แกล้งโง่ นิยาย & เรื่องราว

ฉันแกล้งแหย่เขา "ไม่หวงมั้ง เมียใส่สั้นขนาดนี้" "ฮ่าๆๆ นายนี่น่าแกล้งมากอ่ะ นี่งานฉัน เข้าใจนะ" ฉันหลุดขำเขาจนได้ ตัวก็เบ่อเร่อแต่ก็ง๊องแง๊งเป็นเด็ก^^

ฉันเม้มปากแน่นและพยักหน้าตาม เออ โง่ก็โง่ "อื้อ เจแปนเมียโง่ ฮือๆ " "เออ เจแปนเมียโง่ อีกคำ..เจแปนหัวอ่อน ท่องไว้นะ..เจแปนเมียโง่หัวอ่อน"

TT^TT “โง่ๆแบบนี้เดี๋ยวก็เสียตัวให้มันจนได้” เอ้า อยู่ๆก็โดนด่า อิหยังล่ะค้าาา? “เสียตัวอะไรคะ อย่ามาพูดคำที่หนูไม่เข้าใจนะ แล้วไหน? ใครโง่? ไหนคะ คนโง่ ฮัลโหลคนโง่ คนโง่อยู่ไหนจ๊าาา -3-”

“กะ ก็แกล้งเป็นฉัน” “ใครแกล้งเป็นเธอ ก็แค่ทำหน้าเหมือนคนดังแล้วโรลเพลย์ตอนเอากัน” คำพูดตรงไปตรงมาออกจากปากของคนร้ายกาจ

นางหงส์แสร้งทำเป็นรำพึงรำพันเรื่อยเปื่อย แต่คนฟังต่างก็ทราบกันดีว่าประโยคเหล่านี้แฝงไปด้วยอะไรบางอย่าง เสวียนอี้หันไปมองหน้าเหม่ยหนาน เมื่อเห็นว่านางไม่ได้แสดงสีหน้ายินดียินร้ายออกมาก็ค่อยเบาใจ นับว่าเหม่ยหนานเก่งกาจพอสมควร ขนาดถูกแม่สามีเอ่ยวาจาหยามกันเช่นนี้ยังเก็บสี หน้าเอาไว้ได้ไม่มีหลุดออกมาแม้แต่น้อย

ผมบอกแล้วไงครับ คนอย่างเฮียเคลิ้มไม่เคยเปลี่ยนแปลง แต่เรื่องแกล้งโง่แกก็เก่งเหมือนกัน บางทีแกล้งโง่จนผมคิดว่าแกโง่จริง ๆ “พอเถอะเฮีย นาฟไม่ชอบโกหก ทำยังไงน้องมันก็ไม่รักคนเลวแบบนาฟหรอก ถ้าจะอยู่ด้วยกัน ก็อยู่แบบบังคับไปแบบนี้แหละดีแล้ว”

ธอคือกุหลาบคลี่แย้ม แรกผลิ ความงดงามไร้เดียงสาที่น่าหลงไหล พวกเหล่าเสือต่างคิดหมายครองและทำให้เธอเป็นเหยื่อ ทว่า... เธอใช้ตัณหาถักทอพวกเขาไว้ ร้อยรัดด้วยใยแห่งกามาเธอต่างหากที่เป็นคนล่า ไม่ใช่เหยื่อ…

"กูไม่ได้โง่ ถึงกูจะได้เกรดแค่สองกว่า ๆ แต่กูก็ไม่ได้โง่อาการมันชัดเจนขนาดนั้นมันชัดเจนมานานแล้ว มีแต่มันน่ะโง่" อ่านจบแล้ว ช่วยกดไลก์ คอมเมนต์ ให้หน่อยน้าาาา ขอบคุณมากๆ เลยค่ะ

แกล้งส่งเสียงแสดงว่าเมามาย กัวกั๋วฮ่องเต้กระหยิ่มในใจ “ด้านนู้น ห้องด้านนู้น” ต้าเหนิงลุกขึ้นเดินขาไขว้กันเพื่อกัวกั๋วจะไม่ได้สงสัย

หญิงสาวยื่นมือไปจับปลายคางของสามีเอาไว้ เกาเล่นเหมือนกำลังเล่นกับแมวน้อยเชื่อง ๆ ซึ่งคนตัวโตดูเหมือนว่าจะเล่นด้วยกับเธอเสียอย่างนั้น "แง้ว แง้ว" "น่ารักตายแหละ" "ฮ่า ๆ ก็เกาซะเป็นลูกหมาลูกแมวเลย ก็ต้องรับมุกหน่อยไหมล่ะ" "พ่อเลี้ยงเนี่ยติดตลกตลอดเลย"