้อย่างสนิทใจเเล้ว พี่ขอให้ซันให้โอกาส ให้พี่ได้กลับไปเป็นคนรอบตัวที่ได้คอยดูแลซันอยู่ข้างๆนะครับ พี่จะรอ ไม่ว่านานแค่ไหน" ฉัตรตะวันนึกย้อนไปถึงวันที่เธอกำลังจะบินไปเรียนต่อต่างประเทศเพื่อหนีควา

ด้วยนามของจันทรา… ด้วยพันธะที่ถูกผนึกไว้ในหัวใจแห่งโลก— ข้าขอเรียกคืนแสงแห่งอาณาเขตจันทรา จงกลับไปยังห้วงนิทราแห่งนิรันดร์เถิด!

จากนี้ไปชื่อของเจษภัทรจะถูกลบออกจากหัวใจดวงนี้และเขาอย่าได้คิดจะมาแตะต้องลูกชายของเธอเด็ดขาด เธอไม่มีวันยอม! พอคิดถึงลูกชายสุดที่รัก หญิงสาวก็รีบปาดน้ำตา พลางสูดหายใจเข้าจนลึก ก่อนที่จะรวบรวมกำลังที่เหลือน้อยนิดเต็มทีเพื่อไปหา เตชินท์ เจ้าลูกชิ้นน้อยๆ ของแม่ ต อนนี้เธอต้องการกอดลูกเพื่อยึดเหนี่ยวหัวใจพังๆ ของตัวเองไว้ไม่ให้ย่อยยับมากไปกว่านี้

“ใช่สิลูก นางจุติใหม่แล้ว ย่อมลืมเลือนเรื่องในชาติภพที่แล้วไปจนหมดสิ้น” สันกรามแกร่งขบเข้าหากัน เมื่อได้รู้ว่าวังวนเดิมกำลังหวนกลับมาเช่นที่ผิงเชี่ยนในอดีตต้องการ