Novelas y relatos de หวนคืนชาติภพ ขอลบท่านออกจากดวงใจ

ภูมิตัดสินใจ เขาอยากพักรักษาใจ แต่การมีหวานตาอยู่ใกล้ๆ เป็นไปไม่ได้เลยที่เขาจะกลับเป็นเหมือนเดิม คงต้องเว้นระยะห่างเพื่อรักษาบาดแผล วันไหนที่เขากลับเป็นคนเดิมได้ เขาจะกลับมา และเป็นแค่เพื่อนของเธอ “คิดดีแล้วเหรอลูก” สายใจน้ำตาซึม

ไทเฮาถอนหายใจ “ข้าตั้งใจจะส่งคนรับปิ่นคืนมาจากนาง แต่หลงเอ่อร์กลับ เอ่ยคำที่ทำให้ข้าต้องเปลี่ยนใจ” “ฝ่าบาท พูดว่าอย่างไรเพคะ”

“จากนี้ไปตำหนักนางสนมของอ๋องจวิ้นเหยาจะไม่มีอีกต่อไป เราได้สั่งปิดแล้วทยอยส่งพวกนางกลับออกไปตั้งตัว ปลดปล่อยพวกนางไปทั้งหมด นับตั้งแต่นี้เราจะมีแต่เจ้าเพียงผู้เดียว อิงเอ๋อร์... ขอให้รู้ไว้เถิดว่าเรารักเจ้าจากหัวใจ ดวงชีวิตทั้งหมดของเรานี้ขอมอบให้แด่เจ้าแล้ว” รับ

ลลนาสะใจมาก ไหนๆ ก็จะเลิกคบแล้ว ไม่เห็นต้องรักษาน้ำใจ หากพวกมันไม่คืนก็ไม่เป็นไร อย่างน้อยก็เสียแค่ไม่เท่าไร ดีกว่าต้องเสียทั้งเครื่องเพชรและของแบรนด์เนมหลังตาย ทวงดังๆ ต่อหน้าผู้คนเยอะแยะแบบนี้คงก็ไม่กล้ามายืมเพิ่มอีกแล้วแหละ เมื่อเดินห่างจากกลุ่มเดิมของลลนาออกมา

ซูเหมยหลันมองตามแผ่นหลังกว้างนั้นก่อนจะถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก “ต่อจากนี้ข้าจะไม่รักท่านอีก คนเย็นชาอย่างท่านจะไปรักใครก็เชิญเถอะ ที่ผ่านมาถือว่าตาข้าไม่ดีเอง”

ในที่สุดก็มลายหายไปจนหมดสิ้น หัวใจของฉันถูกเติมเต็มจนอิ่มเอมด้วยความรักอันบริสุทธิ์นี้ ไม่มีสิ่งใดให้ต้องนึกเสียใจอีกต่อไป ฉันค่อยๆ หลับตาลงอย่างแผ่วเบา ดีเหลือเกิน... ชาติหน้า ฉันจะไม่กลับมาที่นี่อีกแล้ว

เยว่เฉินเอ่ยเตือนด้วยน้ำเสียงเห็นใจ “จงเผื่อใจเอาไว้บ้างเถิดคุณชายไป๋ หากวันหนึ่งสวรรค์เรียกตัวนางกลับไป... ท่านอาจไม่มีวันได้พบนางอีกเลยตลอดกาล” ความเย็นเฉียบแล่นปราดเข้าเกาะกุมขั้วหัวใจ นัยน์ตาคมสั่นระริกขณะมองไปยังบานประตูที่ปิดสนิท ลึกๆ เขารู้อยู่เสมอว่านางมีคว ามคิดอ่านที่แปลกประหลาดราวกับมาจากโลกที่เขาไม่อาจเอื้อมถึง

Watch a few thousand miles away , I love you to the moon and back ฉันรักคุณเท่าระยะไปกลับดวงจันทร์ เพื่อเฝ้าดูมันเพียงไม่กี่พันไมล์ นี่แหละคือคำคมสุดกินใจประจำเรื่องที่ยาหยียังจำได้ดี ถึงเรื่องราวจะไม่ค่อยซับซ้อนแต่สะท้อนมุมมองคนแอบชอบได้ไม่ยาก อนึ่งลองมุมหนึ่งก็สามารถแฝงความหมายในรูปแบบความรักที่ไม่หวังสิ่งตอบแทนจากอ ีกฝ่าย ทุกคนคงเคยเป็นเคนของใครสักคนเสมือนดวงดาวที่ไม่เคยเลือนหายไปไหนแม้จะดวงจันทร์จะไม่เคยมองเห็น

น้อยคนนักที่จะได้กลับมา โม่ชางไม่ได้กล่าวประโยคนั้นออกมาเมื่อเห็นรอยยิ้มของนาง “ในหัวใจของข้ามีเขาคนเดียวเท่านั้น ร้ายดีอย่างไรก็ปล่อยให้เป็นเรื่องของวาสนาเถิด จากกันในวันนี้คงไม่ได้พบกันอีก ข้าขอลา”

คือผมแค่อยากดึงสติ​คุณ​กลับมา " ชั้นต้องการ​ไปจากที่นี่ " ไม่ ผมไม่ให้คุณ​ไปไหน " ปล่อยนะ ชั้นจะไม่ทนอยู่กับคุณ​อีกต่อไป " ถ้าคุณ​ก้าวขาออกจากที่นี่ไปแม้แต่ก้าวเดียว คุณ​จะไม่มีวันได้เจอกับลูกอีกตลอดชีวิต​