ฮองเฮา 소설 & 이야기

หมิงเฟยหลงทรงค้อมศีรษะเล็กน้อย ฮองไทเฮาหันไปมองหงซือซือ “เช่นนั้น นางก็คือสตรีแซ่หลวน หลวนฮองเฮาตัวจริง” “ถูกต้อง พ่ะย่ะค่ะ”

ฉางเล่ยยิ้มแป้นตอบ ซูเมี่ยวจินกับพวกลงไปขึ้นรถตู้ที่พ่อบ้านเตรียมไว้ให้ในเวลาต่อมา พวกเขาใช้เวลาไม่นานก็ไปถึงธนาคารกลางสาขาฮ่องกง ซูเมี่ยวจินเข้าไปติดต่อขอโอนเงินจำนวนสี่ล้านสามแสนดอลลาร์ฮ่องกงให้กับฟงหย่วน พนักงานธนาคารตรวจสอบเงินในบัญชีของซูเมี่ยวจินก็ถึ

นายหล่ากลืนน้ำลายเฮือก เธอเห็นสภาพการหายใจถี่ของตานี่แล้วไม่น่ารอด หากแล้วเธอก็ต้องผิดหวัง “ผมก็อยากนะ แต่กลัวตายมากกว่า รถคันนี้มีสัญญาณติดตาม” “สงสารฉันเถอะนะ ปล่อยฉันลงที่หมู่บ้านไหนก็ได้” “ไม่ได้หรอก เพราะฉันจะเอาเธอไปให้หัวหน้า” “หัวหน้าอะไร” “หัวหน้าแคมป์ ชื่อพล โทโซเต็ง”

ขันทีรีบก้มลึก “ตามบัญชีระบุว่าเป็นของฮองเฮาซูเฟยเมื่อรัชกาลก่อนพ่ะย่ะค่ะ เคยมีคำสั่งให้นำไปเผา แต่ข้าราชบริพารคนหนึ่งในอดีตแอบเก็บไว้ ไม่กล้าทำลาย” ฮ่องเต้นิ่งไปเนิ่นนาน ก่อนจะเอื้อมหยิบจดหมายนั้นขึ้น ลายมือบนกระดาษเก่าแก่…แม้แทบเลือนราง แต่ยังจำได้ไม่ผ ิด มันคือ ลายมือของมารดา

ขนกายลุกพรึบอีกครั้งพร้อมทั้งอาการแห้งผากในลำคอเพียงแค่เห็นหยาดน้ำฉ่ำเยิ้มอยู่ที่ปลายหัวที่มีรอยบากคล้ายลูกตา “อูย... ดี... อย่างนั้นแหละ จับเอาไว้ อูย... รูด ค่อยๆ รูดลง รูดขึ้น อา... ค่อยๆ นั่นแหละ รูดขึ้น รูดลง อา... ใช่... ดี... ดีที่สุด อูย... แพง เอ็งเก่งจริงๆ อูย... ค่อยๆ อา... ซี้ด... ซี้ด...”

"จำได้ไหมผู้ชายที่เราชอบมาตลอด เขาเป็นเจ้าของโรงงานผลิตและส่งออกรถหรู" "เขาคือเมสัน" รษาเม้มปากแน่นอีกครั้งที่ชื่อนี้สร้างความกลัวให้เธออย่างมาก

"อายุแค่นี้ ก่อนจะคิดเรื่องหาผัว เอาเวลาไปตั้งใจจเรียนให้จบมัธยมปลายก่อนดีมั้ย" "สารวัตร! คือ.." "หุบปาก ไม่ต้องพูดอะไรแล้ว นี่ถือว่าเป็นความหวังดีที่จะเตือนเธอครั้งสุดท้าย เกิดเป็นผู้หญิง อย่าทำตัวง่าย เพราะผู้ชายเซ็กซ์กับความรักมันคนละเรื่อง "นี่พี่กำลังเลี้ยงหนูหรือเลี้ยงหมู" ดวงหน้าสวยส่ายพรืด "เปล่าค่ะพี่คิน รีไม่ใช่หมู แต่เป็นสายมูต่างหาก มูปิ้ง มูย่าง มูสามชั้น ได้หมดเลยค่ะ" หญิงสาวฉีกยิ้มหวาน น่ารัก ตบมุกตลกชวนให้สารวัตรหนุ่มหัวเราะร่วนจนน้ำหูน้ำตาเล็ด "ความหิวของผู้หญิงช่างมีพลังทำลายล้างสูงจริงๆ" อคิณคิดว่าอาหารมื้อนี้ดีกว่ามื้อไหนๆ ที่เขาเคยกินมาเลยทีเดียว "พี่อคิณกลับมาหารีอีกทำไมเหรอคะ" เมื่อหนังท้องเริ่มตึง สมองก็เริ่มกลับมาทำงานอีกครั้ง เมรียังไม่ลืมคำถามที่ตั้งใจไว้แม

อวี่ซีเงียบไป ฮ่องเต้ในท้องพระโรงมีท่าทีอบอุ่น ยกย่องนางต่อหน้าขุนนาง และสั่งสอบสวนเรื่องลอบสังหาร แต่กลับไม่ยอมให้จ้านอ๋องร่วมตรวจสอบ ทั้งยังรีบยึดกระบวนการทั้งหมดไว้ในมือสำนักตรวจการหลวง “ฮองเฮาทรงหมายถึงผู้ใดเพคะ” ฮองเฮาวางถ้วยชาลงอย่างช้า ๆ “เจ้าเป็นคนฉล าด ไม่จำเป็นต้องให้เราพูดชื่อ” “แต่คำเตือนที่ไม่ชัดเจนอาจเป็นการชี้นำให้หม่อมฉันสงสัยผิดคน”