ฮองเฮา Novels & Stories

Confess Love Special 1 ข้อมูลส่วนตัวของตัวละครหลัก ภาคหลัก ชื่อ ฮวัง จินฮวน อายุ 22 ปี สัญชาติ เกาหลีใต้ เชื้อชาติ เกาหลีใต้ ส่วนสูง 178 เซนติเมตร น้ำหนัก 65 กิโลกรัม ตำแหน่งในบ้านเครือตระกูลทั้งหมด ผู้มีสิทธิขาดในการดูแลบ้านและการรับรองแขกรองจากคุณผู้หญิงของบ้าน

หวงซ่างพยักหน้า ไม่กล่าวอันใดแล้ว พอจะเข้าใจหลานสาวผู้นี้อยู่บ้าง ข้างกายมีเพียงแค่กุ้ยเฟยดูแล ฮองเฮาถูกจองจำอยู่ในตำหนักเย็น พระสนมคนนี้แท้ที่จริงแล้วเป็นพระญาติกับฮองเฮา เห็นญาติผู้พี่ถูกลงโทษเช่นนั้นก็นึกสงสาร แต่ทว่าคราวนี้นางกลับเพิกเฉย ใครจะเป็นจะต ายอย่างไรไม่สลักสำคัญ ขอเพียงแค่ให้นางอยู่เสวยสุขบนความมั่งคั่งร่ำรวยก็เพียงพอแล้ว คนของแคว้นฉู่ ได้กระต่ายป่า และจิ้งจอกขาวติดมือกันมา โอ้อวดเข้าให้ ฟางหรงเพียงแค่เหลือบมองอย่างไม่จริงจังนัก จนทำให้ชายคนหนึ่งไม่พอใจ เขาจึงได้กล้าเดินมาถามและคล้าย ๆ ว่ามาหาเรื่อง

นางตอบ เขาแค่นเสียงเฮอะ นึกว่านางจะตอบประมาณว่า 'หม่อมฉันรู้จักเพคะ ใครบ้างจะไม่รู้จักอนุชาของหวงตี้' เสียอีก "ถูกต้อง ข้าคือฉู่หวาง เป็นอนุชาของฝ่าบาท"

“ชื่ออะไร” “รองแม่ทัพหยางเกา[1]เพคะ น่ารักดี” ซูเจี้ยนยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ เอี้ยนเซินฟังแล้วถึงกับหันไปสบตาน้องรอง ต่างฝ่ายต่างกุมขมับปวดหัว บ้าบอสิ้นดี! [1]羊羔หยางเกา แปลว่า ลูกแกะ

เย่เทียนหยู่ถามอย่างเยาะเย้ย “ไม่เป็นความจริงนะ ฉันตกใจและได้ยินเขาผิด เขาชื่อหลัวตง และชื่อของเขาคล้ายกันนิดหน่อย!” ซูถิงกล่าว “หลัวตงใช่ไหม? คุณแน่ใจหรือว่ามีนักสืบชื่อหลัวตงในเมืองเทียนไห่”

หลี่กงกงกับหานเซิงมองหน้ากันอย่างรู้ใจ หยินซีหวงโฮ่วคือบุคคลที่ทรงอำนาจที่สุดในต้าฉินแห่งนี้ จักรพรรดิทรงพิโรธหนักเมื่อได้อ่านหลักฐานที่เปิดโปงองค์ชายห้าและซ่างกวนเจี๋ยอวี๋

“ยังจำลุงได้อีกเหรอออจ้ะ” “คนแบบลุงฉันไม่มีวันลืมหรอก” “ใครเหรอโมราห์” “ละ...” “ลุงของโมราห์เอง แล้วนี่แฟนของโมราห์เหรอ” “ใช่ครับ ผมตุลย์แฟนของโมราห์ สวัสดีครับ”

ด้านฮองเฮาก็เรียกหาคงหมิงให้มานั่งกับนาง ไทเฮาจะได้เล่นกับเหลนได้อย่างสะดวก เจียงเฉิงได้แต่เข็นรถพาเจ้าอ้วนคนน้องไปให้เสด็จยาย ฮ่องเต้เล่นกับเหลนสักพักก็ให้ทุกคนนั่งลงกินข้าวกัน ส่วนเหลนของเขานั้นมีทั้งขนมและอาหารอ่อน ๆ ที่พวกเขาซึ่งฟันยังขึ้นไม่ครบสามารถกิน ได้บ้างวางอยู่ด้านหน้าพระองค์กับฮองเฮาไม่น้อย

ว่ยฉางก็เข้ามากราบทูลถึงคำทำนายของหมอดูเหล่านั้น ฮองเฮาคือผู้มีบุญญาบารมี เป็นหงส์ที่เคียงมังกร แน่นอนว่าย่อมเป็นผู้สูงศักดิ์อย่างไม่ต้องสงสัย พวกเขาต่างบอกเป็นเสียงเดียวกันว่าการจะผ่านเภทภัยครั้งนี้ ต้องให้อี้ฮองเฮาเสด็จไปถือศีลปฏิบัติธรรมอยู่ในอารามหลวงหนึ่งป ี

คนเป็นพี่ชายส่ายหน้าเล็กน้อย “ก่อนที่พวกท่านจะตัดสินใจอันใด ควรเอ่ยถามนางก่อน ไม่แน่หากนางทราบว่าข้าสามารถมอบตำแหน่งฮองเฮาให้นางได้ นางอาจจะตอบรับก็เป็นได้” โจวคุนต๋าหรือแท้จริงคือ ‘ไท่จื่อคังเฟยหลง’ องค์รัชทายาทของแคว้นต้าเหลียงกล่าว