เทพนักรบ Novels & Stories

ทหารยามหน้าถอดสี "เอาสิ... ข้าอยากรู้เหมือนกันว่าชื่อเสียง 'เทพสงครามผู้ผดุงคุณธรรม' ที่เขาสั่งสมมา จะพังทลายลงเพราะปากข้าหรือไม่"

ปาหนันกระแทกลมหายใจมองหน้ากลุ่มวัยรุ่นพวกนั้นอย่างไม่เกรงใจ พวกของทินกรเป็นพวกนักเลงอันธพาลเรียนหนังสือไม่จบ แถมยังเป็นลูกน้องของเสี่ยขาว เธอคิดว่าพวกของทินกรต้องทำอะไรผิดกฎหมายแน่นอน เพราะหน้าตาท่าทางไม่น่าไว้วางใจและก็ไม่ใช่คนดีอะไร เป็นพวกอันธพาลเกเร รังแกคนไม่มีทางสู้ “ แหม... ดุซะด้วย เดี๋ยวจับทำเมียซะเลย ขี้คร้านจะเลิกทำตาขวางหันมาทำตาเยิ้มใส่พี่แทน จริงไหมพวกเรา” ทินกรหันไปถามพรรคพวกก่อนจะหัวเราะร่วนอย่างขบขันเสียเต็มประดา ทั้งๆ ที่ไม่มีอะไรขบขันสักนิด

หวงหมิงคือนักรบปีศาจผู้ปกป้องเทพมังกรของตน ทหารต้าไห่ถึงกับชะงักเล็กน้อยกับภาพน่าพรั่นพรึง อีกฝ่ายเสมือนเทพเจ้าแห่งความตายในตำนานโดยแท้ แต่เพียงครู่ก็เหยียดยิ้ม สืบเท้ารุกคืบ อาวุธครบมือ ครั้นปิดหนทางหนีของศัตรูจนสิ้นก็รุกฆาตทันที “ย๊า...”

ราเชนทร์เดินเข้าไปตบบ่าเพื่อนอย่างภูมิใจ จนลืมไปว่าตัวเองนั้นแสดงออกเกินหน้าเกินตา จนจอมทัพเห็นแล้วก็รู้สึกหมั่นไส้ไม่น้อยก่อนจะเบี่ยงบ่าหลบแล้วเอ่ยพูดออกมา "มึงอย่าพูดมั่ว กูไม่เคยมีใจให้เนตร แล้วมึงก็อย่าทำตัวเหมือนกูทำเพื่อลูกมึงได้ไหม เพราะกูทำเพื่อยัยหนูของกู และยัยหนูของกูก็ไม่ใช่ลูกมึง สติหน่อย มึงดูรักลูกคนอื่นขนาดนี้กูเห็นแล้วขัดตาว่ะ" พูดจบจอมทัพก็ไม่อยู่รอให้เพื่อนได้พูดหรือถามอะไรอีก เขาเลือกที่จะเดินเข้าบ้านไปเลย

นักรบตอบกลับ “สวัสดีค่ะ” จอมใจประนมมือกลางอกไหว้ทักทายชายหนุ่มพลางส่งยิ้มหวานไปให้อย่างเป็นมิตร “ผมชื่อธนา นะครับ” ชายหนุ่มชุดสูทสีเทาเข้มพูดต่อ

เขาเอ่ยชี้แจงก่อนจะก้าวลงจากเวทีตรงเข้าไปหาเป้าหมาย วิศวกรมาดนิ่งหยุดยืนอยู่ระหว่างหญิงสาวสองคนสองสไตล์ คนหนึ่งถูกนิยามว่าน่ารักแสบทรวงทะลวงไส้ ส่วนอีกคนก็ชื่ออย่างกับนางฟ้า แต่ห้าวขั้นเทพเทวา ดวงตาคู่คมสานสบกับดวงตาคู่กลมโตก่อนที่มือใหญ่ซึ่งกำก้านดอกไฮเดรน เยียที่ถูกมัดรวมกันด้วยริบบิ้นเป็นบูเกต์ช่อสวยจะยื่นออกไป “ผมให้พี่เฟย์ครับ”

นางบังอรปั้นหน้ายิ้มแย้มตอบ ไม่รู้สึกรู้สาอะไรกับความผิดที่ตัวเองสร้างขึ้นมาสักนิด “ฮือๆ ไม่ไป ดาวไม่ไป คุณขา... อย่าเอาดาวไปเลยนะ” นับดาวหันมายกมือไหว้ณฉัตรด้วยความหวาดกลัว นัยน์ตาเศร้าสร้อย แฝงไปด้วยความหวาดกลัวและเจ็บปวด แต่ชายหนุ่มที่สวมแว่นกันแดดสีชาตรงหน้ากล ับเมินหน้าหนี ไม่สนใจท่าทีขอร้องของหญิงสาวตรงหน้าเลยแม้แต่นิดเดียว

ซือเร่อขมวดคิ้ว “อะไรนะ?” แม่นางน้อยกะพริบตา มองค้อนสาวใช้ “เทพสงคราม นักรบคู่แผ่นดิน ฟังดูดีอยู่หรอก แต่พยัคฆ์ร้ายฉายามัจจุราชอำมหิตกลืนเมืองคืออะไร? ไยไม่น่าฟังเลย”

ฉันรู้ดีว่าเป็นใคร “อาศิรวิษ” ชายร่างสูงสง่าในชุดนักรบโบราณสีดำปักลายเกล็ดนาคา อาศิรวิษพญานาคองครักษ์ประจำตัว และคนที่ฉันเฝ้ามองอยู่เงียบ ๆ

โหวเจี้ยนอิงแผ่รัศมีอันน่าเกรงขามออกมา ทุกอิริยาบถล้วนเต็มไปด้วยอำนาจที่เป็นเอกลักษณ์ตามแบบฉบับของทหาร โจวอวี้หมิงเองก็รีบลุกขึ้นเช่นกัน “ผู้บังคับบัญชาสูงสุดโหว คุณก็มาด้วยเหรอครับ?” โหวเจี้ยนอิงเป็นหนึ่งในแปดเทพนักรบแห่งแดนมังกร